Prokuratura do zadań specjalnych

10 wrz 08, 07:00 Dorota Kania / Gazeta Polska

Takie zdanie coraz częściej można usłyszeć od śledczych, którzy w swoim zawodzie pracują od upadku komunizmu. Ich zdaniem cała energia kierownictwa resortu sprawiedliwości skupia się na sprawach politycznych, a pozostałe są zaniedbywane.

Zdaniem naszych rozmówców z Ministerstwa Sprawiedliwości klasyczny przykład skrajnego upolitycznienia prokuratury stanowi Płock, gdzie szefem jest Waldemar Osowiecki, nominowany na stanowisko za czasów, gdy ministrem sprawiedliwości i prokuratorem generalnym był Zbigniew Ziobro. Teraz płocka prokuratura znalazła się na pierwszej linii frontu wojny PO z PiS i jest jednym z najgorliwszych „żołnierzy” w tej walce.

– Niewykluczone, że uległa postawa prokuratora Osowieckiego wynika z chęci zachowania stanowiska za wszelką cenę i otrzymanie awansu na stopień prokuratora apelacyjnego, a później krajowego. Istotne znaczenie ma też jego zażyła znajomość z szefem Prokuratury Krajowej Markiem Staszakiem. Nie jest przecież tajemnicą, że obydwaj panowie uczestniczą w suto zakrapianych libacjach, gdzie są wymieniane nie tylko poglądy towarzyskie – twierdzą nasi rozmówcy.

Płynąć z prądem

Jak ustaliliśmy, Waldemar Osowiecki do pracy w prokuraturze przyszedł w końcu lat 80. Wyraził wówczas chęć wstąpienia do PZPR i jako kandydat do partii uczestniczył w kursach marksizmu-leninizmu. Pełnoprawnym członkiem PZPR nigdy jednak nie został – na przeszkodzie stanął "okrągły stół" i samorozwiązanie PZPR.

W pierwszej połowie lat 90. Waldemar Osowiecki pracował w Prokuraturze Wojewódzkiej w Warszawie, później został szefem Prokuratury Rejonowej w Wyszkowie.

– Zawsze miał bardzo dobre kontakty z ludowcami i zawsze dobrze żył z lokalną władzą – wspomina jeden z kolegów Osowieckiego.

Nazwisko szefa wyszkowskiej prokuratury stało się głośne jesienią 1999 r. po śmierci Bartłomieja Frykowskiego, który – według śledczych – popełnił samobójstwo, zadając sobie śmiertelny cios nożem w brzuch w domu Karoliny Wajdy, córki Andrzeja Wajdy i Beaty Tyszkiewicz. Waldemar Osowiecki nadzorował śledztwo w tej sprawie i zaakceptował decyzję o umorzeniu postępowania.

Przez lata wyszkowska prokuratura cieszyła się złą sławą. Miejscowe organy ścigania nie mogły sobie poradzić z niezwykle groźnym gangiem Sławomira O. ps. "Uchal". To właśnie bandyci z tej grupy w 1998 r. ciężko pobili kijami bejsbolowymi wyszkowskiego prokuratora Zbigniewa Siejbika, który prowadził śledztwo w sprawie gangu. Jednak nawet tak drastyczne wydarzenie nie przyczyniło się do zdecydowanej reakcji policji i prokuratury.

– Porządki w Wyszkowie zaczęto zaprowadzać dopiero wtedy, gdy ministrem sprawiedliwości został Lech Kaczyński – zauważyła w kwietniu 2005 r. "Gazeta Stołeczna" po wielkiej akcji policji, podczas której zatrzymano kilkudziesięciu gangsterów.

– Wcześniej rozbicie gangu nie było możliwe, bo miejscowi policjanci z nami współpracowali – zeznali na procesie członkowie grupy "Uchala".

"Gazeta Polska" dotarła do świadków koronnych, których zeznania przyczyniły się do rozbicia gangu.

– Korupcja w wyszkowskiej policji była na niespotykaną skalę, mieliśmy na bieżąco informacje o planowanych przeciwko nam akcjach. Znaliśmy się z policjantami i prokuratorami, wiele razy wspólnie rozgrywaliśmy mecze piłkarskie i prawie zawsze w drużynie grał prokurator Waldemar Osowiecki. Można powiedzieć, że był nawet z nami zaprzyjaźniony – mówi nam jeden ze świadków koronnych.

Waldemar Osowiecki (szef wyszkowskiej prokuratury w latach 1998–2001) zeznawał na procesie policjantów oskarżonych o korupcję i współpracę z gangsterami. Zeznania były korzystne dla policjantów i byłego szefa wyszkowskiej policji Andrzeja Sz., z którym – jak zeznał prokurator Osowiecki – współpraca układała się bardzo dobrze.

Do ostatecznego rozbicia wyszkowskiego gangu doszło dopiero w 2005 r., po zmianie kierownictwa wyszkowskiej komendy i prokuratury.

Poprawność polityczna

Waldemar Osowiecki jako szef płockiej prokuratury nadzorował postępowanie prowadzone przez śledczych w Gostyninie z zawiadomienia żony szefa PSL, a obecnie wicepremiera Waldemara Pawlaka. Według Elżbiety Pawlak mąż i teściowie znęcali się nad nią psychicznie. Ostatecznie sprawa została umorzona 29 czerwca 2006 r.

Kolejną umorzoną sprawą, którą prowadziła płocka prokuratura, a w której pojawiły się nazwiska polityków, było śledztwo w sprawie mafii paliwowej.

W czerwcu ubiegłego roku zarzut składania fałszywych zeznań usłyszała Maria Oleksy, żona byłego premiera.

Chodziło o jej zeznania z listopada 2006 r., w których powiedziała, że nie miała wiedzy na temat swego członkostwa w radzie nadzorczej firmy Pollex. Tymczasem materiały zebrane w śledztwie jednoznacznie wskazywały, że Maria Oleksy za zasiadanie w radzie nadzorczej Polleksu otrzymywała wynagrodzenie.

Rok temu, w lipcu 2007 r., czyli miesiąc po postawieniu zarzutów, Prokuratura Rejonowa w Płocku umorzyła śledztwo przeciwko Marii Oleksy. Jak poinformował Waldemar Osowiecki, podstawą umorzenia była znikoma szkodliwość społeczna czynu.

Co ciekawe, śledztwo w tej sprawie było jednym z wątków postępowania dotyczącego mafii paliwowej, prowadzonego przez Prokuraturę Apelacyjną w Krakowie, w którym powołany został zespół prokuratorski, w tym z udziałem prokuratora Prokuratury Okręgowej w Płocku.Właśnie z tego postępowania wyłączono do odrębnego zbadania sprawę fałszywych zeznań Marii Oleksy i przekazano ją płockiej prokuraturze. Informacja o powiązaniach Marii Oleksy ze spółką Pollex znalazła się w Raporcie sejmowej komisji śledczej ds. PKN Orlen z września 2005 r. w części "Ujawnione powiązania przedstawicieli świata polityki ze spółkami paliwowymi". "Spółka Pollex, jak wynika z materiałów śledztwa Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, była zamieszana w aferę paliwową, a jej właściciele skazani prawomocnymi wyrokami sądu za wyłudzenie ok. 42 milionów złotych na szkodę rafinerii Glimar" – napisano w raporcie sejmowej komisji śledczej ds. PKN Orlen.

Autor: Dorota Kania Źródła: Gazeta Polska

komentarze (0) | dodaj komentarz

Odpowiedź prokuratora krajowego, zastępcy prokuratora generalnego - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 8960

w sprawie zbadania procesu upadłościowego Rafinerii Nafty ˝Glimar˝ w Gorlicach oraz nagłej śmierci inspektora NIK oddelegowanego w tym celu

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na przekazaną przy piśmie z 15 kwietnia 2009 r. (nr SPS-023-8960/09) interpelację pani poseł Barbary Bartuś w sprawie zbadania procesu upadłościowego Rafinerii Nafty Glimar w Gorlicach oraz nagłej śmierci inspektora NIK oddelegowanego w tym celu, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

   1. Ujawnione przypadki działania na szkodę Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach, które mogły się przyczynić do niewypłacalności przedsiębiorstwa skutkującej ogłoszeniem upadłości, były przedmiotem zakończonego już śledztwa o sygn. V Ds. 23/01 prokuratora okręgowego w Nowym Sączu oraz pozostającego w biegu postępowania o sygn. V Ds. 12/09 prokuratora okręgowego w Nowym Sączu, a także stanowią jeden z wątków śledztwa o sygn. V Ds 83/07 prokuratora okręgowego w Krakowie.

   Śledztwo o sygn. V Ds. 23/01 prowadzono w sprawie zaistniałego w okresie od 1999 r. do marca 2001 r. w Gorlicach doprowadzenia przedstawicieli Rafinerii Nafty Glimar do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości polegającego na sprzedaży wyrobów naftowych spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Pollex z Płocka, poprzez wprowadzenie przedstawicieli Rafinerii Nafty Glimar w błąd co do zamiaru oraz możliwości zapłaty za pobrany towar, w wyniku czego wystąpiły straty w kwocie 42 287 361,50 zł.

   Postępowanie to wszczęto postanowieniem z dnia 4 lipca 2001 r. i zakończono skierowaniem w dniu 5 sierpnia 2002 r. aktu oskarżenia przeciwko czterem osobom. Dwóm przedstawicielom firmy Pollex zarzucono dokonanie oszustwa na szkodę Rafinerii Nafty Glimar, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 K.k. w zw. z art. 294 § 1 K.k. w zw. z art. 12 K.k., zaś dwóm przedstawicielom Rafinerii Nafty Glimar zarzucono popełnienie czynów określonych w art. 296 § 3 K.k. w zw. z art. 12 K.k. polegających na przekroczeniu uprawnień i niedopełnieniu obowiązków przy zawieraniu umów ze wspomnianą firmą sprzedaży produktów naftowych.

   W sprawie tej zapadł prawomocny wyrok skazujący Sądu Rejonowego w Gorlicach, sygn. II K 532/02, z dnia 29 kwietnia 2003 r.

   Śledztwo o sygn. V Ds. 12/09 wszczęto postanowieniem z 2 lutego 2005 r. w sprawie niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień przy realizacji inwestycji Hydrokompleks przez członków zarządu Rafinerii Nafty Glimar SA z siedzibą w Gorlicach, tj. o czyn. z art. 296 § 1 i 3 K.k.

   Zawiadomienie o przestępstwie zostało złożone w piśmie z dnia 24 listopada 2004 r. przez prezesa zarządu Nafty Polskiej, oraz w piśmie z dnia 3 lutego 2005 r. przez członków zarządu Rafinerii Nafty Glimar SA.

   Postępowanie to w głównym wątku dotyczy niedopełnienia obowiązków oraz przekroczenia uprawnień przez członków władz spółki Rafinerii Nafty Glimar SA. przy planowaniu i realizacji inwestycji Hydrokompleks służącej do produkcji rozpuszczalników oraz olejów, poprzez nieuwzględnienie w projektach szeregu niezbędnych nakładów, w tym nakładów na instalacje dodatkowe, bez których niemożliwe było uzyskanie finalnych produktów, nakładów wynikających z planowanych zadań towarzyszących wykonywanych przez Rafinerię Nafty Glimar SA w ramach tej inwestycji i oparcie tych nakładów na przyszłych dochodach wynikających z ulg podatkowych, zaniechanie sporządzenia jednoznacznych założeń dotyczących zapewnienia surowca niezbędnego do produkcji, opracowania analiz zagrożeń wynikających z wielkości nakładów inwestycyjnych oraz zaciągniętych kredytów w stosunku do kapitałów własnych, analiz potencjalnych cen rynkowych produktów, analiz co do sposobu rozwiązania problemów logistycznych i transportowych co doprowadziło do pogorszenia sytuacji ekonomiczno finansowej spółki, a w konsekwencji do jej upadłości, tj. o przestępstwo z art. 296 § 3 K.k.

   Równocześnie w tym śledztwie wyjaśniane są wątki dotyczące niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień przez członków władz spółki Rafineria Nafty Glimar SA w Gorlicach, poprzez podejmowanie decyzji inwestycyjnych, handlowych, remontowych związanych z budową Zakładu Produkcji Pasz i Bioetanolu Agro-Glimar spółka z o.o., budową trzech stacji paliw, remontem centrum konferencyjno-hotelowego w Wysowej, jak również zawieraniu niekorzystnych umów gospodarczych z firmami Krak-Gaz w Krakowie, Produkcja Rolna w Bogdańczowicach, GAL w Krakowie, w których członkowie zarządu posiadali udziały, oraz innymi firmami z terenu Gorlic.

   Dotychczas zarzuty popełnienia przestępstw z art. 296 § 3 K.k., polegających na nadużyciu udzielonych uprawnień i niedopełnienia ciążących obowiązków przy podejmowaniu decyzji dotyczących realizacji kompleksu instalacji produkcyjnej Hydrokompleks oraz prowadzonych równolegle inwestycji: budowy gorzelni w Kobylance, modernizacji i rozbudowie ośrodka wypoczynkowo sanatoryjnego Chemik w Wysowej, stacji paliw w Białymstoku oraz doprowadzenia do zawarcia niekorzystnych umów handlowych z podmiotami gospodarczymi współpracującymi z rafinerią, przedstawiono 4 członkom pierwszego zarządu Rafinerii Nafty Glimar SA i wykonano z ich udziałem czynności procesowe.

   Wobec treści złożonych przez wszystkich podejrzanych obszernych wyjaśnień uzupełniająco przesłuchano w charakterze świadków członków rady nadzorczej z okresu, w którym podejrzani byli członkami zarządu i kiedy podejmowano kluczowe decyzje dotyczące inwestycji kompleksu wodorowego, a zwłaszcza tych członków, którzy reprezentowali największego akcjonariusza, tj. Naftę Polską, jak również przedstawicieli z kadry kierowniczej Rafinerii Nafty Glimar SA oraz pozostałych osób, o których wspominają wszyscy podejrzani w złożonych wyjaśnieniach na okoliczności dotyczące kompletności inwestycji kompleksu wodorowego określonej w dokumentach, w oparciu o które podejmowano decyzje o realizacji tej inwestycji, zwłaszcza w zakresie dotyczącym wysokości kosztów niezbędnych do realizacji inwestycji, zapewnienia surowca do produkcji po uruchomieniu Hydrokompleksu, zakresu prac modernizacyjnych niezbędnych do przystosowania istniejącej infrastruktury zakładu do Hydrokompleksu, która była inwestycją pod klucz, wielkości i rodzaju produkcji, a także cen i sprzedaży specyfików naftowych z Hydrokompleksu w kontekście konieczności spłaty kredytów zaciągniętych na finansowanie Hydrokompleksu, konieczności ponoszenia dodatkowych nakładów, zmiany w koncepcji funkcjonowania Hydrokompleksu w okresie późniejszym, co spowodowało ponaddwukrotny wzrost budżetu tej inwestycji, powodów spadku produkcji i sprzedaży, co w konsekwencji wobec zapisów w umowie kredytowej doprowadziło do wstrzymania finansowania tej inwestycji przez banki po odejściu podejrzanych z zarządu, a także okoliczności podawanych przez podejrzanych, dotyczących pozostałych inwestycji, a to budowy gorzelni w Kobylance, budowy stacji paliw, modernizacji sanatorium w Wysowej.

   Po wykonaniu wskazanych powyżej czynności procesowych, wobec zarzutów zgłaszanych przez podejrzanych co do treści dotychczas opracowanej opinii, zasięgnięto uzupełniających opinii Instytutu Organizacji i Zarządzania w Przemyśle ORGMASZ.

   Opinia ta jest w toku sporządzania. Termin jej opracowania wyznaczony został na 15 września 2009 r.

   Z kolei w wielowątkowej sprawie o sygn. V Ds. 83/07 prokuratora okręgowego w Krakowie, w zakresie interesujących panią poseł zagadnień dotyczących Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach, przedmiotem postępowania są m.in. ujawnione mechanizmy wyprowadzania środków finansowych, polegające na zbywaniu po zaniżonych cenach produktów wytworzonych w procesie komponowania zewnętrznego, a także związane z realizacją umów przedstawicielstwa pomiędzy rafinerią a firmą ASTRA.

   Dotychczas w zakresie tego wątku przedstawiono zarzuty 10 osobom, w tym członkowi zarządu rafinerii W. K., któremu zarzucono dopuszczenie się przestępstw z art. 296 § 1 K.k. i art. 296 § 2 K.k. w zw. z art. 296 § 3 K.k. w zw. z art. 12 K.k. oraz z art. 296 § 1 K.k. i art. 296 § 3 K.k. i art. 271 § 1 K.k. i art. 271 § 3 K.k. w zw. z art. 11 § 2 K.k. i art. 12 K.k.

   Z kolei w zakresie nieprawidłowości w postępowaniu upadłościowym i działaniach syndyka upadłości Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach prowadzono w Prokuraturze Okręgowej w Nowym Sączu postępowania sprawdzające o sygn. V Ds. 11/06 i V Ds. 1/08.

   Postępowanie o sygn. V Ds. 11/06 zainicjowane zostało zawiadomieniem o przestępstwie złożonym przez 436 osób - akcjonariuszy Rafinerii Nafty Glimar SA. Dotyczyło ono zarzutów wobec syndyka o powolnym i niekompetentnym prowadzeniu postępowania upadłościowego, co spowodowało znaczne obniżenie wartości majątku spółki i likwidację miejsc pracy. W dniu 8 marca 2006 r. wydano postanowienie o odmowie wszczęcia w tej sprawie śledztwa.

   Natomiast w sprawie o sygn. V Ds. 1/08 zawiadomienie o przestępstwie złożył prezes zarządu ˝Kraken˝ spółki z o.o. z siedzibą w Katowicach, twierdząc, że w przetargu prowadzonym przez syndyka masy upadłości pominięto jego ofertę zakupu zorganizowanego przedsiębiorstwa zakładu bioetanolu i pasz w Kobylance za kwotę 4,8 mln zł, a przyjęto ofertę ˝Sobieski˝ spółki z o.o. za kwotę 2,7 mln zł, czym wyrządzono szkodę majątkową w mieniu Rafinerii Nafty Glimar SA. W toku postępowania ustalono jednak, że zawiadamiający na żadnym z etapów przetargu nie złożył oferty zakupu zakładu zgodnej z warunkami wyznaczonymi przez sąd. Prowadził jedynie korespondencję z syndykiem, który zapraszał go do składania ofert zgodnych z ogłoszeniem, przy czym pism zawiadamiającego nie można było traktować jako oferty, zwłaszcza że w ostatnim swoim piśmie z dnia 13 grudnia 2006 r. podtrzymywał poprzednią ofertę (niespełniającą wymogów wyznaczonych przez sąd) i jednocześnie oświadczył, że nie jest w stanie zapłacić wadium. Uniemożliwiło to potraktowanie spółki reprezentowanej przez zawiadamiającego - prezesa zarządu - jako oferenta. Nadto ustalono, że wymieniona spółka posiadała jedynie 50 tys. zł kapitału zakładowego, natomiast z informacji z Pierwszego Urzędu Skarbowego w Katowicach wynikało, że za 2006 r. wykazała obroty na kwotę jedynie ok. 800 tys. zł. W dniu 11 lutego 2008 r. wydano postanowienie o odmowie wszczęcia w tej sprawie śledztwa.

   Aktualnie działania syndyka upadłości Rafinerii Nafty Glimar SA są przedmiotem, wszczętego 11 września 2008 r., śledztwa o sygn. V Ds. 50/08 w sprawie niedopełnienia obowiązków przez syndyka masy upadłościowej Rafinerii Nafty Glimar SA w upadłości w okresie od 19 stycznia 2005 r. do 11 marca 2008 r., poprzez pozytywne zaopiniowanie wniosku o ogłoszenie upadłości mimo braku takich podstaw, niepodjęcie prób zawarcia układu z wierzycielami, niepodjęcie próby sprzedaży przedsiębiorstwa jako całości, dokonanie podziału przedsiębiorstwa do sprzedaży na kilkanaście części, co utrudniło jego zbycie, sprzedaż gorzelni w Kobylance i centrum hotelowego w Wysowej po zaniżonej cenie oraz brak rozliczenia zastawów bankowych ustanowionych na przedmiotowych nieruchomościach, skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę 200 pracownikom, nierozliczenie proporcjonalnie kosztów postępowania upadłościowego, co doprowadziło do wybiórczego regulowania i zaniechania realizacji niektórych świadczeń pracowniczych, czym spowodowano znaczną szkodę majątkową, tj. o przestępstwo z art. 296 § 1 K.k.

   W toku tego postępowania dokonano analizy szeregu dokumentów odnoszących się do poszczególnych zagadnień objętych śledztwem.

   Realizowane są zaplanowane czynności zmierzające do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia.

   Przeprowadzone dotychczas dowody nie dostarczyły podstaw do przedstawienia zarzutu.

   2. Jak już przedstawiono w ramach odpowiedzi na pytanie sformułowane w punkcie 1 interpelacji pani poseł, działania syndyka upadłości Rafinerii Nafty Glimar SA w Gliwicach są obecnie przedmiotem pozostającego w biegu śledztwa o sygn. V Ds. 50/08 prokuratora okręgowego w Nowym Sączu.

   Niezależnie od tego postępowanie upadłościowe Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach było przedmiotem stałego zainteresowania służb nadzorczych ministra sprawiedliwości w ramach sprawowanego nadzoru administracyjnego.

   Z ustaleń dokonanych w związku z tym przez Departament Sądów Powszechnych wynika, że w latach 2002-2006 Rafineria Nafty Glimar SA prowadziła działalność ze stratą. Ogółem strata wynosiła 1 052 829,48 zł. W efekcie doprowadziło to do powstania trwałej niewypłacalności przedsiębiorstwa i do ogłoszenia postanowieniem z dnia 19 stycznia 2005 r., na wniosek zarządu rafinerii, upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego.

   Postępowanie upadłościowe Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach, sygn. akt V GUp. 1/05, zostało prawomocnie umorzone postanowieniem Sądu Rejonowego w Nowym Sączu z dnia 12 marca 2008 r., utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 25 lipca 2008 r. Przyczyną umorzenia był brak środków na dalsze prowadzenie postępowania. Nie było również nabywcy na podstawowy składnik majątku masy, jakim była niedokończona inwestycja - Hydrokompleks.

   Czynności podejmowane przez syndyka podlegały nadzorowi sędziego komisarza, a nadto - rady wierzycieli, w skład której wchodzili reprezentanci banków finansujących budowę Hydrokompleksu, a także przedstawiciel Skarbu Państwa - ministra gospodarki.

   Zgodnie z treścią art. 205 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535, ze zm.), rada wierzycieli służy pomocą syndykowi, nadzorcy sądowemu lub zarządcy, kontroluje ich czynności, bada stan funduszów masy upadłości, udziela zezwolenia na czynności, które mogą być dokonane tylko za zezwoleniem rady wierzycieli, oraz wyraża opinię w innych sprawach, jeżeli tego zażąda sędzia komisarz, syndyk, nadzorca sądowy albo zarządca. Stosownie zaś do treści art. 206 powołanej ustawy nie mogą być dokonywane bez zezwolenia rady wierzycieli m.in. następujące czynności dotyczące masy upadłości: dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa przez syndyka, jeżeli ma być prowadzone dłużej niż trzy miesiące od dnia ogłoszenia upadłości, odstąpienie od sprzedaży przedsiębiorstwa jako całości, sprzedaż z wolnej ręki nieruchomości lub statku morskiego wpisanego do rejestru okrętowego, sprzedaż praw i wierzytelności, zaciąganie pożyczek lub kredytów oraz obciążenie majątku upadłego ograniczonymi prawami rzeczowymi, uznanie, zrzeczenie się i zawarcie ugody co do roszczeń spornych oraz poddanie sporu rozstrzygnięciu sądu polubownego.

   Postępowanie sądowe V GUp. 1/05 było też przedmiotem badania sędziego wizytatora Sądu Okręgowego w Krakowie, w czasie kompleksowej wizytacji Wydziału Gospodarczego Sądu Rejonowego w Nowym Sączu, prowadzonej na przełomie lat 2007 i 2008. Niezależnie od tego postępowanie znajdowało się cały czas w orbicie zainteresowania lokalnych polityków i mediów, którym sąd rejonowy wielokrotnie składał obszerne informacje o przebiegu postępowania oraz o czynnościach syndyka. Żaden podmiot sprawujący nadzór nad syndykiem w toku postępowania nie dostrzegał nieprawidłowości w działaniach syndyka.

   Dodatkowo, mając na względzie liczne wystąpienia osób zainteresowanych oraz doniosłość sprawy, w styczniu 2006 r. prezes Sądu Okręgowego w Nowym Sączu został zobowiązany przez Ministerstwo Sprawiedliwości do objęcia przedmiotowego postępowania nadzorem administracyjnym. Z przebiegu postępowania co trzy miesiące składane były sprawozdania.

   Jak wynika z poczynionych przez Departament Sądów Powszechnych ustaleń, cały majątek masy upadłości Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach został opisany, oszacowany i przygotowany do sprzedaży i brak podstaw do tego, by obarczać syndyka winą za to, że mimo jego starań składniki majątku przygotowane do sprzedaży (w tym główny składnik, Hydrokompleks) nie znalazły nabywcy.

   Tryb likwidacji masy upadłości określa powołana ustawa Prawo upadłościowe i naprawcze. Koniecznymi czynnościami poprzedzającymi sprzedaż są inwentaryzacja oraz opis i oszacowanie przez rzeczoznawcę składników masy. Wyceny składników masy nie dokonuje syndyk, lecz osoba niezależna, posiadająca niezbędne kwalifikacje dla przeprowadzenia tej czynności. W praktyce cenę oszacowania weryfikuje rynek, poprzez zainteresowanie podmiotów chętnych do nabycia składników masy upadłości za cenę wynikającą z warunków zbycia.

   O sposobie sprzedaży (całego przedsiębiorstwa, zorganizowanych części przedsiębiorstwa lub poszczególnych składników) decyduje właściwy organ postępowania upadłościowego: sędzia komisarz lub rada wierzycieli.

   Masa upadłości Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach nie stanowiła jednorodnej całości, przyporządkowanej jednemu rodzajowi działalności gospodarczej. W jej skład wchodziły nieruchomości, na których prowadzono działalność produkcyjną (polegającą na przerobie ropy naftowej), nieruchomości, na których realizowano inwestycję instalacji Hydrokompleks, a także mieszkania, ogródki działkowe, stacje paliw, gorzelnia, niezabudowane działki budowlane i inne nieruchomości, a ponadto ruchomości i udziały w spółkach, w tym 9059 udziałów w spółce Centrum Konferencyjno-Hotelowe Glimar spółka z o.o. w Wysowej, wpisanej do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS 0000136747. Wartość nominalna udziałów wynosiła 9 059 000 zł. Udziały te stanowiły 100% kapitału zakładowego spółki. Objęte one były zastawem rejestrowym na rzecz Banku Pekao SA (w związku z przeniesieniem części majątku Banku BPH SA na Bank Pekao SA) wpisanym do rejestru zastawów prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie Wydział VII Rejestru Zastawów pod nr 1013705. Wniesiony przez Glimar aportem do spółki majątek, stanowiący własność i prawo użytkowania wieczystego nieruchomości o pow. 3,56 ha wraz z odrębnym prawem własności czterokondygnacyjnego budynku hotelowo-rekreacyjnego z wyposażeniem i obiektami towarzyszącymi, obciążony był hipoteką kaucyjną łączną ustanowioną na rzecz Banku Pekao SA (w związku z przeniesieniem części majątku Banku BPH SA na Bank Pekao S.A. w Warszawie) do kwoty najwyższej 116 900 000 euro, Bayerische Hypo-Und Vereinsbank AG w Monachium do kwoty najwyższej 100 000 000 euro oraz Kredyt Bank SA w Warszawie do kwoty najwyższej 33 000 000 euro. Spółka została utworzona w październiku 2002 r. na bazie organizacyjnej istniejącego Sanatorium Uzdrowiskowego Chemik Rafinerii Nafty Glimar SA. Podstawowym przedmiotem działania spółki była sprzedaż usług hotelowych zarówno dla odbiorców indywidualnych, jak i zorganizowanych grup oraz organizowanie konferencji z wykorzystaniem obiektu konferencyjno-hotelowego dysponującego 136 miejscami noclegowymi. Spółka zatrudniała 19 osób.

   Podstawowym celem postępowania upadłościowego jest prowadzenie postępowania upadłościowego w taki sposób, aby roszczenia wierzycieli mogły zostać zaspokojone w jak najwyższym stopniu, a jeżeli racjonalne względy na to pozwalają - dotychczasowe przedsiębiorstwo dłużnika zostało zachowane. Procedury określone przez Prawo upadłościowe i naprawcze, określające warunki zbycia praw majątkowych (udziałów) wchodzących w skład masy upadłości, nie zawierają innych wymogów, poza tymi, które pozwolą najpełniej zrealizować główny cel postępowania upadłościowego. Zatem z reguły zaoferowanie najkorzystniejszej ceny nabycia decyduje o wyborze oferenta, bo taki sposób likwidacji masy upadłości daje większe szanse na pełniejsze zaspokojenie wierzycieli. Niezależnie od powyższego składniki masy upadłości, które są obciążone hipoteką, zwykle trudniej jest zbyć za korzystną dla masy upadłości cenę, gdyż niewielu oferentów jest zdecydowanych na ich nabycie.

   W związku z prowadzoną upadłością Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach, obejmującą likwidację majątku upadłego, w uaktualnionym planie likwidacyjnym, przyjętym przez sędziego komisarza postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r., zbycie praw majątkowych upadłego, w tym udziałów w Centrum Konferencyjno-Szkoleniowym Glimar spółce z o.o. w Wysowej, przewidziane było w sposób i na zasadach określonych przez radę wierzycieli, zgodnie z art. 334 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego. Wierzyciel zabezpieczony zastawem rejestrowym na udziałach w wyznaczonym terminie nie skorzystał z prawa przejęcia przedmiotu zastawu rejestrowego. Wartość rynkowa udziałów została ustalona przez biegłego powołanego przez sędziego komisarza postanowieniem z dnia 16 lipca 2007 r. - Towarzystwo Konsultantów Polskich Cracovia Consultants spółka z o.o. w Krakowie - na kwotę 1 249 688,69 zł, z uwzględnieniem obciążeń majątku nieruchomego tej spółki.

   Na wniosek syndyka rada wierzycieli uchwałą z dnia 14 listopada 2007 r., zmienioną uchwałą z dnia 17 marca 2008 r., wyraziła zgodę na sprzedaż opisanych udziałów, z jednoczesnym określeniem formy poszukiwania nabywcy w ten sposób, że wybór nabywcy miał nastąpić w drodze negocjacji, w terminie do dnia 6 marca 2008 r., w trybie ogłoszenia prasowego z udziałem banków mających zabezpieczenie na udziałach i majątku nieruchomym spółki. Ogłoszenie prasowe informujące o sprzedaży udziałów ukazało się w ˝Gazecie Wyborczej˝ w dniu 18 stycznia 2008 r. Szczegółowe zasady procedury sprzedaży zostały określone przez syndyka w regulaminie sprzedaży, który został umieszczony na stronie internetowej upadłego. Poinformowano o pełnomocnikach banków upoważnionych do udzielania informacji w zakresie obciążeń ustanowionych na majątku spółki. Wraz z regulaminem na stronie internetowej zostały opublikowane także opis i oszacowanie sporządzone przez biegłego. W wyznaczonym terminie (do dnia 15 lutego 2008 r.) wpłynęło 10 ofert, przy czym proponowane ceny nabycia mieściły się w granicach od 200 000 zł do 2 000 000 zł.

   Po zapoznaniu się z ofertami syndyk postanowił nie dopuścić do udziału w procedurze oferty złożonej przez jednego z oferentów, ze względu na brak wymaganego przez regulamin oświadczenia o zobowiązaniu, że cała oferowana cena zakupu zostanie wpłacona na rachunek masy upadłości przed podpisaniem umowy sprzedaży. Jednocześnie syndyk pismami z dnia 25 lutego 2008 r. poinformował pozostałych oferentów, że przystępuje do dalszych negocjacji z podmiotami, które zaoferują kwotę nie niższą niż 1 500 000 zł. Na podstawie uzyskanych odpowiedzi syndyk ustalił, że czterech oferentów zaproponowało najwyższe ceny nabycia. Po analizie złożonych ofert syndyk stwierdził, że jedna z ofert zawiera dodatkowo propozycję spłaty zadłużenia hipotecznego na kwotę 1 500 000 zł, natomiast oferta złożona przez Konsorcjum Osób Fizycznych oraz oferta Instytutu Zdrowia Człowieka spółki z o.o. w Warszawie zawierały warunek zapłacenia oferowanej ceny, o ile banki zabezpieczone hipotecznie wyrażą zgodę na wykreślenie obciążeń. Z ustaleń syndyka wynikało również, że Glimar 1883 spółka z o.o. w Gorlicach okazał się całkowicie niewydolnym ekonomicznie podmiotem.

   Dnia 28 lutego 2008 r. syndyk wystąpił do podmiotów, które złożyły oferty warunkowe, o złożenie ofert bezwarunkowych. W odpowiedzi Konsorcjum Osób Fizycznych podtrzymało warunkową ofertę i zawnioskowało o przedłużenie terminu wyboru ofert do dnia 10 marca 2008 r. ze względu na zaawansowane rozmowy z bankami w kwestii wyrażenia zgody na wykreślenie obciążeń hipotecznych. Instytut Zdrowia Człowieka spółka z o.o. również podtrzymała ofertę warunkową oraz poinformowała, że prowadzi rozmowy z bankami w sprawie wykreślenia obciążeń.

   W dniu 4 marca 2008 r. Instytut Zdrowia Człowieka spółka z o.o. złożyła oświadczenie o bezwarunkowej woli nabycia przedmiotowych udziałów. W dniu 5 marca 2008 r. syndyk otrzymał od pełnomocników banków zabezpieczonych hipotecznie na majątku Centrum Konferencyjno-Hotelowego Glimar spółki z o.o. w Wysowej informację, iż oferta złożona przez Instytut Zdrowia Człowieka spółkę z o.o. w Warszawie jest najkorzystniejsza oraz że są gotowe wydać temu oferentowi promesy zwolnień obciążeń hipotecznych.

   W takiej sytuacji syndyk w dniu 6 marca 2008 r. dokonał wyboru oferty Instytutu Zdrowia Człowieka spółki z o.o. w Warszawie. O dokonanym wyborze zostali poinformowani: wybrany oferent, pełnomocnik banków oraz pozostali oferenci. Dokonując wyboru tej oferty, syndyk brał pod uwagę zaproponowaną przez instytut cenę oraz to, że ta oferta została uznana przez pełnomocnika banków za najkorzystniejszą. Z analizy złożonych dokumentów wynikało, iż spółka zamierza prowadzić działalność hotelarską (jest już właścicielem obiektu sanatoryjno-hotelowego w Muszynie) i będzie zainteresowana rozwojem Centrum Konferencyjno-Hotelowego Glimar spółki z o.o. w Wysowej, jak również że spółka jest podmiotem działającym od lat na rynku.

   Pozostałe oferty, w tym oferta Glimar 1883 spółki z o.o. w Gorlicach, nie spełniały wymogów określonych zarówno w uchwale rady wierzycieli, jak i regulaminie. Do zawarcia umowy nie doszło z uwagi na to, że wybrany oferent nie dokonał zapłaty oferowanej sumy w ustalonym terminie.

   W dniu 26 maja 2008 r. Instytut Zdrowia Człowieka spółka z o.o. w Warszawie złożyła nową ofertę, proponując nabycie udziałów w spółce Centrum Konferencyjno-Hotelowe w Wysowej za kwotę 1 550 000 zł, zobowiązując się jednocześnie do zapłaty oferowanej kwoty przed podpisaniem umowy sprzedaży i pokrycia wszelkich opłat związanych z nabyciem. Rada wierzycieli Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach na posiedzeniu w dniu 2 czerwca 2008 r. podjęła uchwałę nr 1/06/2008, wyrażając zgodę na przyjęcie przez syndyka oferty złożonej w dniu 26 maja 2008 r. przez Instytut Zdrowia Człowieka spółkę z o.o. w Warszawie wpisanej w KRS pod nr 0000007712 na nabycie 9059 udziałów w spółce Centrum Konferencyjno-Hotelowe Glimar w Wysowej za cenę 1 550 000 zł, płatną na rachunek upadłej Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach przed zawarciem umowy. Z dokonanych ustaleń wynika, że opisana szczegółowo procedura i czynności podejmowane w jej ramach przez syndyka wskazują, iż ostateczny nabywca został wybrany i zaakceptowany przez organ postępowania upadłościowego - radę wierzycieli Rafinerii Nafty Glimar SA w Gorlicach, do którego kompetencji należy decydowanie o wyborze nabywcy, oferującego najkorzystniejszą cenę. Uzyskana cena za udziały - powyżej ceny oszacowania - za nabycie spółki, w której majątek nieruchomy jest obciążony praktycznie do wysokości wartości tych nieruchomości i która to spółka wypracowała w latach 2002-2006 stratę w wysokości 1 052 829,48 zł, a w 2007 r. zysk na poziomie 1193,28 zł, w ocenie rady wierzycieli i syndyka było korzystną transakcją. Z przedstawionego przebiegu negocjacji nie wynika, by którykolwiek z podmiotów zainteresowanych nabyciem gotów był zaoferować korzystniejszą cenę.

   W dniu 5 czerwca 2008 r. syndyk umową z podpisami notarialnie poświadczonymi zbył przedmiotowe udziały Instytutowi Zdrowia Człowieka spółce z o.o. w Warszawie. Kwota stanowiąca cenę nabycia wpłynęła na rachunek upadłej spółki przed datą zawarcia umowy.

   3. Śledztwo w sprawie nagłego zgonu E. B. - funkcjonariusza Najwyższej Izby Kontroli, którego zwłoki ujawniono 25 lutego 2009 r., prowadzone jest w Prokuraturze Rejonowej w Gorlicach pod sygn. Ds. 372/09.

   Postępowanie to nie zostało dotychczas zakończone, stąd co najmniej przedwczesne byłoby obecnie formułowanie wniosków dotyczących ewentualnego udziału innych osób w spowodowaniu śmierci pokrzywdzonego. W sprawie nadal wykonywane są bowiem czynności zmierzające do wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności, w tym również w zakresie ewentualnego związku śmierci E. B. z jego pracą w Najwyższej Izbie Kontroli.

   Z opinii Zakładu i Katedry Medycyny Sądowej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie wynika, że przyczyną śmierci pokrzywdzonego było powieszenie, a na ciele zmarłego nie stwierdzono śladów wskazujących na udział osób trzecich.

   Śledztwo to zostało objęte zwierzchnim nadzorem służbowym prokuratora okręgowego w Nowym Sączu.

   Ponadto sprawa pozostaje w zainteresowaniu Biura Postępowania Przygotowawczego Prokuratury Krajowej, które monitoruje przebieg tego postępowania.

   4. Kwestia niedopełnienia obowiązków przez syndyka masy upadłościowej Rafinerii Nafty Glimar SA jest przedmiotem wszechstronnego wyjaśniania w toku wielowątkowego śledztwa o sygn. V Ds. 50/08 prokuratora okręgowego w Nowym Sączu, o którym informacje przedstawiono w ramach odpowiedzi na pytanie sformułowane w punkcie 1 interpelacji pani poseł Barbary Bartuś.

   Ponadto, jak przedstawiono w odpowiedzi na pytanie sformułowane w punkcie 2 interpelacji pani poseł, przebieg postępowania upadłościowego Rafinerii Nafty Glimar SA był przedmiotem stałego zainteresowania służb nadzorczych Ministra Sprawiedliwości, w ramach sprawowanego nadzoru administracyjnego nad działalnością sądów, a także prezesa Sądu Okręgowego w Nowym Sączu.

   5. Opisane wcześniej śledztwo o sygn. V Ds. 50/08 prokuratora okręgowego w Nowym Sączu, obejmujące okres działalności syndyka upadłości Rafinerii Nafty Glimar SA od 19 stycznia 2005 r. do 11 marca 2008 r., prowadzone jest w sprawie i nie weszło dotychczas w fazę ad personam, czyli przeciwko określonej osobie.

   Natomiast zgodnie z przepisami procedury karnej dane o stanie majątkowym i źródłach dochodu zbiera się o oskarżonym lub podejrzanym (art. 213 § 1 i art. 214 § 1 i § 4 pkt 3 K.p.k.).

   Z wyrazami szacunku

   Prokurator krajowy, zastępca prokuratora generalnego

   Edward Zalewski

   Warszawa, dnia 6 maja 2009 r.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Przejażdżka, której nie było czyli historia prowokacji politycznej wobec M.Ostrowskiej

Tomasz Słomczyński

2010-10-01 11:36:38, aktualizacja: 2010-10-01 12:14:22

Za sprawą fałszywych zeznań Małgorzata Ostrowska znalazła się na trzy lata w politycznym czyśćcu. Historię prowokacji wobec byłej posłanki lewicy - przypomina Tomasz Słomczyński

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (0) | dodaj komentarz

Jak zbierano haki: tajne protokoły z zeznań Marka Wełny i Wojciecha Miłoszewskiego

Nowy Ekran dotarł do protokołów z zeznań krakowskich prokuratorów, którzy 3 listopada zeznawali na sprawie cywilnej, którą prezes PiS Jarosław Kaczyński wytoczył Romanowi Giertychowi.

Poszło o wypowiedź , w której Giertych zarzucił Kaczyńskiemu, że kazał zbierać haki na przeciwników politycznych.

Prokurator Marek Wełna obciążył ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobrę, jego zastępcę Janusza Kaczmarka i prokuratora (późniejszego szefa ABW) Bogdana Święczkowskiego. "Każda z 3 wymienionych osób oczekiwała ode mnie przedstawienia materiałów, które mogłyby kompromitować polityków, w szczególności Sojuszu Lewicy Demokratycznej chodziło im o takie osoby jak: Leszek Miller, Jacek Piechota, Józef i Maria Oleksy, Aleksander i Jolanta Kwaśniewscy, innych nazwisk nie pamiętam " - czytamy w protokole. "Pan Święczkowski, Ziobro, Kaczmarek wydając mi takie polecenia i sugestie mówili mi wprost, że takie są oczekiwania pana Jarosława Kaczyńskiego - mówił Wełna. Zdaniem prokuratora po objęciu władzy przez PiS liczono, że zostanie im udzielona pomoc. "Po pierwszych kontaktach  z osobami sprawującymi nadzór w Ministerstwie Sprawiedliwości, moje oczekiwania zostały zniweczone." Jego zdaniem decydenci (Ziobro, Kaczmarek, Święczkowski) "nie byli zainteresowani rzetelnym prowadzeniem śledztwa. Chodziło im tylko o pokazanie spektakularnych akcji przeciwko ich przeciwnikom politycznym. Śledztwo to, po objęciu władzy przez PiS stanęło w miejscu. Moi przełożeni, ci bezpośredni i ci z Warszawy, wymagali przede wszystkim analiz materiału dowodowego pod kątem ciekawych osób, które mówią o jeszcze ciekawszych osobach."

Kolejny ciekawy fragment dotyczy przecieków. "Dokumenty były przekazywane do dyrektora Święczkowskiego, do Janusza Kaczmarka. Obaj informowali mnie, żebym kupił sobie czasopismo prawicowe, w którym za dwa tygodnie miała  się ukazać publikacja dotycząca wyników mojego śledztwa, nie pamiętam teraz nazwy tego czasopisma, ale redaktorem był Sakiewicz. Mówili mi, że ukarzą się publikacje upokarzające SLD, po zapoznaniu się z tymi publikacjami, dochodziłem do wniosku, że były one oparte na przekazywanych wcześniej przeze mnie informacjach do Warszawy."

Z kolei prokurator Wojciech Miłoszewski zeznał, że służby specjalne torpedowały śledztwo w sprawie mafii paliwowej. Ujawnił również, że został odsunięty przez swojego szefa od przesłuchania ważnego świadka Zbigniewa Siemiątkowskiego, byłego szefa Urzędu Ochrony Państwa i Agencji Wywiadu, polityka SLD. Miało to się stać na polecenie "kierownictwa Ministerstwa Sprawiedliwości". Zwrócił też uwagę na jak to określił "bezprecedensowe" polecenie zwierzchników, aby informować o każdej czynności w śledztwie. Jego zdaniem naruszało to niezależność prokuratury.

Link http://tylkownowymekranie.nowyekran.pl/post/37702,jak-zbierano-haki-tajne-protokoly-z-zeznan-marka-welny-i-wojciecha-miloszewskiego

 

komentarze (0) | dodaj komentarz

Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie kończy głośną sprawę, w której jednym z oskarżonych był człowiek zaliczany w przeszłości do grona najważniejszych postaci w polskiej policji. Generał Mieczysław K. zrezygnował ze stanowiska jesienią 2002 r., tłumacząc się złym stanem zdrowia i spiskiem podwładnych, którzy wmieszali go w aferę paliwową. Jako emeryt tłumaczył dziennikarzom, że spotykał się z baronami paliwowymi ze Śląska po ich wyjściu z aresztu, „bo chciał się przekonać, czy jego podwładni nie manipulowali w śledztwie". Proces pokazał, że prawda była inna.

Prokuratura Apelacyjna w Krakowie oskarżyła generała o przekazanie śląskiemu baronowi paliwowemu Arturowi K. kserokopii tajnych dokumentów, w których znajdowały się informacje dotyczące zwalczania mafii paliwowej.

Była to decyzja Marka Biernackiego, byłego szefa MSWiA, oraz nadinspektora Jana Michny, byłego komendanta głównego policji, o powołaniu specjalnej grupy do walki z gangami paliwowymi. Pismo zawierało dane, których ujawnienie mogło zagrozić życiu policjantów, m.in. nazwiska szefa grupy i funkcjonariuszy z różnych

wydziałów Centralnego Biura Śledczego, którzy wchodzili w jej skład. Generał przekazał także dokument sporządzony na jego polecenie i określający mechanizmy działania mafii paliwowej, zawierający dane firm i nazwiska osób zamieszanych w przestępczy proceder. Te informacje pozwalały gangsterom unikać policyjnych zasadzek.

Zdaniem sądu generał za przekazanie tych informacji nie wziął od  Artura K. pieniędzy, ujawnił mu je po znajomości.

W marcu 2001 r. funkcjonariusze CBŚ znaleźli tajne dokumenty podczas przeszukania w szczecińskiej spółce paliwowej BGM, która według prokuratury jest głównym ogniwem paliwowej ośmiornicy. Były w teczce jej prezesa Jana B. O winie generała przesądziła m.in. ekspertyza sądowa, z której wynikało, że układ mikrośladów zostawionych przez toner na kserokopiach znalezionych w Szczecinie pokrywa się z tymi na należących do niego oryginałach.

– Generał Mieczysław K. bronił się znakomicie, ale o tej ekspertyzie się nie zająknął, ponieważ był to fakt nie do obalenia – mówił sędzia Strączyński.

Sąd uniewinnił generała od dwóch zarzutów przyjęcia łapówek od Artura K. Oficer miał wziąć 500 tys. zł za załatwienie zwolnienia Pawła K. zatrzymanego na polecenie częstochowskiej prokuratury.

– Jak można zarzucić człowiekowi, że przyjął łapówkę za zwolnienie kogoś z aresztu, jeżeli nie przesłuchano prokuratora, który podjął taką decyzję? – pytał sędzia.

Kolejne 200 tys. zł miało być zapłatą za odstąpienie CBŚ od kontroli cystern z komponentami do produkcji paliwa wyjeżdżającymi z rafinerii w Trzebini do firm paliwowych. Pieniądze na przekupienie szefa śląskiej policji Artur K. dostał od Przemysława K., właściciela spółki Note z Częstochowy, zajmującej się produkcją mieszanego paliwa.

– Nie było żadnych kontroli operacyjnych, nikt, ani CBŚ, ani wrocławska policja, nie jeździł za cysternami wyjeżdżającymi z Trzebini, ale prokurator tego nie sprawdził – podkreślał sędzia. Dodał, że policjanci z CBŚ nie podlegali generałowi, więc nie mógł mieć wpływu na ich działania. Zdaniem sądu oba zarzuty korupcyjne to efekt pomówień Artura K., który wziął pieniądze na łapówkę, ale schował je do własnej kieszeni.

Generała uznano za winnego jeszcze jednego zarzutu, niemającego związku z mafią paliwową. Został skazany także za to, że w połowie maja 2005 r., podczas jego zatrzymania groził po pijanemu bronią funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Trzej właściciele spółki BGM (oprócz Jana B. to Arkadiusz G. i Zdzisław M.), którzy byli oskarżeni o nakłanianie policjantów do ujawnienia tajnych informacji, zostali uniewinnieni.

– Nie ma najmniejszych dowodów, że ci ludzie wiedzieli o wydobyciu tych dokumentów i chcieli za to zapłacić. Prokuratura udowodniła jedynie, że Jan B. te dokumenty dostał, ale w Polsce to nie jest karalne – zaznaczył sędzia.

Artur K. za m.in. nakłanianie generała do przekazania poufnych informacji, a także późniejsze zlecenie wydobycia z policji dokumentów znalezionych w BGM dostał cztery i pół roku więzienia, a także 60 tys. zł grzywny.

Policjant z komendy wojewódzkiej we Wrocławiu Edward C., który regularnie przyjmował łapówki od mafii paliwowej za ujawnianie informacji z prowadzonych postępowań, został skazany na cztery lata i trzy miesiące więzienia. Przez siedem lat nie może być policjantem. Policjant z wrocławskiego CBŚ Wojciech K., który przekazał C. jeden z dokumentów i wziął za to 100 tys. zł, dostał karę półtora roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na cztery lata. Tomasza K., który był pośrednikiem między policjantami a mafią paliwową, sąd skazał na dwa lata więzienia w zawieszeniu na pięć lat i grzywnę 60 tys. zł. Byli esbecy Andrzej Ł. i Jerzy B., którzy na zlecenie Artura K. podjęli się przekupienia szczecińskich policjantów i wydobycia dokumentów znalezionych w BGM, dostali po trzy lata więzienia i grzywny po 7,2 tys. zł. Zbigniew Ś., który miał im w tym pomóc, także został skazany na trzy lata pozbawienia wolności i grzywnę 8 tys. zł. Sąd uznał, że do przekupienia policjantów nie doszło, a cała trójka pieniądze na łapówki wzięła dla siebie. Wyrok jest nieprawomocny.

Rzeczpospolita

Link

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (0) | dodaj komentarz

Mafia Paliwowa cz. 3: Koszule brudne od nafty

Do cel aresztów śledczych trafiła niespotykana dotąd liczba urzędników państwowych oraz powiązanych z nimi osób. Wśród nich znalazł się m.in. Ryszard W., były prezes katowickiego Urzędu Kontroli Skarbowej. ABW zabezpieczyło dowody obciążające szwagra wojewody śląskiego.

W czerwcu 2001 roku zatrzymano Mariolę J., naczelnika II Urzędu Skarbowego w Częstochowie, Zdzisława M., zastępcę dyrektora Izby Skarbowej, a także Henryka K., pracownika Urzędu Kontroli Skarbowej w Częstochowie. Oficer Damian N. pracował w Wydziale Wywiadu Kryminalnego zachodniopomorskiej Komendy Wojewódzkiej Policji, jednocześnie ochraniał poszukiwanego listem gończym Arkadiusza G. z BGM. Wiadomo też o dwóch szczecińskich agentach CBŚ, którzy przyjęli łapówkę w wysokości 200 tys. zł.

Kwotę tę przekazać mieli emerytowani oficerowie SB, w zamian za podmienienie dowodów rzeczowych obciążających czynnych policjantów. Do aresztu trafił Krzysztof W., policjant współpracujący ze spółką Wrostar. Z podmiotem związana była także córka przełożonego W. - kierownika sekcji w wydziale kryminalnym wrocławskiej komendy wojewódzkiej. Tam też pracował Edward C., nieoficjalny wspólnik Tomasza K., rezydenta szczecińskich baronów na Wrocław. C. szukał kandydatów na słupów, pomagał rejestrować fikcyjne podmioty i fałszował dokumenty. Współpraca biznesmena z policjantem kosztowała Skarb Państwa co najmniej 277 milionów zł.

Policjanci do wynajęcia

Zarzut ujawnienia tajemnicy służbowej obciąża też podinspektora Wojciecha K. z wrocławskiego CBŚ. W maju 2006 roku zatrzymano Piotra M., byłego szefa policji w Malborku, a ówczesnego dyrektora biura strategii KGP w Warszawie, oraz komendanta powiatowego policji w Sztumie Sławomira T. Obaj przyjmować mieli comiesięczną pensję od baronów w wysokości 10 tys. zł. W zamian zapewniali ochronę cystern, a także na telefoniczne wezwanie zmuszali uczciwych funkcjonariuszy do odstępowania od kontroli.

W latach 2002 - 2005 transporty komponentów z Trzebini chronił podinspektor Wiesław G. z CBŚ, doświadczony policjant, który m.in. wyśledził w Meksyku zabójcę Pershinga. W procederze uczestniczyły też jego córka i konkubina. Dla grup paliwowych pracował emerytowany nadkomisarz Krzysztof P., przyjaciel katowickiego gangstera o pseudonimie Simon. W Sosnowcu ABW zatrzymała, pod zarzutem zalegalizowania 70 milionów zł, Andrzeja D., doradcę prawnego klubu parlamentarnego Samoobrony.

Samoobrona Krzysztofa R.

W lipcu 2006 roku, w czasie spektakularnej akcji, zatrzymano znanego detektywa i byłego posła tej samej partii - Krzysztofa R. Odpowiadać ma on za udział w zorganizowanej grupie przestępczej, pranie pieniędzy pochodzących z przestępstw paliwowych oraz powoływanie się, w zamian za korzyści majątkowe, na wpływy w Sejmie RP i w organach ścigania. Wcześniej, bytomska prokuratura oskarżyła Krzysztofa R. o bezprawne pozbawienie wolności trzech osób i złamanie przepisów ustawy o usługach detektywistycznych. Mocodawca detektywa, Henryk M., odpowiada za narażenie Skarbu Państwa na stratę 430 milionów zł.

Pod koniec 2005 roku zatrzymano członka zarządu rafinerii w Gorlicach, który przyjąć miał 3 miliony zł łapówki w zamian za nielegalną sprzedaż komponentów do produkcji paliwa. Podobne zarzuty usłyszeli członkowie kierownictwa, należącej w większości do PKN Orlen, rafinerii w Trzebini, a także prezes podlegającej spółki Petronaft. Liczbę aresztantów uzupełniają skorumpowani, szeregowi pracownicy policji i różnych urzędów. Śledztwo jest rozwojowe, wciąż dochodzi do kolejnych zatrzymań.

Zmarli milionerzy

W międzyczasie rozbite zostają terenowe rezydentury syndykatu. Jedna ze śląskich grup w ciągu jedynie kilkunastu miesięcy zarobiła ponad 100 milionów zł. Przedsiębiorstwa Piotra K. w latach 2000 - 2002 nielegalnie wzbogaciły się, o co najmniej 218 milionów zł. Pod zarzutem oszustw podatkowych zatrzymano założyciela wrocławskiej spółki Wrostar. Ten były oficer WSI w ciągu roku osiągnął obrót rzędu 180 milionów zł. Sprzedawał komponenty do produkcji oleju napędowego podmiotom nieposiadającym koncesji na produkcję paliw.

Mimo pozornych sukcesów, brak realnych perspektyw odzyskania należnego podatku. Zazwyczaj postępowanie urywa się na etapie fikcyjnego bezpośredniego wykonawcy. Wielu figurantów już nie żyje, natomiast podmioty z osobowością prawną są zazwyczaj w stanie finansowej zapaści. Pomimo śmierci, figuranci nadal realizowali transakcje paliwowe. Najczęstszymi przyczynami zgonów był wylewy krwi do mózgu lub ataki serca. Zwłoki rzadko poddawano sekcji zwłok. Przedsiębiorstwa rozpracowywane przez policję, a zarejestrowane na nisko postawione w hierarchii osoby, wykorzystywano po raz ostatni zaciągając ogromne pożyczki.

Wiarygodność finansową zyskiwały one dzięki dotychczasowym fikcyjnym obrotom. W kilku jedynie przypadkach wyłudzono z banków łącznie ponad 100 milionów zł. Odnogi grupy przestępczej wykryto w wielu regionach kraju. Prawie za każdym razem straty Skarbu Państwa wyceniano na setki milionów złotych. W głównym śledztwie, prowadzonym przez krakowską prokuraturę, straty Skarbu Państwa wyceniono na ponad miliard zł.

Pytania bez odpowiedzi

Podobnie jak w innych skomplikowanych sprawach gospodarczych, precyzyjne oszacowanie rzeczywistej skali procederu najprawdopodobniej nie będzie nigdy możliwe. Prognozować można jedynie całościowe straty państwa na kwotę oscylującą w granicach kilku do kilkunastu miliardów złotych. Nowe światło na sprawę rzuciły sensacyjne zeznania, złożone przez uwikłanych w aferę przedsiębiorców - Danutę G. oraz Andrzeja Czyżewskiego. Oboje byli udziałowcami spółki paliwowej "Dansztof" z Bogatyni, a ich historia została nagłośniona przez sejmową komisję śledczą ds. Orlenu.

Według zeznań G., trzeci wspólnik Dansztofu doprowadził do przejęcia spółki przez grupę przestępczą powiązaną rzekomo z PKN Orlen S.A. oraz BGM. Przestępcy mieli zmusić poszkodowaną do podpisania dokumentów umożliwiających legalizację milionów zł oraz zaciągnięcie równie wysokich kredytów bankowych. Sama organizacja miała charakter typowo mafijny, gdyż chronili ją funkcjonariusze państwowi, przedstawiciele organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości. Ponadto, o działalności syndykatu paliwowego i bezczynności w tej sprawie dolnośląskich organów finansowych, poinformowany miał być, pełniący wówczas obowiązki ministra finansów, Marek Belka.

Świadkowie obciążają: Kurnik, Semik, Janik, Baranina

Działania CBŚ skierowane przeciw przestępcom miały być zaś "blokowane przez grupę wysokich funkcjonariuszy MSWiA i Komendy Głównej Policji, panów [Romana] Kurnika i [Józefa] Semika, powołujących się na upoważnienia pana Krzysztofa Janika". Natomiast prokurent firmy paliwowej Pollex powoływać miał się na protekcję Józefa Oleksego, wyraźnie stwierdzając, iż z racji tego "jest nie do ruszenia".

Czyżewski wskazał na bezpośredni nadzór znanych polityków nad działaniami grup paliwowych, co tłumaczyć ma konstrukcje norm prawnych sprzyjających oszustwom. Według niego, rzeczywistymi organizatorami procederu byli oficerowie tajnych służb zarówno PRL jak i III RP. Ponadto, przedsiębiorcy wraz z politykami szczegóły działań uzgadniać mieli we wrocławskiej willi Jeremiasza Barańskiego. Baranina sam miał dowodzić dolnośląskim odłamem syndykatu. Policja bardzo szybko zdementowała wiadomość, ogłaszając, że znany gangster nie dysponował domem w tej okolicy. Większość biznesowych powiązań wskazanych przez świadka, znajduje potwierdzenie w posiadanych przez niego dokumentach.

Andrzej Czyżewski był w latach 80-tych prokuratorem. Ze względu na współpracę z "Solidarnością": został pozbawiony stanowiska. Wyjechał do Niemiec, gdzie zajął się pośrednictwem w handlu paliwami. Pod koniec lat 90-tych został udziałowcem "Dansztof-u". Wtedy to spółka prowadziła nielegalne interesy z BGM. Choć działania podmiotu doprowadziły do strat Skarbu Państwa w wysokości 27 milionów zł, nikt nie wszczął z tego tytułu postępowania. Natomiast względem Czyżewskiego bardzo szybko wydano nakaz aresztowania, pod zarzutem działania na szkodę spółki.

Wiarygodność świadków

Przeciwko G. wszczęto siedem postępowań karnych i karno-skarbowych. Świadków oskarżono, gdy ci składali do organów państwowych doniesienia o działaniach tzw. "mafii paliwowej". Obecnie Czyżewski przebywa w Niemczech. Sześciokrotnie doszło do zamachów na jego życie. Od czasu, gdy rozpędzony mercedes próbował wepchnąć na autostradzie jego samochód pod tira, Czyżewski korzysta z ochrony tamtejszej policji. Decyzje o likwidacji obu świadków zapaść miały na konferencji w Wierzchowni.

Wskazane zeznania obciążające znanych polityków nie zostały poparte dowodami i nie uwzględniono ich w końcowym raporcie sejmowej komisji śledczej. Sami politycy zdementowali oskarżenia. Należy jednak podkreślić, iż żona Oleksego, Maria, zasiadała w radzie nadzorczej właśnie paliwowej spółki "Pollen". Ten sam podmiot przekazał w użytkowanie Józefowi Oleksemu luksusowego Volkswagena Passata wraz z kierowcą. Później, prezes "Pollen-u" został skazany za oszustwa w obrocie paliwem, na których zagarnięto 42 miliony zł. Potwierdzono także istnienie wrocławskiej willi Jeremiasza Barańskiego.

W czerwcu 2006 roku CBŚ zatrzymało w Żyrardowie Sławomira M. - przyrodniego brata byłego premiera Leszka Millera. Miał on oferować pomoc baronom paliwowym z Górnego Śląska, powoływać się na wpływy w UOP, urzędach skarbowych i celnych oraz oferować kontrakty w sektorze paliwowym, a także sprzedaż benzyny oraz komponentów do jej produkcji.

Opracowano na podstawie książki Kazimierza Turalińskiego "Dokumentacja III RP - Objawy Mafii"

Link http://www.lead.pl/mafia-paliwowa-cz.-3-koszule-brudne-od-nafty,d1590.html

komentarze (0) | dodaj komentarz

Raport WSI cz.7

PRZEWODNICZĄCY KOMISJI WERYFIKACYJNEJ

Antoni MACIEREWICZ

R A P O R T

Dla Ministra Obrony Narodowej w sprawie wykorzystywania infrastruktury wojskowej Marynarki Wojennej do magazynowania i przepompowywania materiałów ropopochodnych na rzecz prywatnych przedsiębiorców.

W ramach bieżącej działalności Wojskowe Służby Informacyjne uzyskały następujące dane dotyczące wykorzystywania infrastruktury wojskowej Marynarki Wojennej do magazynowania i przepompowywania materiałów ropopochodnych na rzecz prywatnych przedsiębiorców:

1. W latach 1992-2001 Komenda Portu Wojennego (KPW) w Gdyni zawarła osiem umów na przeładunek i składowanie paliw z następującymi przedsiębiorcami:

• PHU "ARION" sp. z o.o. z siedzibą w Sochaczewie przy ul. Senatorskiej 8/92;

• PUM "SHIP SERVICE" z siedzibą w Szczecinie przy ul. Przejazd 1;

• "SOG Energy Polska Ltd" z siedzibą w Szczecinie przy ul. Miecha 24;

• "OKTAN ENERGY V/L SERVICE S.C." z siedzibą w Szczecinie przy ul. Jagiellońskiej 39B;

• "BMG PETROTRADE POLAND" sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie przy ul. Jagiellońskiej 39B.

2. Powyższe umowy dotyczyły sposobu i warunków wykorzystania rurociągu MW (z portu Wojennego Gdynia do 35 Składnicy Materiałów Pędnych i Smarów w Dębogórzu) do przeładunku materiałów pędnych z tankowców zaopatrujących ww. firmy.

3. Na terenie wymienionej składnicy ww. firmy dzierżawiły dwa zbiorniki, w których magazynowano zakupione środki mps.

4. Całość czynności związanych z realizacją ww. umów odbywała się pod nadzorem osób funkcyjnych z tych firm, natomiast zabezpieczenie techniczne realizowała kadra MW, otrzymując z tego tytułu, za pośrednictwem KPW, stosowne wynagrodzenie.

5. Z niepotwierdzonych informacji, zebranych przez WSI, wynika, że materiały mps rozładowywane w Porcie Wojennym w Gdyni, po przetłoczeniu do Składnicy, były mieszane z innymi produktami mps w celu poprawienia właściwości chemicznych. Z tankowców pobierany był olej opałowy, który w wynajętych zbiornikach był mieszany z paliwem lotniczym, dzięki czemu uzyskiwano produkt parametrami zbliżony do oleju napędowego. Podczas tych prac na terenie Składnicy przebywali przedstawiciele Rafinerii Czechowice, którzy nadawali temu produktowi "klasę", zatwierdzali ważność badań laboratoryjnych oraz wyrażali zgodę na jego dystrybucję, w następstwie czego paliwo to cysternami kolejowymi trafiało do dystrybutorów ww. rafinerii.

6. WSI zgodnie z rozdziałem kompetencyjnym całość zebranych informacji dotyczących powyższej działalności przekazały do Centralnego Biura Śledczego.

7. W 2000 r. w KPW Gdynia została przeprowadzona przez Departament Kontroli MON kontrola, w wyniku której zakazano dalszego podpisywania umów na dokonywanie przeładunków środków mps na rzecz prywatnych przedsiębiorców.

8. WSI nie wykorzystują w sektorze paliwowym oficerów oddelegowanych, nie mają wiedzy o zatrudnianiu tam byłych oficerów WSI, jak również nie korzystają z pomocy zatrudnionych tam osób.

k. 222 "P" t. I

TEZY

na przesłuchanie przez Sejmową Komisję Śledczą ds. PKN Orlen SA.

1. Zasadnicza działalność PKN Orlen SA nie należała i nie należy do ustawowych kompetencji WSI jako wojskowej służby specjalnej.

2. WSI w okresie mojego kierowania, nie były i nie są wykorzystywane do nielegalnych nacisków na organy wymiaru sprawiedliwości.

3. WSI nie uczestniczyły w zatrzymaniu prezesa Andrzeja Modrzejewskiego.

4. Zgodnie z przepisami ustawy o WSI (art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. d), służby te realizują zadanie rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw podlegających orzecznictwu sądów wojskowych w zakresie szeroko rozumianego obrotu paliwami w jednostkach organizacyjnych Sił Zbrojnych RP, w innych jednostkach nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, a także w innych jednostkach wykonujących zamówienia na potrzeby obronności państwa lub Sił Zbrojnych RP. W tym zakresie WSI współpracują i wspierają działania innych organów, w tym w szczególności prokuratury wojskowej i Żandarmerii Wojskowej.

5. WSI nie są w żaden sposób związane z aferą paliwową czy też działalnością tak zwanej mafii paliwowej. Tego typu powiązania sugerowane przez niektórych świadków zeznających przed Komisją są gołosłownymi, prywatnymi opiniami nieznajdującymi żadnego odzwierciedlenia dowodowego w faktach i dokumentach.

6. Nie jest nowym i nieznanym zjawiskiem podszywanie się wielu osób "pod flagę" wojska, a w szczególności wojskowych służb specjalnych. WSI nie są w stanie zapobiec sytuacjom, gdy ktoś dla uwiarygodnienia swojego stanowiska, jego ochrony bądź nadania mu odpowiedniej wagi, powołuje się na wyimaginowane powiązania z tymi służbami, ich zainteresowanie sprawą lub osobą, czy wręcz przedstawia się jako żołnierz tych służb, choć w rzeczywistości tak nie jest. Sytuacje takie są umacniane przez sensacyjne dziennikarstwo, epatujące określeniami o rzekomej "wszechmocy" i "wszechobecności" ludzi z wojskowych służb specjalnych. Z drugiej strony, jeżeli w pojedynczym przypadku, konkretnej osobie, która w przeszłości była związana z tymi służbami, stawiany jest zarzut, nie można z tego przypadku wywodzić tezy o uwikłaniu WSI w działalność przestępczą.

k. 340-341 "P" t. I

TEZY

W ramach bieżącej działalności Wojskowe Służby Informacyjne uzyskały następujące dane o nieprawidłowościach występujących w obszarze obrotu produktami naftowymi a mających związek z resortem ON:

1. Fakty docierania grup przestępczych zajmujących się obrotem paliwami do składów paliwowych pozostających w dyspozycji MON celem ich wykorzystywania do przechowywania i mieszania (uzdatniania) paliw.

2. Wykorzystywanie przez podmioty cywilne uzdatniające paliwo, pustych składów znajdujących się na terenach zamkniętych WP do fałszowania parametrów jakościowych produktów naftowych.

3. Wykorzystywanie uprawnień Szefostw Wojskowych Przewozów Kolejowych do priorytetowego traktowania kolejowych transportów paliwa realizowanych dla prywatnych przedsiębiorców.

4. Wykorzystywanie bocznic kolejowych pozostających w dyspozycji WP do ukrywania przed organami kontroli skarbowej faktycznych końcowych odbiorców przewożonego paliwa (na bocznicach następowała zmiana dokumentów przewozowych, a paliwo z nowymi dokumentami było rozprowadzane przez fikcyjnych przedsiębiorców).

Fakt, iż przytoczone wyżej czynności odbywały się na zamkniętych terenach wojskowych, skutkowało brakiem jakichkolwiek kontroli ze strony uprawnionych organów cywilnych.

5. Wykorzystywanie istniejących przepisów dotyczących przechowywania paliw (związanych z procesami utleniania) do uzyskiwania niezależnych korzyści materialnych.

http://archiwum.naszdziennik.int.pl/informacje/wsi-7.html

6. Występowanie nieprawidłowości w organizacji procedur przetargowych na dostawy produktów paliwowych dla potrzeb MON, skutkujących faworyzowaniem poszczególnych przedsiębiorców i częstokroć realizacją zakupów po zawyżonych cenach.

W trakcie realizowania czynności operacyjnych-rozpoznawczych ustalono, że firma International Bussines Contact Sp. z o.o. z Poznania, należąca do obywatela Ukrainy Aleksandra Woznego, sporządziła dla rosyjskiej firmy AO "STOUZ" z Moskwy, należącej do b. szefa KGB gen. Bondarenki, analizę ekonomiczną Rafinerii Gdańskiej przed jej prywatyzacją, uwzględniającą różne aspekty jej przejęcia przez konsorcja paliwowe wywodzące się z państw b. ZSRR. Z dokonanej wstępnej analizy rosyjskojęzycznych materiałów wynika, że rosyjskie podmioty gospodarcze opracowały, a następnie wdrożyły do realizacji program strategiczny mający na celu przejęcie planowanych do restrukturyzacji polskich rafinerii oraz przedsiębiorstw kompleksu energetycznego. O powyższym fakcie Wojskowe Służby Informacyjne poinformowały Przewodniczącego Gruszkę, a także ABW, z którą nawiązano współdziałanie operacyjne.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Kryminalizacja działalności gospodarczej wg Lecha  Kaczynńskiego

komentarze (0) | dodaj komentarz

Mafia czeka na przeprosiny

Numer: 47/2010 NIE
Autor: ANDRZEJ ROZENEK
Strona: 5

Po latach procesów zapadają prawomocne wyroki w sprawie rzekomej mafii paliwowej. Okazuje się, że oskarżano, trzymano w aresztach i niszczono niewinnych ludzi.

- Otwierać, policja! - zza drzwi słychać było podniesione głosy licznych funkcjonariuszy. Był mroźny warszawski poranek, 6.00 rano 14 grudnia 2002 r. Półprzytomny Wojciech Stefan Jaroń zwlókł się z łóżka i otworzył. Do mieszkania wpadli policjanci z Centralnego Biura Śledczego, założyli mu kajdanki i zawieźli na przesłuchanie do Szczecina. Mieszkanie Jaronia dokładnie przeszukano. - Udział w zorganizowanej grupie przestępczej wyłudzającej podatek akcyzowy - usłyszał Jaroń. Marcin Kowalski, prokurator Prokuratury Rejonowej w Szczecinie oddelegowany do Prokuratury Okręgowej, przypisał mu jeszcze funkcję księgowego mafii paliwowej i przybił funkcjonowanie w 300, oczywiście przestępczych, przedsiębiorstwach z tej branży. - Areszt na trzy miesiące - orzekła stanowczo sędzia Beata Półkownik-Łucyk, przewidując naturalnie możliwość mataczenia i zagrożenie wysoką karą. Wojciech Jaroń był dyrektorem finansowym Przedsiębiorstwa Budowlano-Handlowego Kamar, które zajmowało się między innymi sprzedażą oleju opałowego. Prowadził też firmę doradczą i działalność naukową. Kilka tygodni przed aresztowaniem napisał na Politechnice Radomskiej pracę pt. "Wybrane zagadnienia nadzoru akcyzowego w obrocie przetworami naftowymi". Zdaniem jednych była to kompleksowa analiza aktów prawnych regulujących rynek paliw, zdaniem innych gotowy poradnik, jak sprzedawać paliwo i nie płacić akcyzy. Tak czy inaczej, była to jedna z najbardziej poczytnych prac naukowych w Polsce. Na kilka dni przed zatrzymaniem, dokładnie 6 grudnia 2002 r., jako członek Polskiej Izby Paliw Płynnych, naukowiec i przedstawiciel firmy paliwowej, łączący teorię z praktyką, wybrał się Jaroń do Prokuratury Krajowej. Odbył dłuższą rozmowę z ówczesnym dyrektorem Departamentu Przestępczości Zorganizowanej w Ministerstwie Sprawiedliwości Zbigniewem Rychlikiem. Przedstawił analizę aktów prawnych, które jego zdaniem umożliwiały powstanie nielegalnego obrotu paliwem, wskazał wszystkie dziury w prawie, które przedsiębiorcom paliwowym pozwalały omijać podatek akcyzowy. Nie mamy pewności, czy wizyta u prokuratora Rychlika spowodowała nieszczęścia, które dotknęły później Jaronia. To tylko hipoteza. Jaroń w areszcie "tymczasowym" przesiedział osiem miesięcy. W tym czasie do prasy poszedł przeciek, "Rzeczpospolita" napisała, że Wojciech J. oszukał skarb państwa na ok. 4 min zł, nie płacąc akcyzy. Autorzy tej poczytnej gazety dodali jeszcze, że Jaroń oferował współpracę CBS, czyli że chciał kapować. Gazetę ktoś podrzucił pod celę w Areszcie Śledczym w Szczecinie, gdzie Jaroń siedział. Doszło do próby pobicia "rozjebusa" przez grypsujących. Szczęśliwie po ośmiu miesiącach Jaroń opuścił areszt tymczasowy względnie w jednym kawałku. Pierwszy wyrok zapadł 24 listopada 2006 r. Sąd Rejonowy w Łomży w całości uniewinnił Jaronia od zarzucanych mu przez prokuraturę czynów. 30 kwietnia 2007 r. wyrok ten w całości utrzymał sąd drugiej instancji. Prokuratura wniosła o kasację, jednak sama ją cofnęła. Wojciech Jaroń jest więc całkowicie NIEWINNY! W uzasadnieniu obydwa sądy zauważyły, że akt oskarżenia został wniesiony w oparciu o wadliwe rozporządzenie ministra finansów, które było niezgodne z ustawą o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, tudzież z konstytucją. Czyli winę za oskarżenie niewinnego człowieka de facto ponosi ówczesny minister finansów. Rozporządzenie zostało podpisane 5 stycznia 1998 r., ministrem finansów był wówczas Leszek Balcerowicz. Również zarzut udziału Jaronia w zorganizowanej grupie przestępczej okazał się, zdaniem sądu, całkowicie bezzasadny: prokuratura za taki związek uznała, współpracujące ze sobą na zwykłych zasadach rynkowych, podmioty gospodarcze. Jaroń otrzymał już 50 tys. zł tytułem zadośćuczynienia, wywalczył też wyrok nakazujący przeprosiny. 1 października tego roku Sąd Okręgowy w Szczecinie nakazał skarbowi państwa, Prokuraturze Apelacyjnej w Szczecinie oraz komendantowi głównemu policji zamieścić w dzienniku "Rzeczpospolita": W związku z wyrokiem Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 24 listopada 2006 r. w sprawie o sygn. akt II K/55/05 oświadczam, że tymczasowe aresztowanie pana Wojciecha Stefana Jaronia i jego oskarżenie w tej sprawie były całkowicie bezzasadne. Za Skarb Państwa: Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Szczecinie i Komendant Główny Policji w Warszawie. Zadośćuczynienie jest symboliczne, 50 tys. zł nie wynagrodzi Jaroniowi kompletnie zniszczonego życia. Od czasu odsiadki i publikacji w "Rzepie" przez wiele osób jest traktowany jak gangster, a co najmniej nieuczciwy przedsiębiorca. To nie ułatwia życia, w szczególności źle służy interesom. Również przeprosiny (o ile w ogóle nastąpią, bo póki co skarb państwa nie śpieszy się z realizacją postanowienia sądu) ze strony innych osób niż te, które zniszczyły Jaronia, są mało satysfakcjonujące. Koniec lat 90. ubiegłego wieku i początek XXI był to czas największego rozkwitu rynku paliwowego. Mało znane i niewielkie firmy w szybkim tempie zarabiały na obrocie paliwami gigantyczne sumy. Jak już wiele razy pisaliśmy, działo się tak, gdyż parlament i ministerstwa produkowały ułomne prawo. Zagmatwane przepisy i luki w prawie stały się pożywką, na której wyrosło to, co dziś nazywa się mafią paliwową. Jedni obchodzili przepisy, bo dało się je łatwo obejść, inni, mniej zaradni, widząc szybkie wzbogacenie się konkurencji, po prostu prawo łamali. Jednych i drugich wsadzono do jednego wora i okrzyknięto paliwową mafią, która niemalże rozkłada polską gospodarkę. W krótkim czasie straty skarbu państwa zaczęto szacować w setkach milionów, a nawet w miliardach rocznie. Zamiast uszczelnić przepisy, państwo nadal je gmatwało, otwierając paliwowym bossom kolejne furtki pozwalające omijać akcyzę. A wystarczyło przeczytać pracę naukową Jaronia i wyciągnąć z niej wnioski. Jednocześnie do opinii publicznej trafił kłamliwy przekaz: wydajemy wojnę mafii paliwowej. Powstał słynny międzyresortowy zespół do zwalczania mafii paliwowej, w skład którego weszli najlepsi rzekomo policjanci, skarbowcy i prokuratorzy. Zespół otrzymał znaczące środki i wszelkie możliwe błogosławieństwa. W sprawie Jaronia szczególnie się "zasłużył" członek tej specgrupy, podinspektor I Wydziału CBŚ Zenon Parchimowicz. Na czele zespołu prokuratorskiego stanął opisywany wiele razy w "NIE" prokurator Marek Wełna z Krakowa. Przez Polskę przeszła fala zatrzymań, sądy decydowały o wielomiesięcznych, a nawet wieloletnich aresztach tymczasowych. Do dziś próżno szukać innych wyników pracy tego zespołu. Prawomocnie skazano jednego prawdziwego barona paliwowego, ale nie udało się odebrać kilkuset milionów, które ukradł skarbowi państwa. Piotr K. ze Sztumu większość swojej fortuny ulokował na bezpiecznych lokatach w Szwajcarii i zapewne nieźle sobie z nich żyje, bowiem już od dawna przebywa na wolności. Reszta baronów i pseudobaronów nie doczekała się jak dotąd prawomocnych wyroków, akty oskarżenia są fatalnie przygotowane, polegają najczęściej na zalaniu sądów setkami tomów makulatury, które niczego nie dowodzą. Funkcjonariusze państwa, którzy zniszczyli życie Wojciecha Jaronia, mają się świetnie. Sędzia Beata Półkownik-Łucyk już nie ogłasza za marne grosze wyroków, zdjęła łańcuch z orłem, żeby zostać szanowaną adwokat. Prokurator Marcin Kowalski poszedł w jej ślady, również jest adwokatem. Podinspektor Zenon Parchimowicz już w 2004 r. przeszedł z policji do Orlenu. W tym największym w Polsce koncernie paliwowym zajął stanowisko... specjalisty ds. bezpieczeństwa, z pensją około 20 tys. zł. Leszek Balcerowicz jest posiadaczem 12 tytułów doktora honoris causa najbardziej szanowanych uczelni, kawalerem Orderu Orła Białego oraz kilkudziesięciu innych odznaczeń. Wciąż uchodzi za gospodarczego guru. Jaroń kupuje codziennie "Rzeczpospolitą", licząc, że może ktoś więcej poza jego rodziną dowie się o tym, że nie jest bandytą. ?

komentarze (0) | dodaj komentarz

11 14:14

Lublin: Aresztowania w śledztwie dotyczącym fikcyjnego obrotu paliwami i prania brudnych pieniędzy

Czterech męższczyzn podejrzanych o udział w grupie przestępczej zajmującej się wystawianiem faktur VAT potwierdzających fikcyjny obrót paliwami aresztował sąd w Lublinie. Dotychczasowe ustalenia wskazują, że mogło dojść do zalegalizowania w ten sposób około 10 mln zł pochodzących z nieustalonych źródeł - poinformował w poniedziałek PAP zastępca szefa lubelskiej prokuratury okręgowej Andrzej Lepieszko.

Wśród aresztowanych jest wiceprezes spółki Dom Wydawniczy Edukacja w Warszawie, 69-letni Roman G. Prokuratura zarzuciła mu udział w grupie przestępczej fałszującej dokumenty oraz wystawienie faktury potwierdzającej fikcyjną sprzedaż przez spółkę 30 tys. litrów oleju napędowego o wartości 83 tys. zł.

Dom Wydawniczy Edukacja jest firmą, która dostarczyła Samoobronie 50 tys. kompletów podręczników, które partia Andrzeja Leppera rozdała ubogim. O aresztowaniu członka kierownictwa firmy współpracującej z Samoobroną napisało w sobotę "Życie Warszawy".

Aresztowany został także pracownik spółki Edukacja Cezary D., któremu obok udziału w zorganizowanej grupie przestępczej prokuratura zarzuciła wystawienie 13 faktur na pozorowaną sprzedaż ponad 36 tys. litrów oleju napędowego o łącznej wartości ponad 1 mln zł.

Pozostali aresztowani to właściciel firmy z Mławy 29-letni Artur O., który miał wystawić 18 faktur dotyczących zakupu prawie 630 tys. litrów paliwa wartości ponad 1,8 mln zł oraz 28-letni Marcin S., który według prokuratury, jako dyrektor handlowy kieleckiej spółki wystawił trzy faktury potwierdzające sprzedaż 83 tys. litrów paliwa o łącznej wartości 243 tys. zł. Marcin S. miał też nakłonić właściciela firmy w Skarżysku-Kamiennej do udziału w kilkudziesięciu fikcyjnych transakcjach paliwami o łącznej wartości niemal 8 mln zł.
Śledztwo w tej sprawie od roku prowadzi wydział ds. przestępczości zorganizowanej Prokuratury Okręgowej w Lublinie przy udziale funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Śledczego i Inspekcji Celnej. Zostało ono wszczęte po doniesieniu Głównego Inspektoratu Finansowego, który poinformował prokuraturę o dokonywanych w 2004 i 2005 r. częstych przelewach bankowych na znaczne kwoty pomiędzy kilkunastoma podmiotami. Uzasadnieniem przelewów miały być transakcje paliwami. Zachodziło podejrzenie, że chodzi o pranie brudnych pieniędzy.

"Często w ciągu jednego dnia pieniądze przelewano przez rachunki bankowe czterech firm i wypłacano w gotówce. Z ustaleń śledztwa wynika, że w tak krótkim czasie nie można było przeprowadzić takiej liczby transakcji paliwami, biorąc pod uwagę, że każdorazowo miała być badana jakość paliwa w specjalistycznych laboratoriach jeszcze przed dokonaniem zapłaty" - powiedział Lepieszko.

Wszystkim aresztowanym grozi kara do 8 lat więzienia. Według Lepieszki wkrótce należy się spodziewać kolejnych zatrzymań w tej sprawie. (PAP)

kop/ pz/ jra/

komentarze (0) | dodaj komentarz

Red. Michał Stankiewicz z szczecińskiej Rzepy aktywny i etyczny

komentarze (0) | dodaj komentarz

W związku z debatowaniem   w dniu dzisejszym nad projektem przepisów o podwyższeniu akcyzy na olej opałowy oraz   LPG do celów komunalnych, dedykujemy informacje Inspekcji Handlowej w przedmiocie nieprawidłowości przy dystrybucji  gazem LPG.

Obecnie toczy sie około 230 śledztw, obejmujących ponad 2 tyś podmiotów, które dotyczą przekretów w mafii paliwowej. Teraz  nie chce się zrównać akcyzy na w.w  produkty, co po-woduje, że dalej bedziemy mieli patologie w tym zakresie. Jaki to problem,  z r ó w n a ć   akcyze tak, aby została  pobrana  na stacji od każdego w pełnej wysokości, a po przedłożeniu rachunku na zakup, uzyskać zwrot od Urzędu Skarbowego lub Urzędu Celnego w drodze potrącenia z PIT lub CIT lub innej decyzji?

Większe wpływy z akcyzy np.  o 2 mld, mogły by sie przyczynić  również do obniżenia tej daniny. Póki co hodujemy kolejną mafię gazową. Brawo dla populistów.

ZASTĘPCA GŁÓWNEGO
INSPEKTORA INSPEKCJI HANDLOWEJ
Bogumił Ciaś

BK/WP-070-14/05/MC

Warszawa,  15 marca 2005 r

Pan
Zbigniew Nowak
Poseł na Sejm RP

W związku z pismem z dnia 20 lutego 2005 r. uprzejmie informuję i wyjaśniam, co następuje.

Rok 2004 był kolejnym rokiem wzrostu wolumenu sprzedaży gazu płynnego na polskim rynku. Największą dynamikę wzrostu zanotowano na rynku autogazu, którego sprzedaż, w stosunku do roku 2003, wzrosła o 35 % i wyniosła l min 440 tyś. ton. Polska stała się tym samym największym konsumentem autogazu w Europie, wyprzedzając Włochy.

Tak dynamiczny wzrost konsumpcji tego rodzaju paliwa wynika z wzrastającej z roku na rok ilości pojazdów samochodowych napędzanych gazem płynnym. W roku 2004 w Polsce przybyło 350 tyś. pojazdów z instalacją gazową. Po naszych drogach porusza się już l milion 450 tyś. samochodów,  w których do napędu używany jest właśnie ten rodzaj paliwa.

Niewątpliwie taka sytuacja ma miejsce głównie za przyczyną relacji cenowych gazu LPG w stosunku do paliw ciekłych.

W związku z tym wzrasta również skala problemów i ilości skarg na jakość tego paliwa napływających od konsumentów, którzy korzystają z gazu LPG.

Niestety brak jest obecnie odpowiednich regulacji prawnych pozwalających na kontrolę i obiektywną ocenę jakości gazu LPG do pojazdów samochodowych, oferowanego konsumentom przez różne podmioty gospodarcze. Według posiadanej przez IH wiedzy, w Ministerstwie Gospodarki i Pracy prowadzone są prace zmierzające do nowelizacji ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 34, poz.293 z późn. zm.) oraz wydania stosownych rozporządzeń wykonawczych, umożliwiających prowadzenie kontroli tego rodzaju paliwa, tj. określenie: wymagań jakościowych dla gazu LPG, metod badania jakości gazu LPG, sposobu pobierania próbek gazu.

M. in. brak oprzyrządowania prawnego i skargi konsumentów na jakość oferowanego na stacjach autogazu były przyczyną podjęcia przez Inspekcje Handlową decyzji o przeprowadzeniu wstępnego rozpoznania tego problemu. Przystępując do tej operacji mieliśmy świadomość, że żaden organ w Polsce nie kontrolował tego rynku poza tzw. kontrolami wewnętrznymi dystrybutorów i importerów gazu.

Było to jedynie pilotażowe badanie jakości gazu oferowanego konsumentom na stacjach paliw. Zostało ono przeprowadzone przy pomocy akredytowanego laboratorium badawczego, które pobrało próbki gazu i dokonało ich analizy laboratoryjnej.

W związku z powyższym, uzyskane wyniki badań nie były i nie mogą być wykorzystywane przez Inspekcję Handlową w żadnych postępowaniach pokontrolnych.

Ze względu na ograniczone środki finansowe, ilość pobranych do badań próbek z oczywistych względów nie była zbyt duża i nie może stanowić próby reprezentatywnej dla całego kraju. Próbki gazu zostały pobrane tylko na 36 wybranych losowo stacjach paliw, w czterech województwach północno -wschodniej Polski.

Przeprowadzone badania laboratoryjne pobranych próbek wykazały, że ponad 41 % z nich nie spełniało wymogów normy PN-EN 589:2003 Paliwa do pojazdów samochodowych LPG. Wymagania i metody badań.

Tym niemniej, należy zauważyć, że uzyskane wyniki badań wskazują, iż jakość gazu jest dalece niezadowalająca i wymaga zajęcia się tym problemem.

W świetle powyższych wyjaśnień, wnioskowane przez Pana przeprowadzenie kontroli jakości gazu LPG na stacjach paliw i w hurtowniach możliwe będzie dopiero po wejściu w życie stosownych regulacji prawnych.

Ponieważ było to jedynie pilotażowe rozpoznanie sytuacji w zakresie jakości gazu, przeprowadzone bez żadnego oprzyrządowania prawnego a także bez działań pokontrolnych     ze strony IH, upublicznianie danych o stacjach paliw, na których stwierdzono, iż gaz LPG nie odpowiadał wymaganiom jakościowym określonym w ww. normie, wydaje się zbyt ryzykowne.

W chwili obecnej żadne przepisy prawa materialnego nie nakładają na przedsiębiorców obowiązku posiadania świadectw jakości czy atestów na oferowany konsumentom gaz LPG lub paliwa ciekłe.

Aktualnie stosowanie Polskich Norm, zgodnie z zapisami ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. Nr 169, póz. 1386 z późn. zm.) jest dobrowolne.

Obowiązek posiadania przez przedsiębiorcę dokumentu dotyczącego jakości danej partii paliwa będącego przedmiotem prowadzonego obrotu, wynika jedynie z udzielanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki koncesji. Jednak w przypadku gazu płynnego, wymóg posiadania koncesji na obrót tym paliwem dotyczy tylko tych przedsiębiorców, na których taki obowiązek nakładają przepisy art. 32 ust. l pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (tekst jednolity: Dz. U. 2003 r. Nr 153 póz. 1504 z późn. zm.)

Problemy związane z jakością gazu LPG, z którego korzysta coraz większa rzesza konsumentów,  są w stałym zainteresowaniu Inspekcji Handlowej. Życzliwe zainteresowanie    się tym problemem przez Pana Posła może pozwolić na przyspieszenie prac związanych z nowelizacją ww. ustawy oraz wydaniem stosownych przepisów wykonawczych, które umożliwią podjęcie odpowiednich działań kontrolnych przez IH.

W załączeniu przekazuję jednocześnie „Syntetyczną informację dotyczącą jakości gazu     do pojazdów samochodowych (LPG)", która została sporządzona na podstawie uzyskanych wyników badań próbek gazu.

BK/WP-034-2/05/MC
Syntetyczna informacja dotycząca jakości gazu do pojazdów samochodowych (LPG)

Dane statystyczne wskazują, że z roku na rok wzrasta w Polsce zużycie gazu propan - butan,   w tym ilość gazu zużywanego w pojazdach samochodowych. Polska stała się drugim  po Włoszech konsumentem tego rodzaju paliwa do silników samochodowych, a szacunkowa liczba pojazdów   z zamontowaną instalacją zasilania gazem określana była w roku 2003 na ponad l milion. Według przewidywań rok 2004 przyniósł dalszy wyraźny wzrost liczby pojazdów zasilanych gazem jak   i ilości zużywanego w nich gazu LPG.

W ostatnim okresie IH odnotowuje wzrost informacji i skarg konsumentów na jakość gazu używanego w pojazdach samochodowych, choć ich ilość w porównaniu do paliw ciekłych      jest zdecydowanie mniejsza. Skargi te nie mogą być, naszym zdaniem, miernikiem jakości gazu. Patrząc przez pryzmat paliw ciekłych należy zauważyć, że ilość skarg i informacji związanych    z ich jakością diametralnie wzrosła w okresie samej kontroli i jej nagłaśniania, wskazującego, kto może być ich adresatem.

Jak dotąd, nikt w Polsce nie posiada udokumentowanej wiedzy na temat jakości gazu sprzedawanego w ogólnodostępnych stacjach paliw. Poglądy w tej materii są bardzo zróżnicowane    i mogą zawierać w sobie wiele ocen subiektywnych. Obszar ten nie ma żadnych regulacji prawnych pozwalających na kontrolę i obiektywną-ocenę jakości gazu LPG do pojazdów samochodowych, oferowanego konsumentom przez różne podmioty gospodarcze.

Sygnały i wnioski od konsumentów kierowane nie tylko do IH spowodowały, że Ministerstwo Gospodarki i Pracy podjęło ten problem. Według naszej wiedzy działania zmierzające do wydania odpowiednich regulacji prawnych, podobnych jak w przypadku paliw ciekłych, znajdują się w fazie przygotowań. Naszym zdaniem osiągnięcie celu wymaga nowelizacji ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, której odpowiednie zapisy dadzą Ministrowi Gospodarki i Pracy delegację do wydania stosownych rozporządzeń wykonawczych dotyczących:

• wymagań jakościowych dla gazu LPG, co nada normie europejskiej dotyczącej gazu LPG rygor obowiązkowego stosowania,
• metod badania jakości gazu LPG,
• sposobu pobierania próbek gazu.

Równie ważnym problemem są także aktualne możliwości badawcze laboratoriów analitycznych, które w naszej ocenie są obecnie dalece niewystarczające, w szczególności pod względem akredytowanych metod badania LPG zgodnych z normą PN EN 589 Paliwa do pojazdów samochodowych LPG. Wymagania i metody badań.

Brak wyżej wymienionych regulacji prawnych wyklucza podjęcie przez IH, podobnych jak w przypadku benzyn i oleju napędowego, kontroli jakości gazu propan-butan.

Uwzględniając powyższe a także wagę problemu jakości gazu dla konsumentów i pojazdów   samochodowych.   Inspekcja   Handlowa   podjęła   decyzję   o przeprowadzeniu w kilku województwach sondażowego rozpoznania jakości gazu w wylosowanych stacjach paliw,   przy pomocy

 akredytowanego laboratorium. Sondaż sprowadził się do pobrania 36 próbek gazu    z wytypowanych losowo stacji paliw w województwach:

• Pomorskim,
• Podlaskim,
• Warmińsko - mazurskim,
• Kujawsko - pomorskim.

Przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały, że w przypadku 15 próbek gazu tj. 41,66 % próbek pobranych i skontrolowanych, jakość gazu nie odpowiadała wymaganiom określonym    w ww. normie. W badanych próbkach kwestionowano następujące parametry:

• zawartość siarki,
• zawartość wody,
• działanie korodujące na płytce miedzianej,
• liczbę oktanową.

W części kwestionowanych próbek gazu wymagań jakościowych nie spełniało więcej niż jeden z badanych parametrów.

Ponadto z oceny analiz chromatograficznych, których nie przewiduje norma, wynikał bardzo różnorodny skład sprzedawanego gazu LPG. Zmieniał się on od zawartości sześciu - siedmiu składników w różnych proporcjach do prawie czystego propanu (około 95%).

W wielu przypadkach w wystawianych fakturach przedsiębiorcy określali sprzedawany produkt jako propan - butan, autogaz, gaz płynny i in.

Średnia cena detaliczna gazu LPG według danych Polskiej Izby Paliw Płynnych kształtowała się na początku grudnia 2004 r. na poziomie 2,02 zł. W województwach, w których pobrano próbki gazu do badań wahała się ona od 1,97 do 2,03 zł.

Natomiast na stacjach, z których pobrano próbki średnia cena gazu wyniosła 1,94 zł. Należy zauważyć, że w przypadku 14 kwestionowanych próbek ceny jednostkowe l litra gazu były niższe niż 2,00 zł i wahały się od 1,83 do 1,99 zł/l.

Wydaje się, że przyczyn zróżnicowania cen gazu można upatrywać w:

• wprowadzaniu do obrotu na stacjach paliwowych gazu przeznaczonego na cele komunalne - bytowe,
• wprowadzaniu do obrotu gazu pochodzącego z nielegalnego importu.

Generalnie należy stwierdzić, że co prawda ilość pobranych do badań próbek nie była zbyt duża i nie może stanowić próby reprezentatywnej dla całego kraju, to jednak wskazuje, że jakość gazu jest dalece niezadowalająca i wymaga zajęcia się tym problemem.

Na tle przedstawionej sytuacji zasadnym wydaje się:

• przyspieszenie procesu związanego z uregulowaniami prawnymi tego segmentu rynku,
• przygotowanie laboratoriów do analiz jakości gazu według określonych metod badawczych  w  aspekcie technicznym i akredytacyjnym,
• podjęcie kontroli jakości gazu w szerszym zakresie bazując na wydanych wcześniej aktach prawnych.

Opracowano: w Wydziale Kontroli Paliw. Akceptował: Eugeniusz Cyra Dyrektor Biura Kontroli i Bezpieczeństwa Produktów

Sprawdz, czy Twoja stacja gazowa ma koncesje URE? Tu jest link do bazy danych:  http://www.ure.gov.pl/koncesja/frame_k.html Przekraczając obrót 10 tyś EURO  musi ją posiadać!!!

Link http://raportnowaka.pl/news.php?typ=patologie&id=8&page=2

komentarze (0) | dodaj komentarz

Prokurator Wełna pogromca mafii paliwowej na bruku

Prokurator Marek Wełna, który od dwóch lat kierował zespołem prokuratorów zwalczających najpoważniejsze przestępstwa, pogromca mafii paliwowej stracił stanowisko - ustalili reporterzy radio RMF FM i dziennikarze śledczy RMF FM Marek Balawajder i Roman Osica..

komentarze (3) | dodaj komentarz

Mrówki na motorach. O przemycie paliwa z Rosji

Joanna Wojciechowska

2004-09-13, ostatnia aktualizacja 2004-09-10 00:00

Jak one biedne mkną na tych motorkach! - mówi burmistrz przygranicznego Braniewa o kobietach szmuglujących paliwo- Biedne, ale zaradne - mówi o ?mrówkach? Zbigniew Ciechomski, wójt przygranicznej gminy Bartoszyce. - Nie siedzą w domu, nie narzekają, a raz, drugi wybiorą się na granicę i zawsze do domu trochę grosza przyniosą

ŹRÓDŁO:

komentarze (4) | dodaj komentarz

Zeznania Andrzeja Czyżewskiego

BezCenzury.Net

Ze ściganym Andrzejem Czyżewskim i Danutą Gaszewską (na zdjęciu) musieliśmy rozmawiać w ich samochodzie kampingowym, już po niemieckiej stronie granicy.

O Andrzeju Czyżewskim, byłym prokuratorze, ściganym listem gończym , zrobiło się głośno przy okazji sejmowego śledztwa w sprawie PKN Orlen. Śledczy tandem Wasserman-Giertych wkrótce pojedzie do Niemiec, aby przesłuchać Czyżewskiego na okoliczność afery paliwowej. Nie czekając na wyniki poselstwa, spotkaliśmy się z Czyżewskim w przygranicznym Mescherin a zapis rozmowy prezentujemy poniżej.


Szef sejmowej komisji śledczej ds. PKN Orlen Józef Gruszka (PSL) stwierdził w sobotę 9 października 2004, że na najbliższym posiedzeniu komisja zajmie się ujawnioną w mediach sprawą poszukiwanego w Polsce listem gończym Andrzeja Czyżewskiego, który chce zeznawać w sprawie mafii paliwowej.
Gruszka uważa, że polska prokuratura powinna skorzystać z możliwości uzyskania nieznanych jej informacji na temat tej wielowątkowej sprawy i przesłuchać w Niemczech przebywającego tam Czyżewskiego, który jest poszukiwany w Polsce listem gończym.
- Jeśli polski prokurator pojechałby go przesłuchać, to pewnie w obecności prokuratora niemieckiego. Chciałbym, aby dwóch posłów z naszej komisji mogło też uczestniczyć w tym przesłuchaniu i zadać mu pytania zebrane od wszystkich posłów - powiedział szef komisji śledczej. Gruszka zastrzegł, że nie wyobraża sobie, by cała komisja wyjeżdżała do Niemiec i tam organizowała przesłuchanie kogokolwiek.
Według telewizji TVN, Czyżewski uważa, że prawdziwymi szefami „mafii paliwowej" są ludzie ze służb specjalnych, a nie Arkadiusz G., który - według "Gazety Wyborczej" - jest w Hiszpanii i także chce złożyć zeznania w prokuraturze, ale pod warunkiem, że otrzyma pozwalający mu uniknąć aresztowania list żelazny. Jak dotąd sąd już dwukrotnie odmówił mu takiego listu.
Czyżewski oświadczył w TVN, że już kilka lat temu przekazał prokuraturze ważne dokumenty i dowody w sprawie "mafii paliwowej", ale, jego zdaniem, nie zostały one wykorzystane.
Według Czyżewskiego, jednym z adresatów tych dokumentów był trzy lata temu Andrzej Celiński (wtedy w SLD). Czyżewski powiedział też TVN, że Celińskiego poznał w czasach "Solidarności" i, że w 1993 r. miał mu on zaproponować spotkanie z kierownictwem Rafinerii Płock.
Jestem pewny, że z tym człowiekiem nie miałem nic do czynienia - powiedział w sobotę Celiński (obecnie poseł SdPl). Jego zdaniem, Czyżewski "jest zawodnikiem jakiejś drużyny" i "ktoś nim gra".
Powiedział, że Czyżewski kilka tygodni temu wysłał list do każdego członka komisji śledczej (Celiński jest jej członkiem z ramienia SdPL). "Jest to list inteligenta, bardzo dobrze napisany. Jak zobaczyłem go w TVN to twierdzę, że jest to człowiek bardzo inteligentny. Nie wiadomo, podobno był prokuratorem kiedyś, potem wyjechał do Niemiec, teraz się pojawia w dziwnych kontekstach. Więc nie ma innego wyjścia, tylko rzeczywiście trzeba go przesłuchać w komisji. Nie tylko przez reprezentację, ale przez całą komisję" - powiedział Celiński.
W czwartek wieczorem telewizja TVN24 wyemitowała informację o aferze i jednej z poszukiwanych w związku ze sprawą osób - Arkadiuszu G., określanym jako "baron paliwowy". W najbliższym czasie ma zapaść decyzja, czy w związku z tym, że w programie podano m.in. dane świadków, kontakty ABW i fragmenty zeznań zostanie wszczęte postępowanie w sprawie ujawnienia tajemnicy śledztwa.
W ramach śledztwa dotyczącego afery paliwowej badanych jest dziewięć głównych wątków, w tym m.in.: działania na szkodę interesu publicznego przez funkcjonariuszy agend państwowych i przedstawicieli Skarbu Państwa w spółkach; uzyskania korzyści materialnych w związku z importem ropy i dostawą jej przez pośredników do rafinerii; korupcji, obejmującej również współpracę przedstawicieli organów ścigania z podejrzanymi. Ze względu na dobro postępowania prokuratura odmawia podania szczegółów i ujawnienia innych głównych wątków.
Jak podaje PAP, od sierpnia 2004 sprawę mafii paliwowej, prowadzoną w krakowskiej prokuraturze apelacyjnej, bada zespół prokuratorów powołanych przez ministra sprawiedliwości. W zespole znajduje się siedmiu prokuratorów: czterech z Krakowa i po jednym z Gdańska, Szczecina i Płocka.


W przeciwieństwie do Andrzeja Celińskiego, nie wypieramy się znajomości z Czyżewskim. Do naszego spotkania z Andrzejem Czyżewskim i Danutą Gaszewską doszło kilkanaście kilometrów za polsko-niemiecką granicą, na parkingu w przygranicznym miasteczku Mescherin (RFN). Rozmowa odbyła się w samochodzie-przyczepie, którym Czyżewski przemieszcza się po Niemczech. Przytaczamy poniżej wierny zapis nagrania tej rozmowy, bez skrótów i z zachowaniem kolokwializmów, nieco chaotycznych dygresji i częstych przeskoków myślowych, charakterystycznych dla naszego rozmówcy.
Uzupełnieniem zapisu są zeznania Danuty Gaszewskiej, wspólniczki firmy "Dansztof", wmanewrowanej w mafijne transakcje. Zeznania te zamieszczamy obok.


Wypowiedź Andrzeja Czyżewskiego: zapis nagrania



Andrzej Czyżewski: ...Pani Danuta Gaszewska jest jedynym świadkiem w Polsce, która bezpośrednio miała kontakt ze strukturami mafii paliwowej w Polsce, przez kilka miesięcy była nawet, nieświadomie, wykorzystywana do operacji mafijnych. Kiedy się zorientowała, podjęła walkę, która przybrała formy opisane w zeznaniu.


Komu zagrażały zeznania Gaszyńskiej?


W związku z tym uderzenie w panią Gaszewską było uderzeniem w świadka w bezpośrednie źródło dowodowe, dlatego ta pani ma cztery postępowania karne, jedno na etapie procesu sądowego we Wrocławiu i w Zgorzelcu.
Kiedy się zorientowali, że idziemy na ostre i że sprawa będzie wymagała z ich strony wysiłku, dokonali zmiany składu wymieniając ławników.
Dziś postępowanie w Prokuraturze Okręgowej w Szczecinie przeciwko mafii paliwowej toczy, w dużej mierze dzięki naszej [tj. Andrzeja Czyżewskiego i Danuty Gaszewskiej] inicjatywie. Dopiero dzięki nam doszło do rozszerzenia śledztwa , które do tej pory prowadzone było w sprawie BGM, ale tylko w ograniczonym zakresie. Tylko wobec Jana Bobrka, bo Bobrek im podpadł. Śledztwo początkowo nie miało dotyczyć Arkadiusza Grochulskiego, „swojego" człowieka. Bo Grochulski był już w latach 80. informatorem STASI i człowiekiem polskich służb specjalnych - SB, a także WSI.
Jeżeli byśmy mieli tym panom zrobić test na zabarwienie, to wszystkim bez wyjątku wyszło by, że działają na zlecenie STASI, SB, i wojskowych służb informacyjnych. Nie ma żadnego wyjątku. Wszystkie ich operacje większego kalibru opierały się na bazach wojskowych. Magazyny wojskowe, logistyka wojskowa i korzystanie ze specjalnych zezwoleń wojskowych. Do tego stopnia się posuwali, że korzystali z ochrony, przerzucali przez granice białoruska np. składy paliw, materiałów ropopochodnych przy pomocy wojska i korzystali z klauzul ochronnych wojska, umieszczając kontarbandę paliwową w podziemnych magazynach wojskowych w okolicach Chełma, „w zawodówce". Jest to organizacja na bazie, że tak powiem jak najbardziej policyjno-wojskowo-agenturalnej utworzona.


Dlatego bardzo im zależało na tym, żeby pani Gaszewska, jak się już udało zmusić ich do wszczęcia śledztwa , żeby nie doprowadzić do zaprotokołowania jej zeznań. Jak pan wie, sytuacja podejrzanego w Polsce jest bardzo przykra, ponieważ w odczuciu społecznym podejrzany traktowany jest już jako skazany i nie wierzy mu się zupełnie. Natomiast co do świadka, nie można mu tego zarzutu postawić, bo świadek ryzykuje odpowiedzialnością karną, jeżeliby powiedział coś nie tak.
W związku z tym cała para w tej maszynerii, jaką oni się posługiwali szła w to, żeby nie dopuścić do złożenia przez panią Gaszewską zeznań. Nam się udało, przy pewnych naciskach w Warszawie, zmusić Prokuraturę Okręgową w Szczecinie do umożliwienia złożenia p. Gaszewskiej . Te zeznania były składane od października do stycznia tamtego roku 2003. Obejmują kilkadziesiąt stron. Są bardzo szczegółowe, opisują zarówno mechanizm, osoby, grupy.
Powtarzają się te same osoby...

Są te same banki, te same konta, firmy windykacyjne. Kornacki [prawnik szczecińskiej kancelarii, obsługujący BGM] jest również. Zeznania są wzbogacone o parę innych nazwisk. Ale gdybyśmy to rozrysowali, to generalnie rzecz biorąc, to byśmy wskazali na te same osoby cały czas. Kornacki jest honorowym konsulem Estonii. Pojawia się tam Jacek Piechota, pojawia się ten no co uciekał przed ABW, Stanisław Paszyński, no i Artur Balazs - on wychodzi cały czas. Dla mnie Balazs zawsze był mętną postacią...


...Ja byłem w tej siedzibie Kornackiego, na ul. Kurza Stopka w Szczecinie, zaraz przy siedzibie BGM Petroland... W Szczecinie przypadkowo zderzyłem się w drzwiach z Bobrkiem, w hotelu „Panorama" - on mnie nie poznał, ja jego poznałem.. Co ciekawe - ci panowie w tym czasie szukali mnie po całej Polsce.

Te zeznania [pani Danuty Gaszewskiej] nie dotyczą tylko jednej grupy działań. To co ich najbardziej bolało, to ujawnienie ich ogólnopolskich powiązań. Wskazanie ich ludzi w ministerstwach.



Dlaczego zginął Zdzisław Majka?


Pan Zdzisław Majka , był oczywiście członkiem tej grupy paliwowej, był wykorzystywany do transakcji mafijnych w ramach całej Polski poprzez firmy w Częstochowie, Warszawie, Szczecinie Katowicach. Ale w pewnym momencie chciał się wycofać. Było pewne postępowanie we Wrocławiu, prokuratura nie chcąc musiała wszcząć postępowanie, które zaczęło się samo robić. Zaczęły wypływać powiązania : bezpieka, STASI, WSI, tajemnicza postać byłego prokuratora Bogusława Lepiarza, jednego z bardzo znaczących i wpływowych postaci , kolegi Jerzego Hopa.
[Jerzy Hop był szefem Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach od 1993 roku. 15 listopada 2002 krakowski sąd aresztował go na trzy miesiące pod zarzutem wyłudzeń. Bogusław Lepiarz, afiszujący się ze swą znajomością z Aleksandrem Kwaśniewskim, trafił do aresztu w grudniu 2003.]


Dlaczego oni Hopa tak szybko ukryli... Dlaczego? Hop był członkiem mafii paliwowej i te operacje, związane z tym, że on wymuszał jakieś świadczenia na długopisy, papier toaletowy w prokuraturze - to była zasłona dymna. To było ucięcie wątku, by nie dopuścić do ujawnienia jego prawdziwej roli, takiej mianowicie, że Hop wspólnie z komendantem wojewódzkim policji, niejakim Mieczysławem Klukiem (też poleciał ze stanowiska), ochraniali mafię! Były śląski komendant Mieczysław Kluk może być pierwszym polskim generałem policji, który trafi do więzienia. Prokuratura podejrzewa go o sprzedaż mafii paliwowej tajnych dokumentów CBŚ. Generał broniąc się, donosił na posła Zbigniewa Sobotkę i służby specjalne.

Ale faktem jest, że obaj z Hopem doskonale sprawowali opiekę nad wątkiem śląskim mafii paliwowej. Stąd ich majątki, stąd ich bogactwo i wpływy. Robili dokładnie to samo co robił Bobrek i Grochulski, przejmując akcyzę, VAT poprzez łańcuch mnóstwa podstawionych firm.


Tu chciałbym zwrócić uwagę na jedną rzecz: słupy. Mafia posługiwała się systemem słupów. Grupy, jakie owe słupy tworzyli nazywali spółdzielnią. To wiem od Zdzisława Majki. Osoby te wybierano z materiałów operacyjnych policji. Jednym z tych, który wybierał takie osoby był wysoki funkcjonariusz komendy wojewódzkiej policji we Wrocławiu, niejaki Cieśla. On siedzi. W wyniku tego, co pani Gaszewska złożyła, paru dokumentów, a przede wszystkim - w wyniku uporczywego wskazywania, że w komendzie wojewódzkiej policji we Wrocławiu są wysocy oficerowie, którzy bezpośrednio uczestniczą w mafii paliwowej, doszło w końcu do wszczęcia postępowań przez Centralne Biuro Śledcze, ABW, a wcześniej UOP i znaleziono rzeczywiście tych ludzi. Nazywają się: Długoszyk, Prus. Wersocki, Cieśla. To są wszyscy oficerowie. Żeby było śmieszniej, Długoszyk to był szef grupy antyterrorystycznej i specjalnego zespołu do walki z przestępczością zorganizowaną w ramach KWP we Wrocławiu. To te osoby w oparciu o materiały operacyjne policji wybierały ludzi bezdomnych, uzależnionych, bez żadnych kontaktów towarzyskich, których zniknięcie nie wywołałoby żadnych pytań ani wątpliwości. Dlatego jedna z większych akcji Centralnego Biura Śledczego na terenie Dolnego Śląska, która miała doprowadzić do ujawnienia wyjątkowo aktywnego biznesmena mafii paliwowej skończyła się znalezieniem zamroczonego faceta, siedzącego nad brzegiem Odry i usiłującego łowić ryby. Który, jak oprzytomniał lekko, od panów z CBŚ dowiedział się, że jest prezesem wielkiej firmy paliwowej. Ze względu na ograniczoną poczytalność tego pana wielomiesięczna praca oficerów CBŚ zakończyła się umorzeniem.
Proszę zwrócić uwagę na pewien system doskonale przygotowany, posiadający swoją logikę - słupy, nawet po ich znalezieniu, kończyły postępowanie.

I tutaj dochodzimy na temat paru osób, które niestety poniosły śmierć, ze względu na fakt ujawnienia ich wiedzy na temat spotkań z przedstawicielami prokuratury krajowej, ministerstwa finansów, grupy ZUS-u, PZU... Na temat spotkań, gdzie występowały takie osoby jak Andrzej Kaucz [prokurator stanu wojennego, w 2001 mianowany przez min. Piwnik z-cą Prokuratora Generalnego, co wywołało burzę medialną], Grzegorz Wieczerzak [oskarżony o defraudację prezes PZU] Ryszard Rychlik [ były prokurator krajowy, usunięty po tzw, aferze Romana Kluski] itd.

W miejscowości Wierzchownia koło Brodnicy (Kujawsko-Pomorskie) był taki ośrodek zbudowany na wzór innych ośrodków, którymi mafia paliwowa się posługiwała.


Takim słynnym, wzorcowym ośrodkiem, w którym odbywały się sekretne spotkania mafiosów paliwowych była „Lepiarzówka" (od nazwiska Bogusława Lepiarza), koło Wisły, w Beskidach. [gościem Lepiarza, jeszcze przed jego aresztowaniem w grudniu 2003, był m.in. Aleksander Kwaśniewski].
W spotkaniach tych uczestniczyli Jerzy Hop, Mieczysław Kluk, całe szefostwo prokuratury katowickiej czy ślaskiej.
A jak chcieli być jeszcze bardziej dowartościowani, to spotykali się w willi ALMIRA, zbudowanej trochę na styl rzymski. To też własność Bogusława Lepiarza.

Te dwa obiekty były wzorem dla wielu innych, pomniejszych, że tak się wyrażę, złodziei i m.in. partner pani Gaszewskiej, niejaki Krzysztof Choma (donosiciel STASI i bezpieki polskiej) właśnie w Wierzchowni rozpoczął budowę takiego ośrodka. Choma to kolega Grochulskiego i niejakiego Jakobsche, windykatora z Legnicy. Koledzy po fachu, jeszcze z WSI.
I w tym ośrodku Wierzchownia, na Pomorzu, odbywały się spotkania chronione przez osoby zachowujące się jak funkcjonariusze BOR czy wręcz GROM. Terenowe samochody, ten sam militarny strój, zachowujący się pewnie i arogancko.. Wjeżdżali do wioski, na podwórza i kazali zamykać okna i nie wychodzić mieszkańcom z domu przez najbliższe dwie godziny, „bo będzie przejeżdżał ktoś ważny". Stosowali takie systemy zastraszania, jakich ich uczono. Wystarczył jeden taki spektakl i ludność była zastraszona. Lokalna policja z komisariatu w Górznie wiedziała, że w tym czasie nie ma się zapuszczać do Wierzchowa. Teren ten był jakby wyjęty spod normalnej jurysdykcji. W ten sposób dokonywano takiej manifestacji siły: „to jesteśmy my, którzy w tym kraju rozdają karty i jeżeli coś wam się nie podoba, to możecie na początek, pójść z dymem".



I gdy wszczęto postępowanie prokuratorskie po tym, jak pani Danuta Gaszewska złożyła zeznania w Jeleniej Górze, a później w innych miejscach, i podała świadków, to 25 grudnia 2000 roku został znaleziony powieszony chłopak dwudziestoparoletni na terenie posesji swoich rodziców pod Wierzchownią. Pracował w Wierzchowni, był kierowcą jednego z tych bandziorów i prawdopodobnie - bo opowiadał to swemu bratu - widział tam Kaucza, Rychlika, Wieczerzaka i innych, w ośrodku w Wierzchowni.
A później widział ich we Wrocławiu, bo oni go tam ze sobą zabierali - najpierw zabrali go w sierpniu 2000 roku do Wrocławia. Tam jest willa Barańskiego, Jeremiasza Barańskiego , tego słynnego „Baraniny", który „powiesił" się w wiedeńskim areszcie. W willi „Baraniny" odbywały się spotkania notabli wrocławskich. Bywał tam Władysław Frasyniuk, tak bywał Aleksander Grad z Platformy Obywatelskiej, Grzegorz Schetyna, wrocławski prominent Platformy no i oczywiście, tzw. lewica.

Skąd obecność Barańskiego w tym towarzystwie? Szefem na Śląsk, rzekłbym - mafijnym przełożonym partnera pani Danuty Gaszewskiej, Krzysztofa Chomy, był właśnie pan Jeremiasz Barański, słynny „bohater" afery Dębskiego. Jego prawą ręką był facet posługujący się dwoma nazwiskami: Przybyła i... Kieżun, jakoś tak... nie pamiętam dokładnie. Żyjący jeszcze. Mafioso wrocławski, powołujący się na Pruszków...



Wie pan... oni sami ten Pruszków zakładali, więc potem się na niego powoływali. To osobna historia. Pruszków i Wołomin. Nagle powstaje w Polsce silna mafia, która konkuruje z mafią kolumbijską...To jeden wielki teatr. Ten temat został przerobiony w Niemczech.. Przerobiono go i wyciągnięto wnioski, że niektórym przestępczym środowiskom gospodarczym zależy na tym, aby odwrócić uwagę i powołują one tzw. rzekomo bardzo niebezpieczne grupy przestępcze. Ni w pięć, ni w dziewięć nagle jakieś „Słowiki" zaczynają śpiewać grubym głosem, niczym przynajmniej sępy. No i na tych „Słowikach" czyli sępach ma się skupić uwaga społeczeństwa, i oczywiście - wymiaru sprawiedliwości. To pozwala dalej działać, igrzyska trwają, ewentualnie prowokuje się nawet jakieś uwiarygadniające, krwawe zdarzenia.


Tu zaczyna się wątek dość smutny. Tym drugim panem, który zmarł półtora miesiąca później, po rozmowie z jednym z mafiozów, z niejakim panem Knasiem z Częstochowy (powiązanym z panem Grochulskim, panem Bobrkiem...) był Zdzisław Majka. Pan Majka chciał z tym skończyć i zgłosił się do mnie, przypuszczając że mam pewne kontakty, i ujawnił mi informacje na temat prowadzonego śledztwa przez prokuraturę wrocławską , która już w roku 1997 wiedziała o tej mafii tak zwanej i o jej składzie osobowym. Jest postępowanie karne, które zaraz oni potem zawiesili. Majka przekazał mi nawet kopię postanowienia w tej sprawie. Ale żeby nie wyglądało, że sprawa zupełnie została zbagatelizowana stworzono pozory działania i wytypowano trzech podejrzanych i poprzez przekazanie sprawy do Zielonej Góry doprowadzili do postępowania sądowego, takiego bardzo, nazwijmy to, kadłubkowego, w którym to, pokazowo, doprowadzono do skazania tych trzech osób. Dostali śmieszne wyroki, w zawieszeniu plus grzywny, których oni nawet nie zauważali w kieszeni, takie to były kwoty. Majka czuł się wykorzystany, oszukany i chciał zerwać z całym tym towarzystwem. Zgłosił się do UOP-u i do mnie i chciał złożyć zeznania.

Ja zgłosiłem się z tym do pana Ryszarda Rychlika z Prokuratury Krajowej, który został mi polecony przez zastępcę Prokuratora Generalnego, pana Śnieżkę i złożyłem odpowiednie zawiadomienie, informując go o istnieniu kilku osób, które powinny być natychmiast przesłuchane i powinno się zadbać o ich bezpieczeństwo. Efektem mojego zawiadomienia było wszczęcie postępowania przeciwko mnie i następnie...
Następnie Zdzisław Majka, który chciał zeznawać - został znaleziony martwy w mieszkaniu kolegi Przemysława Knasia, gangstera paliwowego.


Gdzie były główne centra mafii?


Skąd takie a nie inne rozmieszczenie głównych ośrodków mafii paliwowej? Częstochowa, Szczecin, Dolny Śląsk... Te centra tak się poukładały ze względu na wojskowe bazy paliwowe. Dlaczego w Częstochowie? Ano dlatego, że wokół Częstochowy rozlokowano silne bazy wojskowe. Przede wszystkim składy paliwowe. Dlaczego Szczecin i Dębia Góra koło Gdyni? Bo tam są bazy. Dlaczego Katowice i Wodzisław Śląski...Z tych samych względów Podkarpacie. Pod Grudziądzem znajduje się baza Jamy - tam pociągi z cysternami wjeżdżały i kończył się ich życiorys. Kolejna baza - Żagań, siedziba oprychów z firmy Unipol.
Dlatego tam powstały tzw. centra. Nawiasem mówiąc - korzystano nie tylko z baz wojskowych, ale i z wojskowych specjalistów , którzy znali się na paliwach. Do tej pory w rękach ABW jest jeden z pułkowników WSI, odpowiedzialny niegdyś za kontakty ze STASI w Poznaniu i za organizowanie sieci logistycznej mafii paliwowej w oparciu o obiekty wojskowe. Jeszcze go trzymają. Zaraz zresztą złapali drugiego. Jeden się nazywa Maciejowski, drugi Jaroń. Oni jeszcze siedzą, ale to może być tłumaczone na dwa sposoby: dla zabezpieczenia ich i uniemożliwienia im kontaktu , albo po prostu w interesie prowadzonych postępowań.
W każdym razie są to osoby, które oni usunęli i schowali.




Ja sam mam szereg postępowań karnych, dlatego ścigają mnie listem gończym. Jedno jest supertajne, o szpiegostwo gospodarcze na rzecz Republiki Federalnej Niemiec, bo działałem w interesie wielkich koncernów rzekomo. Parę działań na szkodę spółki „Dansztof"... to postępowania z urzędu... Prokurator, nie wiedząc nawet, czy byłem wspólnikiem w firmie „Dansztof", wszczął z urzędu postępowanie...
Mam chyba trzy albo cztery postępowania, także skarbowe, po tym jak zacząłem wskazywać powiązania inspektorów kontroli skarbowej i ujawniłem ich rolę w zabezpieczaniu tego całego interesu przed wykryciem. Mówiłem o tym pani red. Ewie Jaworowicz przed kamerą i ta taśma jest - bo rozmowa trwała ponad półtorej godziny, z czego wyemitowano 7 minut.
Po prostu - jak zobaczyliśmy co się wokół nas zaczyna dziać, zgłosiliśmy sprawę mediom.
W przeciwnym wypadku pani Danuta Gaszewska już dawno by nie żyła, może i mi by się coś przytrafiło. Miała 6 włamań, parę zamachów, podpalenie zabudowań, próbę porwania dzieci, umieszczenie w samochodzie ładunku przypominającego bombę... Akcja rozbrajania odbyła się w obecności telewizji we Wrocławiu - brygada CBŚ przejęła się sprawą i rzeczywiście wykryto pod samochodem atrapę bomby.. Ktoś zadał sobie sporo trudu, aby panią Gaszewską nastraszyć i doprowadzić do załamania psychicznego.
15 sierpnia 2003 roku pani Gaszewska otrzymała telefon, rozmówca ostrzegł, że „masz wykonawać wszystko, co każe prokurator Franus [prokurator Jacek Franus z Wydziału ds. Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Wojewódzkiej we Wrocławiu], a za to co już trafiło do sądu z Zgorzelcu, za wypracowanie dla Kasperka , należy ci się do piachu.

W związku z tym jest jasne, że grupa rozpracowująca panią Gaszewską ma wgląd zarówno w dokumenty prokuratury wrocławskiej, jak i w dokumenty sądu akta sądowe w Zgorzelcu.


Skąd u mnie ta wiedza?


Kiedyś , w roku 1980, pracując jeszcze w prokuraturze w Malborku, zadałem sobie trud i zacząłem zakładać wolne związki zawodowe. Z informacji różnych instytutów w Polsce wynika, że byłem jednym z dwóch prokuratorów w Polsce , którzy przeszli na drugą [solidarnosciową] stronę, spośród 6 800 osób. Drugim był pan Śnieżko,... Ale dla mnie jest to sprawa trzeciorzędna , czy byłem pierwszy, czy drugi, nie w tym rzecz. Następnie pracując jako przedstawiciel prezydium NSZZ Solidarność w Gdańsku, reprezentowałem m.in. pana Wałęsę w sprawach mających znaczenie ponadregionalne. Dorobiłem się zarzutu działania przeciwko podstawowym interesom PRL i zaprzyjaźnionego kraju, ZSRR. Ten zarzut działania przeciwko ZSRR najbardziej mnie ubawił, jako że sam kiedyś wygrałem konkurs organizowany przez Ambasadę ZSRR i naszą prokuraturę, na temat wiedzy o ZSRR. I osobiście dekorował mnie ambasador ZSRR. Uhonorowano mnie dyplomem za krzewienie wiedzy o „przyjacielu", jakim wówczas bez wątpienia był dla nas Związek Radziecki.
Po postawieniu mi tego zarzutu, próbowano mnie aresztować. W końcu mnie zwinęli , po 13 grudnia 1981 posadzili w Iławie. Potem parę rzeczy się wydarzyło, które zmusiły mnie do emigracji.


Ale prawdziwe szykany spotkały mnie nie za stanu wojennego, ale teraz, po roku 2000, od kiedy wraz z panią Gaszewską zdecydowałem się zeznawać w sprawie mafii paliwowej. Nie jest tak, jak to teraz próbują przedstawić różne prokuratury, nazywając mnie człowiekiem niewiarygodnym. W całym kraju szukano informacji na mój temat, gdziekolwiek był jakikolwiek ślad. Moi znajomi z sądach i prokuraturach w całym kraju informowali mnie, że musiałem cos bardzo poważnego narozrabiać, bo szukają mnie we wszystkich miejscach. Na polecenie Prokuratury Krajowej chodzą po moich aktach.



Po roku 1989 (bo ja pracowałem krótko na uniwersytecie w Hamburgu jako politolog) wróciłem do Polski i odświeżyłem kontakty. Miałem możliwość poznania prawie wszystkich czołowych przedstawicieli zarówno opozycji, a później tzw. lewicy. Kiedy zorientowałem się, że krąg moich dawnych znajomych z solidarnościowej opozycji, dryfuje niebezpiecznie w kierunku, który niestety nie zgadzał się z głoszonymi wcześniej zasadami, to podjąłem kontakt z lewą stroną, m.in. z byłymi współpracownikami bezpieki, np. z panem Bentkowskim [Aleksandrem, PSL] którego dobrze znam. Zatrudniłem go w swojej firmie, 1500 marek brał miesięcznie jako doradca, ale musze powiedzieć, że reprezentował skutecznie sprawę, którą mu się zleciło.

I dzięki takiemu panu Bentkowskiemu i młodemu Czeszejko-Sochackiemu w 1993 roku reprezentowałem polski przemysł lotniczy w rozmowach z niemieckim przemysłem lotniczym..

Ja tych ludzi znam. Dla mnie nazwiska tego typu jak Sobotka, Czeszejko-Sochacki, Janik, Celiński, Rychlik, Tkacki, są doskonale znane . Albo Stefan Jurczak, przewodniczący senackiej komisji obrony narodowej, zamieszany też, moim zdaniem
w pewne nieprawidłowości. Zresztą jego powiadomiłem o mafii paliwowej jako pierwszego. Miałem do niego pewne zaufanie - razem działaliśmy przy zakładaniu Solidarności, siedzieliśmy w Iławie.. ale pomyliłem go z kim innym, zawierzając mu pewne informacje... Reakcją tego kolegi, któremu zresztą i materialnie pomagałem kiedyś, było : „ Czy chcesz, żeby mi gardło poderżnęli?" A więc on wiedział co się dzieje i wiedział to przed przegranymi wyborami a więc w 1998 roku.

Wracając do sprawy...

Ja w 1990 brałem udział jako reprezentant dużych organizacji gospodarczych zachodnich w rozmowach z polskimi władzami przedstawicielstwami, na szczeblu premiera, ministrów. Osobiście mogłem poznać wielu luminarzy życia politycznego, mógłbym ich dużo wymieniać, z niektórymi wcześniej siedziałem podczas internowania w Kwidzyniu i w Iławie. Np. poznałem dobrze Tadeusza Syryjczyka i nie dziwię się, że ten pan niczego pozytywnego nie dokonał .

Od 1982 roku w Polsce po wprowadzeniu stanu wojennego, doszło do bardzo bliskiej współpracy między STASI a polskimi organami bezpieczeństwa. Celem stanu wojennego nie było takie zwykłe zastraszenie obywateli, ale przede wszystkim zagarnięcie ich zasobów majątkowych, zgromadzonych na tzw. kontach dewizowych, a wtedy - po wprowadzeniu stanu wojennego - zamrożonych.
Pieniędzy tych - a więc własności obywateli polskich - użyto potem do wielkich operacji finansowych, m.in. FOZZ. Ale FOZZ nie był jedyną operacją prania pieniędzy za pośrednictwem firm bezpieki. Dowody tej ścisłej współpracy STASI i polskich służb są w posiadaniu organów niemieckich, są tutaj zarchiwizowane i są te dowody zabezpieczone. Ja miałem do nich dostęp.
W okresie 1982 - 1987 trwały - szczególnie na terenie Polski, bo Polska była wówczas krajem bezpiecznym, jeśli chodzi o pewnego rodzaju tajne rozmowy - w Poznaniu i Wrocławiu były to najbardziej prężne ośrodki STASI w kraju , trwały przygotowania do transformacji systemu w Polsce. Krótko mówiąc - do przejęcia mienia obywateli obu państw poprzez organy służb specjalnych oby państw. Było ich bardzo dużo w liczbach bezwzględnych ok. 30 000 osób. Wyspecjalizowanych, różnego typu agentów, czasem o wysokich kwalifikacjach, mających olbrzymie kontakty zagraniczne. I wzajemnie się wspierając, udzielając sobie pomocy, organy PRL i NRD dokonały transferu olbrzymich środków finansowych poprzez Austrię i szereg innych krajów, łącznie ze stanem Delaware w USA, że o egzotycznych wyspach nie wspomnę.
I stad powstał pewien operacyjny zapas pieniędzy, którym oni mogli obrócić, uruchamiając strukturę firm rzekomo inwestujących w Polsce.
Nauczyli się znakomicie posługiwać skrytkami pocztowymi i firmami pocztowymi - to mówi się często o Szwajcarii, [jednak] praktykowane jest też w wielu innych krajach. Polega to na tym, że stoi sobie skromny domek, obwieszony szyldami wielu „prężnych" firm - najlepiej consultingowych i inwestycyjnych - na które powołują się prężne , silne grupy inwestycyjne, dysponujące kapitałem nie wiadomego pochodzenia. Zresztą nikt ich o to nie pytał, bo po drugiej stronie, w Polsce, witały ich firmy tych samych założycieli.
I doszło do sytuacji, że w roku 1989 już byli gotowi podjąć ryzyko funkcjonowania w systemie wolnej gospodarki. Jeśli ktoś nadal uważa, że rok 1989 rok przełomu był wynikiem rozmów w Magdalence, to znaczy, że nie rozumie zjawiska. Rok 89 wyszedł po prostu z kart.


I już wtedy zorientowano się, że elementem niezwykle sprzyjającym takim inwestycjom jest posiadanie własnej partii politycznej. Przystąpiono do zakładania, a nie kupowania partii. Partie kupowane są zbyt drogie, ponieważ skorumpowany polityk, poseł bez przerwy chce być korumpowany, przyzwyczaja się do tej roli i sprawia mu to olbrzymią przyjemność. Natomiast partia założona od podstaw jest korumpowana tylko raz - na początku. To są ludzie na etatach. Szczytem takiego zjawiska jest włoska „Forza Italia". Nie jest to moje odkrycie - w Niemczech i USA istnieje bogata literatura na ten temat - analizująca genezę partii „Forza Italia". Jest to - według analityków - zawodowa partia mafijna, powstała w wyniku wyłonienia ludzi sprawnych medialnie, których wyszkolono i rozesłano, niczym bolszewickich emisariuszy, do tworzenia kół partyjnych.
W Polsce też praktykowano taką „demokrację sterowaną" i w moim przekonaniu , a mogę też się powołać na osobę, która była w kierownictwie pewnej partii, polski Kongres Liberalno-Demokratyczny był taką partią. Od samego początku mafia wyłoniła z siebie partię polityczną, uważając że w ten sposób uzyska warunki do ujawnienia pieniędzy które posiada, sił, kontaktów w społeczeństwie itd. Anegdotyczna jest już historia premiera Jana Krzysztofa Bieleckiego, który wizytował zachodnią granicę, a w tym czasie przerzucano co trzeba. Sprawa jest znana i żyją jeszcze ludzie, którzy brali w tym udział.


Pojawia się pytanie: skąd oni są tacy sprawni? Skąd pieniądze, skąd wpływy w administracji, a przede wszystkim - skąd taka dyscyplina? Bo w tych wszystkich działaniach istotny jest element dyscypliny. Oni działają jakby byli wciąż w szeregach wojska, jak zespoły specjalne z okresu stanu wojennego. Bo są to agenci służb bezpieczeństwa i Wojskowych Służb Informacyjnych, którzy po prostu nic innego w życiu nie robili, tylko wykonywali zadania. Stąd wykorzystano okres 1982-89 do określenia struktury osobowej wymiaru sprawiedliwości. W okresie po 1992 roku, jak pozbawiono Jana Olszewskiego władzy i mówiąc krótko - obalono rząd, nieudolny co prawda, ale jednak coś robił... W 1992 roku personalnie struktury posłuszne bezpiece zasiliły wymiar sprawiedliwości. Była co prawda weryfikacja, ale - po pierwsze, nie w WSI, a po drugie - proszę zauważyć, kto przeprowadzał weryfikację. Przybrało to formę groteskową, co widać na przykładzie Hopów. Można zauważyć jak przeprowadzono weryfikację rodziny Hopów (bo było ich dwóch - jeden w Słupsku, drugi w Prokuraturze Apelacyjnej w Katowicach). Więc, ponieważ przepadli w pierwszym podejściu, zagrały odpowiednie instrumenty i komisje zakładowe śląskiej „Solidarności", wystąpiły z protestami w obronie tych panów. Pojawiły się apele, zaświadczenia o ich uczciwości i fachowości. I że, naturalnie, obiecują poprawę. Obiecali poprawę i zostali przywróceni do stanowisk.


Osobiście obserwowałem próbę przywrócenia skompromitowanego prokuratora w Elblągu, który był moim zwierzchnikiem i taką przeciętną kanalią z okresu stanu wojennego i wcześniej. I niewiele brakowało, gdyby nie moja interwencja, zostałby przywrócony. Nazywał się Dykowski. Uznano, że posiada odpowiednie kwalifikacji - dorobek bez wątpienia posiadał bardzo bogaty, dobrze rokował w związku z tym niewiele brakowało, by przywrócono go do pracy i to na odpowiednio wyższym stanowisku w Warszawie.
Ale te incydenty nie naruszyły, nie ruszyły ani nawet nie zarysowały podstawowej struktury. Uzyskano pewien monolit czyli krótko mówiąc - osadzono swoich ludzi tam, gdzie trzeba. Wykształcono nawet pewne wzory awansowania - ci którzy rzeczywiście przejęli się po 1989 roku budowaniem nowej Polski - nie awansowali. Wypadali. W związku z powyższym kształt obecnego wymiaru sprawiedliwości , prokuratury, szczególnie kierowniczych gremiów, to jest produkt tego procesu, który zaczął się jeszcze przed 1989 rokiem. Nie należy się dziwić, że w sytuacjach skrajnie absurdalnych w polskich sądach zapadają decyzje pozbawione podstaw prawnych (nie mówiąc już o faktycznych) i mimo to przechodzą, bo w systemie dwuinstancyjnym polskim możliwość wzruszenia decyzji, które uzyskały prawomocność poprzez to, że przeszły przez pralnię dwóch instancji jest żadna praktyczna . Można oczywiście czuć się pokrzywdzonym , skarżyć do Strasburga i dbać o to, by Polska zajmowała tam poczesne pierwsze czy drugie miejsce wśród zaskarżanych krajów, ale to nie wywołuje żadnych
skutków. Jeśli chodzi o respektowanie wyroków trybunału strasburskiego, to są one obalane przez te same krajowe sądy, czego przykładem jest sprawa zabużańska.


To tłumaczy, dlaczego tak wielkie afery, jak paliwowa mogą rozwijać się w Polsce, praktycznie bezkarnie, tworząc struktury zakotwiczone w administracji, policji, wymiarze sprawiedliwości. Mogę opisać jak to się odbywa na szczeblu „operacyjnym". W określonym banku zbierają się określeni ludzie, wertują dokumenty, umowy i typują firmy, najczęściej nieduże, nadające się do przejęcia. Ich osoba , dorobek , poddana zostaje weryfikacji pod kątem wartości , jaką można przejąć. Jeśli uznają, że spraw nie warta jest zachodu i zniszczenie danego przedsiębiorcy nie przyniesie im żadnych profitów -wtedy taki delikwent może spać spokojnie. Chyba, że zacznie się rozwijać - wtedy do niego wrócą. Natomiast wszędzie tam, gdzie jest majątek do wzięcia - to go wezmą. Dla bezpieki - czysty zysk. Posiadając jedynie dostęp do akt i dokumentów, wchodzą w posiadanie wielomilionowych majątków.

Oni, ci z bezpieki, najczęściej nie mają nic, poza tym, że są skadrowanymi pracownikami bezpieki. Kartoteką zawiaduje dalej generał Roman Kurnik, personalny SB z lat 80., i wyznacza zespoły operacyjne. Proszę zwrócić uwagę kto to jest Roman Kurnik. Publikacje na jego temat znowu przeszły bez echa.. A to do niedawna przecież szef departamentu personalnego MSWiA , facet ważniejszy od premiera, Pierwszy kadrowy PRL...A więc to on może z kartoteki wyjmować i pewne działania kierować w określone strony uznając, że to się organizacji opłaci. Roman Kurnik był w latach 80. szefem kadr Służby Bezpieczeństwa w czasach, gdy MSW kierował generał Kiszczak. Pod koniec lat 80. trafił jako szyfrant do ambasady Polski w Japonii. Po zmianach ustrojowych, znalazł się w Komendzie Głównej Policji. Przez wiele lat pracował tam jako dyrektor departamentu kadr. Zna wszystkich w SLD i to m.in. dzięki niemu szefem policji w 1997 r. został Marek Papała. Kurnik został jego zastępcą. Po wyborach wygranych przez AWS, Kurnik odszedł z policji i przeszedł do biznesu, w którym zresztą tkwi do dziś. Zasiadał w radach nadzorczych wielu spółek, m.in. Mennicę Ochrona i Przedsiębiorstwo Budowy Gazociągów i Obiektów Towarzyszących "Megagaz", Biuro Podróży S.A.Z).
Oprócz niego był w MSWiA przecież Józef Semik, były esbek. Obaj z Józefem Semikiem (były zastępca komendanta głównego, nadzorujący piony kryminalne w policji) dostali - jako doradcy Sobotki - możliwość zajmowania się sprawami operacyjnymi policji poprzez powołanie do Międzyresortowego Centrum ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Międzynarodowego Terroryzmu. Twór ten pozwalał na powoływanie tzw. grup zadaniowych, do których trafiali ludzie delegowani z różnych służb, m.in. policji, Straży Granicznej, WSI, ABW i policji finansowej.
Mieli wgląd w sprawy paliwowe i skwapliwie z tego korzystali.
Przez jakiś czas pojawiło się nawet podejrzenie, że to z centrum wyszło ostrzeżenie o planowanym zatrzymaniu jednego z założycieli spółki BGM ze Szczecina. Nie znaleziono na to dowodów, ale Arkadiusz Grochulski zniknął i do dziś ścigany jest listem gończym.



Ta grupa, jak pan widzi, dysponuje swoimi prokuratorami, swoimi biegłymi, swoimi bankowcami, swoimi sędziami, swoimi wreszcie ministrami. Proszę zwrócić uwagę jak oni obchodzą prawo bankowe w sytuacjach kiedy maja konkretną umowę bankowa z zabezpieczeniem majątkowym. Majątek w wyniku postępowanie przed umowy kredytowej został wyceniony, wycena została zaakceptowana przez bank i stanowi podstawę zabezpieczenia kwoty kredytu. I co się dzieje, kiedy bank wypowiada te umowę? Bank kwestionuje sam, wszczynając postępowanie egzekucyjne kwestionuje przez siebie zatwierdzona umowę i w systemie egzekucyjnym, poprzez komornika doprowadza do ponownej wyceny o wiele niższej, z reguły stanowiącej 10% poprzedniej wyceny. I przejmują majątek dłużnika za bezcen. Banki z góry mają zapewnioną bezkarność. Księgowo banki zaniżają wartość zastawu. Choć faktycznie są w posiadaniu olbrzymiego majątku.


Klucz polityczny już nie wystarczy . Ludzie który uczestniczą w procederze, nie dzielą się według barw politycznych. To przykre ale z byłymi esbekami współpracują dziś byli internowani związkowcy.


Koniec zapisu
10 października 2004

komentarze (0) | dodaj komentarz

Proces mafii paliwowej nie rozpoczął się - oskarżony na rozprawę przyszedł pijany

Aldona Minorczyk-Cichy

2008-11-19 00:01:00

komentarze (0) | dodaj komentarz

Baron paliwowy czuje się oszukany przez prokuraturę

Marcin Pietraszewski

2006-11-28, ostatnia aktualizacja 2006-11-29 00:00

Henryk M., śląski baron paliwowy, prawdopodobnie odmówi przed sądem składania wyjaśnień obciążających detektywa Krzysztofa Rutkowskiego i szwagra byłego wojewody śląskiego. Powód? Wsypał wszystkich wspólników, a prokuratura nie zgadza się na uchylenie mu aresztu.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Tajemnicza śmierć właściciela Trans Nafty

Kolejny rosyjski top-menadżer zginął nagłą śmiercią. Założyciel i właściciel koncernu Trans Nafta został znaleziony martwy w swoim gabinecie. Obok leżał pistolet

Utworzona w 1997 r spółka jest własnością Kondraczuka i jego rodziny, która kontroluje ok. 80 proc. akcji. Ma status narodowego eksportera rosyjskiej ropy, współpracuje z największymi koncernami świata jak Shell, Chevron czy BP. Ma własne złoża ropy, gazu i złota w Rosji oraz licencję na prace w Iraku.

Na początku Kondraczuk współpracował z Gazpromem. W 2006 roku jego majątek był szacowany przez magazyn Finans na miliard dolarów. Biznesmen angażował się politycznie. Nie raz publikował artykuły na temat wzajemnych relacji biznesu i polityki w Rosji; Do 2007 r. był też wicegubernatorem obwodu Nowogrodzkiego.

O ile jednak menadżer Gazpromu zginął z ręki szefa związków zawodowych koncernu, to Kondraczuk prawdopodobnie popełnił samobójstwo. W poniedziałek szef moskiewskich śledczych Anatolij Bagmiet oświadczył, że nie ma dowodów na udział osób trzecich w śmierci biznesmena. - Zastrzelił się w toalecie swojego gabinetu, z pistoletu, który dostał w prezencie - wyjaśnił śledczy agencji Interfaks.

Przyczyny samobójstwa nie są znane. W mediach znajomi biznesmena podkreślają, że powodem mogły być kłopoty w Trans Nafcie, takie jak konflikt z Gazpromem.

Komsomolska Prawda przypomina, że w 2009 roku urząd antymonopolowy ukarał Gazprom za nie dopuszczanie gazu z Trans Nafty do swoich gazociągów. Jednak Gazprom odwołał się do sądu i sprawę wygrał.

komentarze (1) | dodaj komentarz

Prokurator poniesie konsekwencje pomówienia policjanta

Prokurator celowo pomówił generała Mieczysława K., oskarżanego o związki z mafią paliwową byłego szefa częstochowskiej, a potem śląskiej policji - uznał 18 listopada br. prawomocnie sąd w Bielsku-Białej. Sąd przyznał generałowi 10 tys. zł zadośćuczynienia, a były szef Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie ma także opublikować na swój koszt przeprosiny na pierwszych stronach trzech dzienników, w tym "Gazety Wyborczej", i zwrócić 2,6 tys. zł kosztów postępowania sądowego.

Sprawa ma swoje źródło w wydarzeniach sprzed ponad czterech lat. 12 maja 2005 r. na polecenie Prokuratury Apelacyjnej agenci ABW zatrzymali emerytowanego wówczas szefa śląskiej policji. Na konferencji prasowej ówczesny szef Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie pokazał m.in. notatnik generała, w którym było ok. 300 nazwisk kandydatów do policji, a obok niektórych nazwiska polecających ich polityków, urzędników, policjantów, duchownych. "Uwaga! Kombinator, płaskostopie drugiego stopnia, stan po złamaniu obojczyka, początki astmy, nie może chodzić w butach" - charakteryzował generał jednego z kandydatów do pracy.
- Myślę, że to jest wyśniony kandydat na policjanta, zwłaszcza sekcji zajmującej się ściganiem mafii paliwowej - ironizował prokurator Słupik. - Zastanawialiśmy się, dlaczego ten pamiętnik znalazł się w naszych rękach. Wydaje się, że chodziło o to, żeby pokazać nam, w jakim układzie i w jakich kręgach poruszał się pan komendant K. To chyba miała być tarcza chroniąca go przed wymiarem sprawiedliwości i miecz skierowany przeciwko prokuratorom. Nie boimy się tego typu układów - mówił dziennikarzom. Te słowa przytoczone przez krakowski "Dziennik Polski" najbardziej ubodły Mieczysława K. Gdy w czerwcu 2008 r. prokuratura w Poznaniu umorzyła postępowanie ws. domniemanego przekraczania przez niego uprawnień przy naborze kandydatów do służby, generał złożył pozew przeciwko prokuratorowi. Sąd wydał wyrok na korzyść generała uznając, że prokurator umyślnie naruszył jego dobra osobiste, używając słów zawierających nieprawdziwe informacje. Pozwany prokurator nie odpowiedział na pozew ani nie pojawił się w sądzie. Wyrok na jego niekorzyść został wydany w trybie zaocznym.
Niezależnie od tego procesu w Sądzie Okręgowym w Szczecinie dobiega końca proces karny generała i wrocławskich policjantów oskarżonych m.in. o korupcję, oraz domniemanych szefów mafii paliwowej. Wyrok zapadnie prawdopodobnie w grudniu.

Krzysztof Sobczak
Link http://lex.pl/?cmd=artykul,2957

komentarze (0) | dodaj komentarz

Oficer, który wytropił w Meksyku zabójcę szefa mafii pruszkowskiej, jest podejrzany o udział w mafii paliwowej

Marcin Pietraszewski

2006-03-16, ostatnia aktualizacja 2006-03-16 00:00

Służby specjalne zatrzymały podinspektora Wiesława G., jednego z najlepszych oficerów w historii śląskiego Centralnego Biura Śledczego. Jest on podejrzany o udział w mafii paliwowej, ujawnianie tajemnicy służbowej oraz branie łapówek. Pięć lat temu to G. wytropił w Meksyku Ryszarda Boguckiego, zabójcę szefa mafii pruszkowskiej. Ze służby odszedł kilka miesięcy temu, bo za kratki trafiły jego córka i konkubina.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Wojciech Pelowski, Jarosław Sidorowicz, Kraków

2009-08-04, ostatnia aktualizacja 2009-08-03 20:07

Przestępcy nie płacą podatków, ale ktoś je płacić musi. Dlatego urzędnicy fiskusa domagają się pieniędzy od firmy ofiary mafii paliwowej. Od przedsiębiorcy ściągnąć akcyzę najłatwiej.

Bohaterowie tej historii nie są obiektem śledztwa, nie mają prokuratorskich zarzutów, nie zostali skazani. - To porządni obywatele, którym państwo nakazuje wziąć odpowiedzialność, bo samo nie potrafi zapewnić bezpieczeństwa obrotu gospodarczego - twierdzi Grzegorz Pawelec, ich pełnomocnik, doradca podatkowy. Firm płacących za grzechy mafii paliwowej i niejasnego prawa może być znacznie więcej. Fiskus jest dla nich bezlitosny. Przegrywają też w sądach.

Raz, dwa, trzy: płacisz ty

Grzegorz Rogala i Artur Drozd od ośmiu lat prowadzą pod Krakowem niewielką stację benzynową. W 2006 r. w ich spółce GRE-ART zjawili się kontrolerzy z krakowskiego UKS. Interesował ich obrót paliwem za 2002 r.

- Z ustaleń postępowania kontrolnego i decyzji, które w tej sprawie wydał UKS, spółka dowiedziała się, że od części nabytego paliwa nie odprowadzono podatku akcyzowego - opowiada Grzegorz Pawelec, pełnomocnik GRE-ART w sporze ze skarbówką. Chodziło o towar od dwóch prywatnych dostawców (stanowił część paliwa kupionego w tym roku przez spółkę). Kontrola skarbowa wykryła, że olej napędowy kupiony od nich przez GRE-ART był wcześniej rozprowadzany przez mafię paliwową. Proceder polegał na odbarwianiu oleju opałowego i rozprowadzaniu go poprzez firmy oficjalnie zarejestrowane, ale w rzeczywistości będące "słupami". Mafia zarabiała na niepłaconych podatkach VAT i akcyzie. Dla ukrycia oszustwa "słupy" dbały o zachowanie pozorów legalnego obrotu, wystawiając fikcyjne faktury, najczęściej z adnotacjami, że akcyza została opłacona. Przez kilka takich firm przeszedł olej, nim dotarł m.in. do GRE-ART.

Urząd kontroli skarbowej domaga się, by zapłacili około 2 mln zł podatku akcyzowego (wraz z odsetkami) od sprzedanego przez nich w 2002 roku paliwa, bo po drodze nie uiściły go firmy pośredniczące w dostawie.

A prawo stanowi tak: wystarczy, że akcyzę zapłaci tylko jeden podmiot, a od pozostałych nie jest już wymagana. Pośrednicy tego nie zrobili, bo - według UKS - część z nich zamieszana była w przestępczy proceder. Dlatego mają zapłacić Rogala i Drozd. Bo ktoś zapłacić musi.

Kara za bezskuteczność urzędu

- Nie mieliśmy zielonego pojęcia, że paliwo pochodzi z przestępstw, bo jego cena nie odbiegała od cen rynkowych - przekonuje Drozd. - Wnioskowaliśmy do UKS, by zbadano, czy paliwo nasze było tańsze, ale bezskutecznie. Co więcej, nawet klienci tankujący u nas nie skarżyli się na jego jakość. Zresztą dwa lata wcześniej była u nas kontrola z urzędu skarbowego, a także kontrola jakości paliw, i nie stwierdziły żadnych nieprawidłowości - podkreśla. Dodaje, że wbrew sugestiom skarbówki nie ma możliwości sprawdzenia, czy inne firmy zapłaciły podatek akcyzowy. - Zwłaszcza że na fakturach jest adnotacja, że go uiszczono - zaznacza.

Decyzja UKS dla GRE-ART oznacza bankructwo. - Komornik nas zlicytuje, z dnia na dzień zostaniemy bezdomnymi, bo pewnie nawet majątku spółki nie starczyłoby na zaspokojenie tych roszczeń - mówi łamiącym się głosem Grzegorz Rogala. Na utrzymaniu ma żonę i małe dzieci.

Dyrektor krakowskiego UKS w wydanej decyzji sam przyznaje, że nie ma zarzutów udziału firmy w przestępczym procederze. Ale podatku domaga się właśnie od niej, a nie od oszukańczych firm naciągających skarb państwa. Mimo że część właścicieli firm słupów stanęła już przed sądem, a nawet została skazana.

- Organ kontrolny, stojąc przed wyborem, który podmiot obciążyć niezapłaconym podatkiem akcyzowym, nałożył go na spółkę ofiarę działalności zorganizowanej grupy przestępczej - nie kryje zdziwienia Grzegorz Pawelec.

Urząd trwa przy swoim. "Zarzut spółki, że to na nią niesłusznie spada odpowiedzialność za nieuczciwych kontrahentów, nie jest uzasadniony, gdyż zgodnie z przepisami podatek akcyzowy choć jednofazowy, ciąży na wszystkich uczestnikach obrotu, a zwolnienie przysługuje wówczas, gdy podatek ten został przez któregokolwiek zapłacony - pisze w decyzji szef krakowskiego UKS. Ale dodaje: "Stwierdzenie, że kontrolujący nie dochodzą do podmiotu, który uiścił podatek akcyzowy, a zatrzymują się na pewnym etapie, jest prawdziwe. Kontrolujący podjęli kroki zmierzające do ustalenia, czy podatek zapłacono na wcześniejszych etapach, jednak w toku postępowania takiego faktu nie stwierdzono". Z decyzji wynika na przykład, że UKS w Białymstoku nakazał zapłatę feralnego podatku firmie, która sprzedała paliwo dostawcy GRE-ART. Wszczęto nawet jego egzekucję, ale umorzono. Dlaczego? Wyjaśnia dyrektor: "( ) z uwagi na bezskuteczność".

http://wyborcza.biz/biznes/1,101562,6890681,Firmy_placa_za_grzechy_mafii_paliwowej.html

komentarze (0) | dodaj komentarz

Nieprawidłowości w obrocie paliwami są od wielu lat obszarem szczególnego zainteresowania kontroli skarbowej, ponieważ łączą w sobie specyfikę szarej i czarnej strefy oraz charakteryzują się znaczącymi stratami w budżecie państwa. W ramach prowadzonych kontroli badany jest obrót paliwami na wszystkich jego szczeblach, tzn. producentów, pośredników (podmioty zajmujące się handlem hurtowym i detalicznym) oraz ostatecznych odbiorców. W działaniach kontrolnych ściśle współpracują ze sobą Prokuratura, Policja, ABW i wywiad skarbowy.

W 2006 roku zakończono kontrole w 966 jednostkach, z tego w 311 podmio-tach stwierdzone zostały nieprawidłowości w zakresie obrotu paliwami na kwotę 1,6 mld zł, w tym w zakresie: podatku akcyzowego na kwotę 1,2 mld zł, podatku VAT na kwotę 371 mln zł, podatku dochodowego od osób prawnych - 36 mln zł oraz podatku dochodowego od osób fizycznych - 25 mln zł. Kwota nieprawidłowści w zakresie obrotu paliwami stanowiła 12,5% ogólnej kwoty ustaleń kontroli skarbowej w 2006 r.

UKS Poznań: Osiem osób aresztowanych. Pracownicy wyspecjalizowanych ko-mórek Urzędu Kontroli Skarbowej wraz z funkcjonariuszami CBŚ w Białymstoku zatrzymali osiem osób na terenie Wielkopolski. Sprawa dotyczyła rozprowadzania przez zorganizowaną grupę przestępczą tzw. „pustych" faktur służących do wyłu-dzania podatku VAT oraz posługiwania się tymi fakturami dla legalizacji obrotu olejem opałowym niewiadomego pochodzenia.

UKS Katowice: Nieopodatkowana produkcja na wielką skalę. Kontrola w firmie jednego ze śląskich „baronów paliwowych" wykazała, że z tytułu niezapłaconych w 2003 roku podatków: VAT i akcyzy Skarb Państwa stracił ponad 140 mln zł.

Analiza rezultatów zakończonych kontroli pozwala stwierdzić, że podmioty dokonu-jące obrotu paliwami działają często w zorganizowanych grupach przestępczych o mafijnym charakterze. Tworzą one powiązane między sobą tzw. łańcuchy firm, których zadaniem jest nadanie pozorów legalności poprzez fakturowy fikcyjny obrót olejem opałowym i olejem napędowym. Poszczególne firmy mają do spełnienia ści-śle określone zadania: tworzenie fikcyjnej dokumentacji, obrót towarem oraz doko-nywanie rozliczeń finansowych.

Posługiwanie się fikcyjnymi fakturami i nieewidencjonowana sprzedaż

W 105 jednostkach stwierdzono nieprawidłowości polegające na odliczaniu podatku naliczonego wynikającego z faktur nieistniejących podmiotów, faktur podmiotów, które nie posiadały ich kopii, bądź też faktur podmiotów niewykazujących obrotu paliwami w składanych deklaracjach, faktur wystawionych przez podmioty nie-uprawnione do wystawiania faktur VAT. W związku z tym naliczony został podatek VAT na kwotę 80,7 mln zł, odsetki w wysokości 13,2 mln zł oraz dodatkowe zobo-wiązanie w wysokości 3,2 mln zł.

W 22 jednostkach nieprawidłowości dotyczyły nieewidencjonowania sprzeda-ży paliw, od której nie naliczano i nie odprowadzano podatku, niewykazywania sprzedaży w składanych deklaracjach, nieskładania deklaracji w podatku VAT. W związku z tym naliczony został podatek od towarów i usług na łączną kwotę 12,9 mln zł, odsetki w wysokości 4 mln zł i dodatkowe zobowiązanie w kwocie 816 tys. zł.

UKS Olsztyn: Feliks Dzierżyński nie kupował oleju opałowego w Węgorzewie. W firmie zajmującej się sprzedażą oleju opałowego ujawniono fałszowanie doku-mentacji potwierdzającej wykorzystywanie tego oleju na cele grzewcze. W wyniku postępowania okazało się, że zarówno nazwiska nabywców jak i adresy ich za-mieszkania były fałszywe. Wg oświadczeń odbiorcami oleju byli m.in. Feliks Dzierżyński, Jakub Janda, Kazimierz Górski i Jacek Bąk. Ogółem sfałszowano oko-ło 800 takich oświadczeń, a ustalenia w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży ole-ju opałowego na inne cele niż grzewcze za lata 2003 - 2004 wyniosły ponad 1 mi-lion złotych.

UKS Warszawa: Znikąd donikąd za 5 mln. Podatnik poświadczał nieprawdę w fakturach VAT dotyczących transakcji kupna i sprzedaży oleju napędowego, gdyż w rzeczywistości nie nabywał go i nie dostarczał. W wyniku postępowań po-datkowych stwierdzono zaniżenie zobowiązania podatkowego na łączną kwotę po-nad 5 mln zł.

12 Kontrola Skarbowa w 2006 r.

UKS Zielona Góra: "Puste faktury" w obrocie paliwami. Firma dokonująca ob-rotu paliwami pochodzącymi z niewiadomego źródła uszczupliła podatki na kwotę ok. 2 mln zł. Koszty uzyskania przychodu z tytułu nabycia paliwa z niewiadomego źródła wyszacowano w oparciu o ceny sprzedaży stosowane w 2003 r. przez PKN ORLEN i pomniejszone o kwotę podatku akcyzowego zawartego w tych cenach. Zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku akcyzowego wyniosło ponad 1 mln zł, z tytułu podatku od towarów i usług ok. 530 tys. zł, a z tytułu podatku dochodowe-go od osób fizycznych 350 tys. zł. Z uwagi na wysokość zobowiązań złożono wniosek o dokonanie zabezpieczenia majątkowego w kwocie ponad 1.4 mln zł. Od wydanych decyzji nie wniesiono odwołań. Dochodzenie karne skarbowe w tej sprawie prowadzone jest pod nadzorem prokuratury.

UKS Warszawa: Fikcyjne transakcje. Osoba fizyczna prowadziła fikcyjny obrót olejem napędowym. Łączna kwota zaniżenia zobowiązania podatkowego z tytułu VAT wyniosła ponad 4,6 mln zł.

UKS Olsztyn: Fikcyjni kontrahenci. Na prawie 9 mln zł oszukał budżet państwa właściciel firmy zajmującej się obrotem paliwami płynnymi. Urząd kontroli skar-bowej ujawnił fałszywe faktury, fikcyjnych kontrahentów i paliwo nielegalnego po-chodzenia.

UKS Poznań: Fikcyjne faktury. Zatrzymano podatnika, który w obrocie paliwami wystawił faktury VAT na kwotę około 45 mln zł. Faktury te nie potwierdzały rze-czywistego obrotu gospodarczego. Wobec zatrzymanego Prokurator wystąpił do Sądu o zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztu.

UKS Łódź: Nieistniejący dostawca oleju napędowego. W jednej z firm spraw-dzono transakcje przeprowadzone w 2003 r. z kontrahentem, który miał być do-stawcą oleju napędowego. Wszczęte wobec tego kontrahenta postępowanie dowo-dowe wykazało, że jest to firma nieistniejąca. Pod wskazanym adresem zamieszka-nia i prowadzenia działalności nie było żadnych znamion funkcjonowania podmiotu gospodarczego. Ponadto firma ta w badanym okresie nie dokonywała żadnych roz-liczeń z właściwym urzędem skarbowym. W wyniku kontroli ustalono wobec pod-miotu należny podatek VAT w ogólnej kwocie prawie 800 tys. zł.

UKS Wrocław: Nieistniejący kontrahent. Osoba fizyczna prowadząca pozarolni-czą działalność gospodarczą dokumentowała zakupy paliw płynnych fakturami VAT wystawionymi przez podmiot nieistniejący. Uszczuplenie podatku VAT wraz z odsetkami wyniosło ponad 2,2 mln. zł.

UKS Warszawa: Dziurawa ewidencja. Podatnik dokonywał zakupu oleju opało-wego i oświadczał, że zakupiony olej przeznaczony będzie na cele opałowe, bądź do odsprzedaży z zachowaniem przeznaczenia. Takie oświadczenie uprawniało do nabycia oleju opałowego wg obniżonych stawek podatku akcyzowego. W toku kontroli stwierdzono, że 99 % sprzedaży dokonywane jest na rzecz jednego odbiorcy. Z kontroli sprawdzającej i oświadczenia właściciela firmy - odbiorcy wynika, że w okresie objętym kontrolą nie wystawiane były faktury sprzedaży oraz nie dokonywane były żadne zakupy. Na podstawie materiałów otrzymanych z Prokuratury oraz zebranych w postępowaniu kontrolnym ustalono, że transakcje sprzedaży nigdy nie zostały przeprowadzone. Ujawniono przy tym brak w ewidencji zakupu faktur na blisko 30 tys. l oleju opałowego. W wyniku powyższych ustaleń, stwierdzono zani-żenie zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego o kwotę blisko 2 mln zł (odsetki za zwłokę od zaniżonego zobowiązania stanowią kwotę ponad 200 tys. zł).

UKS Warszawa: Grupa przestępcza bez księgowości. Kontrolowana Spółka dzia-łała w zorganizowanej grupie przestępczej na rynku paliwowym. Pomimo braku ewidencji finansowo-księgowej określono zobowiązanie podatkowe na kwotę 570 tys. zł.

UKS Warszawa: Podrobiony olej napędowy. W związku ze stwierdzeniem fikcyj-nych transakcji zakupu oleju napędowego zakwestionowano prawo do odliczenia podatku naliczonego w kwocie 4,2 mln zł. Ponadto ujawniono 71 faktur dotyczących sprzedaży oleju, które nie zostały ujęte w rejestrach sprzedaży nie został od-prowadzony podatek należny w wysokości 420 tys. zł. Łączna kwota zaniżenia zobowiązania podatkowego z tytułu VAT wynosi ponad 4,6 mln zł.

Różnica w stawkach

Znaczące różnice w stawkach podatkowych pomiędzy olejem napędowym i olejem opałowym stanowią bodziec do dokonywania nadużyć podatkowych, polegających na sprzedaży i wykorzystywaniu niżej opodatkowanego oleju opałowego do celów motoryzacyjnych. Poza skalą gospodarczą zjawiska, niepokojąca jest koncentracja wokół niego środowisk przestępczych. Same urzędy kontroli skarbowej w 2006 r. dokonały ustaleń na kwotę 143 mln zł, w tym: podatku akcyzowego na kwotę 121 mln zł, podatku od towarów i usług 22 mln zł. Należy podkreślić, że walka z przestępczością paliwową zajmuje istotną część aktywności innych służb państwa, jak: Służba Celna, Prokuratura, Policja i ABW.

UKS Warszawa: Odbarwienie. Kontrolowana Spółka prowadziła działalność go-spodarczą polegającą na obrocie olejem napędowym, który w rzeczywistości był odbarwionym olejem opałowym. Stwierdzono zaniżenie zobowiązania podatkowe-go w ogólnej kwocie prawie 15 mln zł.

UKS Warszawa: Kwas i wapno. Podatnik prowadzący działalność gospodarczą po-legającą na obrocie olejem napędowym nabył bez faktur przerobiony za pomocą kwasu siarkowego i wapna olej opałowy, który następnie sprzedawał jako olej na-pędowy. Zaniżył on zobowiązanie podatkowe na ogólną kwotę ponad 7,4 mln zł.

UKS Łódź: Dokumentacja. Kontrolowany podmiot nieprawidłowo dokumentował oświadczenia o sprzedaży oleju opałowego. W wyniku kontroli określono zobowią-zanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości ponad 300 tys. zł.

UKS Warszawa: Sprzedaż oleju technologicznego jako napędowego. Firma sprzedawała olej technologiczny jako napędowy bez uiszczania podatku akcyzowe-go. Wydana została decyzja określająca wysokość zobowiązania z tytułu podatku VAT w kwocie wyższej niż zadeklarowano o prawie 1,2 mln zł.

Mieszanie komponentów

W zakresie obrotu komponentami skontrolowano łącznie 21 jednostek. Stwierdzono nieprawidłowości w 11 podmiotach na kwotę 872 mln zł, w tym w zakresie: podatku akcyzowego na kwotę 768 mln zł, podatku od towarów i usług 104 mln zł.

UKS Bydgoszcz: Komponenty zamiast paliwa. Kontrahent wystawiał faktury z tytułu sprzedaży paliwa na rzecz kontrolowanej Spółki zajmującej się obrotem pa-liwami płynnymi i komponentami do produkcji paliw dokumentujące czynności, których przedmiotem był inny towar niż wskazany na fakturze i które nie zostały dokonane pomiędzy tymi podmiotami. Ustalono, że kontrahent Spółki nie nabywał paliwa, a zatem nie mógł dokonywać jego sprzedaży. Nie posiadał również bazy technicznej do produkcji paliw, która umożliwiałaby uzyskanie poprzez mieszanie produktu tożsamego z oryginalnym paliwem. W rzeczywistości przedmiotem sprzedaży do kontrolowanej Spółki nie było paliwo, lecz komponenty do produkcji paliw. Stwierdzono nieprawidłowości w podatku VAT na kwotę ponad 2,4 mln zł.

UKS Warszawa: Nadmiar siarki. Podatnik prowadzący działalność gospodarczą kupował oleje o wysokiej zawartości siarki, przeznaczone do celów technologicz-nych, zwolnione z podatku akcyzowego. Następnie odbarwiał go i sprzedawał jako olej napędowy. Wydano decyzję na kwotę ponad 9,2 mln zł.

Paliwo nieznanego pochodzenia

W zakresie obrotu olejem napędowym urzędy kontroli skarbowej skontrolowały 145 jednostek. Nieprawidłowości stwierdzono w 71 podmiotach na kwotę 408 mln zł, w tym w zakresie: podatku akcyzowego na kwotę 276 mln zł, podatku od towarów i usług 132 mln zł.

UKS Olsztyn: Afera paliwowa w Elblągu. Kontrola elbląskiej spółki, prowadzącej działalność w zakresie obrotu paliwami płynnymi i dokonująca sprzedaży paliwa niewiadomego pochodzenia, wykazała, że jest ona winna jest budżetowi państwa ponad 30 mln zł.

UKS Gdańsk: Cysterna. Pracownicy wywiadu skarbowego UKS podczas dokony-wania czynności przeszukania zatrzymali samochód cysternę przewożącą 32 tys. litrów nielegalnego paliwa i zabezpieczyli dokumentację księgową, wśród której ujawniono tzw. "puste" faktury VAT na kwotę 12 mln zł.

UKS Opole: Obrót paliwami z aresztu. Właścicielka kontrolowanej firmy doko-nywała obrotu paliwami z niewiadomego źródła a jej mąż, jako podejrzany m.in. o uczestnictwo w grupie przestępczej dokonującej obrotu nielegalnym paliwem, znajdował się w areszcie śledczym. W wyniku kontroli określono zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości ponad 970 tys. zł a w podatku akcyzowym w wysokości ponad 1,6 mln zł.

Źródło informacji  http://mf.gov.pl/_files_/bip/bip_kontrole/kontrola_skarbowa_2006a.pdf

komentarze (2) | dodaj komentarz

Mafia paliwowa ?

18 listopada 2008 r. funkcjonariusze celni Wydziału Zwalczania Przestępczości Izby Celnej w Warszawie, Krajowy Koordynator oraz Koordynator Izby Celnej w Warszawie Krajowej Grupy Zadaniowej ds. Zwalczania Przestępczości Paliwowej oraz funkcjonariusze komórek Szczególnego Nadzoru Podatkowego Urzędów Celnych w Ciechanowie i Siedlcach realizowali czynności do sprawy prowadzonej pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w Olsztynie. Czynności koordynowali funkcjonariusze Centralnego Biura Śledczego Zarządu w Olsztynie. Przeszukania posesji, podmiotów gospodarczych, stacji paliw prowadzono w 4 miejscach na terenie woj. Mazowieckiego. Celem funkcjonariuszy było zatrzymanie osób trudniących się produkcją i handlem paliwami, mieszaniem paliw celem wprowadzania do obrotu oleju opałowego jako napędowego. Do tego celu jak wynikało z wcześniejszych ustaleń, wykorzystywany był olej opałowy, a także komponenty ropopochodne takie jak benzyny do lakierów, olej bazowy i nafty ochronne. W trakcie przeszukań mazowieccy funkcjonariusze zabezpieczyli 77 tysiące litrów paliw i cieczy ropopochodnych, zbiornik fabrycznie wykorzystywany jako pojemnik na mleko a faktycznie służący do mieszania paliw i wiele zbiorników 1000 litrowych. Ponadto zabezpieczono zbiorniki podziemne i aparaturę służącą do odmierzania ilości wydawanego paliwa, samochody oraz ponad 110 tys. złotych, a także dokumenty finansowo - księgowe. Udział mazowieckich celników w przedmiotowych czynnościach stanowił część większej operacji prowadzonej na terenie 4 województw: mazowieckiego, warmińsko-mazurskiego, podkarpackiego i kujawsko - pomorskiego. W wyniku przeprowadzonych działań do policyjnych aresztów trafiło 15 osób podejrzewanych o udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz zabezpieczono ponad 100 tys. litrów nieopodatkowanego paliwa.

21.11.200

komentarze (0) | dodaj komentarz

Historia śląskiej mafii paliwowej

Marcin Pietraszewski

2005-07-14, ostatnia aktualizacja 2005-07-14 00:00

Nazywano ich specjalistami od cudów. Z rosyjskiego mazutu i niemieckiego oleju opałowego tworzyli najtańsze paliwo na świecie. Brzydzili się przemocą, problemy rozwiązywali gotówką. Mafiosi, którzy przez pięć lat nielegalnie produkowali paliwo, ratują teraz gigantyczne majątki, współpracując z prokuraturą

komentarze (0) | dodaj komentarz

4 stycznia 2010, 8:15

Proces mafii paliwowej. Przemówi generał K.

mp

Dziś ciąg dalszy mów końcowych w procesie byłego generała policji i baronów paliwowych. Prawdopodobnie głos zabierze gen. Mieczysław K.

Generał K. i jego obrońca.

(Archiwum)

Trwający prawie trzy lata proces zakończył się na początku grudnia. Dla jedenastu oskarżonych prokurator zażądał od dwóch lat w zawieszeniu do 10 lat pozbawienia wolności. Najwięcej dla gen. Mieczysława K., byłego szefa śląskiej policji. Prokuratura oskarża go o sprzedaż tajnych informacji i współpracę z mafią paliwową.

Na ostatniej rozprawie zaczęły się mowy końcowe. Pierwszą wygłosił mec. Włodzimierz Łyczywek, jeden z obrońcow generała. Dziś będą przemawiać kolejni obrońcy. Głos zabierze też prawdopodobnie generał. Podobno może przemawiać nawet kilka godzin. Nie przyznaje się do winy.

Na ławie oskarżonych zasiada jedenaście osób (dwunasta osoba - Adam N. - ze względu na kłopoty ze zdrowiem będzie miał osobny proces). Oprócz generała oskarżeni są dwaj oficerowie policji, szefowie szczecińskiej spółki BGM, biznesmeni i specjalista od podsłuchów.

Sprawa ma swój początek w Szczecinie, w siedzibie BGM. Jej wspólnicy są uważani za organizatorów handlu lewym paliwem w Polsce. W marcu 2001r. w teczce Jana B., współwłaściciela firmy policjanci znaleźli tajne dokumenty dotyczące walki z mafią paliwową. Według prokuratury kopie wydał gen. K. ze swojej tajnej kancelarii. Gdy sprawa wyszła na jaw biznesmeni mieli próbować zatrzeć ślady.

Prokuraturze nie udało się udowodnić, że generał dostał za tę przysługę pieniądze. Ma za to dowody, że wziął pieniądze za odstąpienie od kontroli cystern wiozących lewe paliwo oraz za pomoc w zwolnieniu zatrzymanego biznesmena.

Część oskarżonych przyznała się do winy. Mieczysław K. twierdzi, że padł ofiarą spisku policjantów. Przyznaje, że spotykał się z szemranymi biznesmenami, ale była to praca operacyjna.

http://www.gs24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100104/SZCZECIN/4300893

komentarze (0) | dodaj komentarz

Mieszkaniec Polic i afera paliwowa

Mariusz Parkitny

Mieszkaniec Polic zamieszany w jedną z największych afer ostatnich lat. Za tydzień będzie wiadomo, jakiej kary żąda dla niego prokurator.

Proces w sprawie wycieku tajnych informacji i korumpowania policjantów zaczął się we wrześniu 2006 r. Na ławie oskarżonych zasiadło 12 osób. Wśród nich policzanin Tomasz K. (z lewej). Obok Artur K., Zdzisław M. oraz Jan B.

(Marcin Bielecki)

Chodzi o 39-letniego Tomasza K. Wykształcenie średnie, z zawodu technik-ogrodnik. Ostatnie miejsce pracy - motel w Świnoujściu. Według prokuratury, to on odegrał jedną z głównych ról w aferze paliwowej i wycieku tajnych informacji z policji.
Na ławie oskarżonych siedzi razem z gen. Mieczysławem K., byłym szefem śląskiej policji i bossami paliwowymi ze spółki BGM.

Prawa ręka baronów

Proces toczył się za zamkniętymi drzwiami. 1 września prokurator wygłosi mowy końcowe. Udało nam się ustalić, co śledczy "mają" na Tomasza K. Według nich, to policzanin był prawą ręką baronów paliwowych. Głównie współwłaścicieli szczecińskiej spółki BGM (Jan B., Arkadiusz G. oraz Zdzisław M). To on w ich imieniu miał organizować w całym kraju struktury przestępcze dla mafii paliwowej, która zarabiała miliony na sprzedaży lewego paliwa.

140 tys. zł za kopie

Zarzuty wobec K. dotyczą okresu między lutym a marcem 2001 r. To czas, gdy jeden z współwłaścicieli BGM wchodzi w posiadanie tajnych dokumentów policyjnych. Jest tam m.in. analiza działania spółek paliwowych, z którymi związany jest policzanin.

Dostęp do dokumentów ma wąskie grono osób. M.in. Wojciech K. z wrocławskiego CBŚ. Dokumenty pokazuje znajomemu Edwardowi C., policjantowi z komendy wojewódzkiej we Wrocławiu. Wie, że ten kontaktuje się z podejrzanymi. Potem Edward C. miał zapłacić Wojciechowi K. 10 tys. zł. za kopie tych dokumentów. Sam pokazuje je Tomaszowi K. Według prokuratury, policzanin płaci za nie 140 tys. zł.

- Tomasz K. zdając sobie sprawę z wagi policyjnych ustaleń i ewentualnych płynących z nich zagrożeń dla grupy przestępczej, niezwłocznie udał się do Szczecina, gdzie osobiście dokumenty te przedstawił Janowi B. ze spółki BGM - napisał prokurator w akcie oskarżenia.

Jan B. powieli te dokumenty i schowa w teczce z zamkiem szyfrowym. Kilka miesięcy później policjanci znajdą je i sprawa ujrzy światło dzienne.

Dwa miliony za podmiankę

Nazwisko Tomasza K. pojawia się w jeszcze jednym wątku afery. Chodziło o podmianę kopii tajnych dokumentów, aby nikt nie zorientował się, że odbitki wyciekły z tajnych kancelarii do przestępców. Za dwa miliony złotych mieli się tego podjąć policjanci i pośrednicy (siedzą na ławie oskarżonych). Tomasz K. miał brać udział w zbieraniu tych pieniędzy. Ostatecznie do podmiany nie doszło, bo afera wyszła na jaw.

W śledztwie Tomasz K. przyznał się do winy. Opowiedział, że tajne dokumenty dostał od Edwarda C. Zapłacił mu za kopie 140 tys. zł. Opowiedział też jak brał udział w próbie podmiany tajnych dokumentów, które znalazły się w teczce Jana B. Nie wiadomo, co wyjaśniał na procesie, bo sędzia wyłączył jawność.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Podejrzane okoliczności umorzenia wielkiej afery paliwowej

TVN24; Dziennik - 19-06-2009 14:15 Jedno z największych w kraju śledztw dotyczących tzw. mafii paliwowej zostało umorzone. Liczącą 300 tomów akt sprawę zamknął prokurator zajmujący się na co dzień wypadkami drogowymi, a ściągnięty na miesiąc do prowadzenia tej sprawy - podaje TVN24. Dzięki jego decyzji oczyszczeni z zarzutów biznesmeni odzyskali część gigantycznego majątku: 30 mln zł w gotówce, samolot, helikopter, a także luksusowy jacht pełnomorski - pisze "Dziennik".

Sprawą kontrowersyjnego umorzenia już zainteresował się minister sprawiedliwości Andrzej Czuma. - Prokurator krajowy sprawdza, czy było ono zasadne - powiedział portalowi tvn24.pl.

Decyzja o umorzeniu jednego z głównych wątków w gigantycznym śledztwie dotyczącym mafii paliwowej (obejmuje ponad 170 wątków) zapadła 15 maja w Prokuraturze Okręgowej w Ostrowie Wielkopolskim. Podjął ją delegowany tam prokurator Aleksander Głuchow z Prokuratury Rejonowej w Pleszewie. "Dziennik" ustalił, że nigdy wcześniej nie prowadził spraw aferalnych, specjalizuje się w wypadkach drogowych. Umorzył śledztwo tuż przed końcem delegacji.

Dzięki jego decyzji właściciel poznańskiej spółki Ekoenergia Marek B. wraz z trzema najbliższymi współpracownikami mógł odetchnąć z ulgą. Po trzech latach przestał być podejrzany o udział w zorganizowanej grupie przestępczej i pranie brudnych pieniędzy. Odzyskał także zarekwirowaną na poczet roszczeń Skarbu Państwa część gigantycznego majątku - 30 mln zł, cessnę cittation wartą ponad 2 mln zł oraz helikopter Mi-2, a także luksusowy jacht pełnomorski.

Śledztwo zostało umorzone mimo, że jeszcze na przełomie lutego i marca prokuratorzy zapewniali, że paliwowy gang stanie wkrótce przed sądem. Jednak sprawa szła, jak po grudzie. Dwukrotnie odsuwano od sprawy prokuratorów: pierwszego w 2008 r., drugiego na wiosnę 2009 r. Z jakich przyczyn? - O kulisach odsunięcia mnie, mojego kolegi i umorzenia tej sprawy mogę mówić jedynie przed swoimi najwyższymi przełożonymi, np. prokuratorem krajowym i ministrem sprawiedliwości. Obowiązuje mnie rygorystyczna tajemnica służbowa - tłumaczy "Dziennikowi" prokurator Grzegorz Florczak.
Śledczy chcieli skierować do sądu akt oskarżenia, prokurator Głuchow, który jako ostatni przejął śledztwo, zdecydował inaczej.

- Sprawa zajmuje 300 tomów akt. To drobiazgowe analizy przepływów finansowych między spółkami rejestrowanymi m.in. na Białorusi, Łotwie, w Uzbekistanie i USA. Ten prokurator nigdy wcześniej nie prowadził spraw aferalnych. Jak w tak krótkim czasie mógł podjąć merytoryczną decyzję? - pyta jeden ze śledczych znających dokładnie sprawę.
Co na to Głuchow? - Sprawa Ekoenergii? Nie kojarzę... Proszę ewentualnie pytać w prokuraturze okręgowej - odpowiedział "Dziennikowi" prokurator. Pytany, czy w swojej karierze prowadził już poważne sprawy aferalne, stwierdził: - Nie odpowiem.

Tłumaczenia szefów prokuratury w Ostrowie Wielkopolskim też są lakoniczne. - Chodziło o sprawne poprowadzenie śledztwa, dlatego sięgnęliśmy po prokuratora z rejonu. Podjął czysto merytoryczną decyzję. Niestety prokuratorzy zajmują się wszystkim, nie ma u nas specjalizacji: raz się robi sprawę wypadku, raz zabójstwa i poważną aferalną - mówi szef pionu śledczego Agata Kobiela-Kurczaba.

Prokuratorzy interweniują u Czumy

Kilku prokuratorów z Ostrowa uważa, że śledztwo ws. Ekoenergii zostało umorzone w podejrzanych okolicznościach. I dlatego napisali list do ministra sprawiedliwości Andrzeja Czumy z prośbą o spotkanie. - Jestem już z nimi umówiony. Spotkam się, bo mam do nich zaufanie - mówi portalowi tv24.pl Czuma.
- Zażądałem, by akta tej sprawy trafiły do biura przestępczości zorganizowanej, gdzie decyzja o umorzeniu zostanie zbadana - dodaje zastępca prokuratora generalnego Edward Zalewski. Prokuratura Krajowa może w pół roku po umorzeniu śledztwa podjąć je na nowo.

Wielowątkowe śledztwo
Mafia paliwowa - jak pisał doniosły media - uszczupliła Skarb Państwa o 90 mln zł. Proceder szeroko opisała m.in. "Gazeta Wyborcza" i "Rzeczpospolita". Jak zarabiali paliwowi baronowie? Sprowadzali z zagranicy olej opałowy i zużyty olej lotniczy, które następnie wykorzystywali do nielegalnej produkcji benzyny lub oleju napędowego. i rozprowadzali po Polsce jako pełnowartościowe paliwo. Baronowie paliwowi zapewniali swojej organizacji ochronę policji i służb specjalnych.

Początkowo - w latach 90. - mafia paliwowa działała tylko we Wrocławiu, Szczecinie i na Śląsku. Od 2000 r. zaczęła się to rozszerzać na cały kraj, by w końcu przekroczyć granice Unii Europejskiej.

Przestępcy zakładali fikcyjne firmy na całym świecie, dzięki którym unikali bezpośredniego przelewania pieniędzy z paliwowego interesu na prywatne konta. Ostatecznie trafiały one na prywatne konta w tzw. rajach podatkowych, takich jak Wyspy Owcze czy Szwajcaria. Dodatkowo dla zatarcia śladów dokumenty i towar wędrowały przez różne kraje - jedna z baz, przez które przepływało trefne paliwo znajdowała się właśnie w Ostrowie Wielkopolskim.

Jeden z wątków mafii paliwowej dotyczył korupcji związanej z akcyzą w Ministerstwie Finansów.
Link http://nafta.wnp.pl/podejrzane-okolicznosci-umorzenia-wielkiej-afery-paliwowej,82883_1_0_2.html

komentarze (0) | dodaj komentarz

CBŚ - Afera paliwowa z dramatem dziecka

Malwina Korzeniewska, Agnieszka Smogulecka

2009-06-03 06:00:00

komentarze (0) | dodaj komentarz

Ćwiąkalski zadecyduje o losie Ziobry 

Były minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro oskarża. Mówi dziennikowi.pl, że ci, którzy chcą jego ukarania, chcą "skręcić" wszystkie śledztwa w sprawie mafii paliwowej. Na biurko ministra sprawiedliwości trafił już wniosek prokuratury o uchylenie immunitetu Ziobry. Prokuraturzy zarzucają mu, że bezprawnie przekazał akta śledztwa Jarosławowi Kaczyńskiemu. Ich treść ujawnił dzisiaj DZIENNIK.

Ziobro ma stracić immunitet za to, że na początku 2006 roku miał przekazać akta śledztwa w sprawie mafii paliwowej prezesowi PiS Jarosławowi Kaczyńskiemu, choć ten nie był do zapoznania się z nimi uprawniony.

Były minister twierdzi, że woli sam zrezygnować z immunitetu niż czekać aż zdecyduje o tym Sejm. "Nigdy nie dopuszczę do tego, by Pan Chlebowski z panem Zemke decydowali o moim immunitecie" - mówi dziennikowi.pl.

Co Ziobro pokazał szefowi swojej partii? Według DZIENNIKA było to kilkaset stron protokołów przesłuchań, w tym najważniejsze - Krzysztofa Baszniaka, biznesmena realizującego m.in. kontrakty dla Iraku i byłego wiceministra pracy w rządzie Waldemara Pawlaka.

Baszniak mówi o kulisach handlu ropą i gazem, układach, mafii pruszkowskiej i rosyjskiej oraz łapówkach dla polityków i parasolu ochronnym służb specjalnych dla nielegalnych interesów. W zeznaniach, które dziś publikujemy wewnątrz numeru, opisuje spotkanie, do którego doszło w siedzibie Orlenu. Wziął w nim udział m.in. ówczesny prezes Orlenu Zbigniew Wróbel, wiceszef rosyjskiego koncernu naftowego Jukos oraz przyrodni brat Leszka Millera Sławomir. Na tym spotkaniu - według Baszniaka - miała paść propozycja łapówki za zrealizowanie kontraktu z Jukosem. Jak zeznał Baszniak, łapówka miała być po połowie podzielona między "kamandę prezydenta Kwaśniewskiego i kamandę premiera Millera". Łącznie do podziału było 14 mln dol.

W zeznaniach dotyczących również innych głośnych spraw roi się od znanych nazwisk - ministrów Marka Siwca i Marka Ungiera oraz Józefa Oleksego i Mieczysława Wachowskiego.

Z tymi sensacyjnymi protokołami do Warszawy przyjechał na przełomie 2005 i 2006 r. krakowski prokurator z grupy śledczych ścigających mafię paliwową Wojciech Miłoszewski. Przejęty Zbigniew Ziobro z budynku resortu sprawiedliwości przy Al. Ujazdowskich natychmiast zawiózł prokuratora wraz z aktami do Jarosława Kaczyńskiego, który urzędował w siedzibie Prawa i Sprawiedliwości przy ul. Nowogrodzkiej w Warszawie. Kaczyński - wówczas jeszcze nie był premierem - przeglądał protokoły, a prokurator przez kilka godzin relacjonował mu ustalenia śledztwa.

Teraz płocka prokuratura chce uchylenia poselskiego immunitetu Ziobry, bo podejrzewa go o przekroczenie uprawnień i ujawnienie tajemnicy śledztwa.

Dziś publikujemy pierwszą część zeznań Krzysztofa Baszniaka, z którymi zapoznał się Jarosław Kaczyński.

Jak miały być dzielone łapówki za ropę

Jarosław Kaczyński przez kilka godzin zapoznawał się z protokołami przesłuchań świadków w śledztwie przeciwko mafii paliwowej. Były to głównie zeznania Krzysztofa Baszniaka. Ten biznesmen i były wiceminister przez ostatnie lata był przesłuchiwany wielokrotnie, a jego zeznania znajdują się w pięciu różnych śledztwach, w tym przeciwko mafii paliwowej i w sprawie zabójstwa generała Marka Papały.

Część protokołów, które czytał prezes PiS, została wyłączona z głównego śledztwa przeciwko mafii paliwowej i włączona do sprawy karnej Sławomira Millera, przyrodniego brata Leszka Millera. Odnaleźliśmy je w warszawskim sądzie okręgowym (sygnatura VIII K 170/08). Trafiły tam z aktem oskarżenia przeciwko Sławomirowi Millerowi.

Kamanda Kwaśniewskiego i Millera

Oto fragmenty zeznań Baszniaka ze stycznia 2006 r. na temat kulis kontraktu Orlenu z Jukosem:

"(...) Michaił Brudno na spotkaniu w budynku Orlenu, w obecności Zbigniewa Wróbla, Sławomira Millera i Siemiona Blocha powiedział, że zamierza płacić łapówkę w wysokości 7 dolarów USA od tony ropy po połowie dla kamandy prezydenta Kwaśniewskiego i kamandy premiera Millera (...)"

Wątek łapówek dla polityków SLD nie został dotychczas wyjaśniony w śledztwie.

Udało się jednak potwierdzić, że Baszniak opowiadał o rzeczywistym spotkaniu, do którego doszło w lipcu 2002 r. Jego przebieg odtwarzamy na podstawie zeznań Baszniaka, rozmów z innymi uczestnikami narady oraz prokuratorami.

Ze strony rosyjskiej w spotkaniu brali udział Michaił Brudno, który był wówczas wiceprezesem koncernu Jukos i negocjował z Orlenem kontrakt na dostawę ropy, oraz Siemion Bloch, brat prezydenta koncernu Sibnieft. Ze strony polskiej, oprócz prezesa Orlenu Zbigniewa Wróbla, byli biznesmen Janusz Szum, późniejszy oficjalny przedstawiciel Jukosu w Polsce, oraz Sławomir Miller, brat urzędującego premiera.

Sam Baszniak nie uczestniczył w rozmowach. Skąd więc o nich wiedział?

"(...) Na to spotkanie zaprosił mnie Sławomir Miller wcześnie rano. Powiedział mi przez telefon, że ma umówione spotkanie z Januszem Szumem." - zeznał Baszniak.

Narada na parkingu

Przed naradą w Orlenie Baszniak, Miller i Szum umówili się wcześniej na parkingu przed warszawskim hotelem Holiday Inn. Baszniak tak relacjonował prokuratorom przebieg rozmowy:

"(...)Janusz Szum wyjaśnił, że od około roku lub dwóch Jukos za pośrednictwem firmy BMT dostarcza Orlenowi około 1 mln ton ropy rocznie, za co on lub jego firma Petraf Trade otrzymuje od Jukosu prowizję. Janusz Szum stwierdził również w sposób kategoryczny, że z uzyskanych w ten sposób pieniędzy przekazuje ich część swoim ludziom w służbach. Zapytany, czy nosi również na Rakowiecką (siedziba ABW - przyp. red.), odpowiedział: >Ja pracuję w tej branży od tylu lat, iż wiem, że na rurze zawsze siedziało i będzie siedzieć wojsko, a ABW nic do tego nie ma, a tylko stwarzają czasami wrażenie< (...)".

Z tego ostatniego zdania wynikałoby, że pieniądze z łapówek za ropę miały trafiać do oficerów Wojskowych Służb Informacyjnych. Ale żadne nazwiska ludzi ze służb w zeznaniach jednak nie padły.

Janusz Szum odmówił rozmowy z DZIENNIKIEM na temat tego spotkania oraz łapówek dla służb. Nie dotarliśmy też do protokołów z jego przesłuchań.

Według zeznań Baszniaka, dalsza część rozmowy na parkingu dotyczyła planowanego podziału łapówek, w tym "działki" dla Sławomira Millera za pośrednictwo:

"(...) Janusz Szum w mojej obecności powiedział Sławomirowi Millerowi, że z przyszłych kontraktów zawartych przez Jukos z Orlenem i Rafinerią Gdańską zamierza mu płacić prowizję. Wówczas Janusz Szum rozpoczął pertraktacje ze Sławomirem Millerem na okoliczność wysokości tej prowizji. Sławomir Miller chciał, żeby ta prowizja wynosiła co najmniej kilka dolarów USA od tony, zaś Szum był temu przeciwny, że może mu płacić zaledwie kilka centów od tony. Nie mogli dojść do porozumienia. Jedynie uzgodnili sposób przelewania pieniędzy przez Janusza Szuma Sławomirowi Millerowi. Po każdym miesiącu rozliczeniowym Sławomir Miller jako prezes Business Center w Żyrardowie sp. z o.o. miałby wystawiać fakturę obciążającą firmę Janusza Szuma Petraf Trade".

Kiedy przeczytaliśmy ten fragment zeznania Januszowi Szumowi, uciął krótko: "Nie będę w ogóle o tym mówił. Obowiązuje mnie tajemnica śledztwa. Miesiąc temu byłem przesłuchiwany".

Sławomir Miller w rozmowie z DZIENNIKIEM potwierdza, że było takie spotkanie, ale z inicjatywy Baszniaka, a nie jego. "Zawsze on umawiał" - twierdzi Miller. "Możliwe, że były jakieś rozmowy na temat dostaw i cen paliw, ale prowadził je Krzysztof Baszniak" - ucina pytania o prowizję dla siebie.

Po naradzie na parkingu Szum i Miller poszli do siedziby Orlenu. Baszniak o jego przebiegu, w tym o omawianym tam podziale przyszłych łapówek za ropę między grupy Kwaśniewskiego i Millera, miał się dowiedzieć później od Sławomira Millera. Byli wtedy serdecznymi przyjaciółmi. Jukos negocjował z Orlenem kontrakt na dostawę ok. 2 mln ton ropy rocznie. Oznacza to, że do podziału byłyby więc "prowizje" w wysokości 14 mln dolarów. Śledztwo w tej sprawie trwa.

Co brat premiera robił w Orlenie

Sławomir Miller, przyrodni brat Leszka Millera jest oskarżony o oszukanie jednego z bossów mafii paliwowej ze Śląska. Żadnych zarzutów w związku z negocjacjami w Orlenie mu na razie nie postawiono. Ten wątek śledztwa jest nadal badany. Jaka była jego rola w rozmowach między wielkimi rosyjskimi i polskimi koncernami?

Chcieliśmy o to zapytać ówczesnego prezesa Orlenu. Zbigniew Wróbel nie oddzwonił mimo wielokrotnych prób nawiązania z nim kontaktu. Szum nie chce o tym rozmawiać. "Mogę tylko powiedzieć, że Sławomir Miller został z tego spotkania wyproszony" - ucina.

Sam Sławomir Miller nie ukrywa jednak swojego w nim udziału.

"Wróbel przedstawił mnie Rosjanom, zamieniliśmy kilka słów" - opowiada DZIENNIKOWI. "Byłem tam może 20 minut, dostałem krawat na pamiątkę. Wydaje mi się, że Wróbel chciał wykorzystać moje nazwisko do uwiarygodnienia negocjacji " - dodaje.

Krakowscy śledczy postawili roboczą hipotezę, że obecność Sławomira Millera miała dać Rosjanom złudne wrażenie, że negocjują z zaufanym przedstawicielem ówczesnego premiera.

"W 2002 r. nie było jeszcze jawnego konfliktu między braćmi" - mówi jeden z krakowskich prokuratorów.

Leszek odcina się od Sławka

Rzeczywiście Leszek Miller jako premier publicznie odciął się od Sławomira dopiero w styczniu 2003 r., kiedy dostał informację, że ten się na niego powołuje w swoich działaniach biznesowych.

W śledztwie były premier tak o tym mówił:

"(...) Był taki okres w końcówce lat 80., że próbowaliśmy "obudzić" rodzinne uczucia, nawet odwiedzałem go w jego domu. Próba "obudzenia" więzi krwi nie przyniosła pozytywnego rezultatu, zerwałem z nim kontakty (...)".

Sławomir Miller w rozmowie z "DZIENNIKIEM broni brata:

"Nie sądzę, żeby Leszek uczestniczył w jakichś lewych interesach. On jest uczciwy. Pamiętam, jak był sekretarzem w Skierniewicach i prosiłem go, aby załatwił mi talon na samochód. Odpowiedział, że takich możliwości nie ma, a przecież sekretarz miał wtedy całą władzę" - opowiada.

Świadkowie w śledztwie przeciwko Sławomirowi Millerowi twierdzą jednak, że ten wykorzystywał nazwisko Miller i do perfekcji opanował czerpanie z niego profitów.

"(...)Wypowiadał się tak jakby ustami Leszka Millera, tak to odebrałem. Mówił w sposób apodyktyczny, stanowczy, władczy. Sławomir Miller nigdy nie mówił o sobie w liczbie pojedynczej, zawsze używał zwrotu "my" (...)" - zeznał Andrzej Zając z firmy Unires, ważnego ogniwa w łańcuchu mafii paliwowej.

Niewątpliwie przyrodni brat byłego premiera miał bardzo wiele kontaktów w branży paliwowej. Podczas rewizji u Sławomira Millera znaleziono wizytówki: "Janusz Szum - Petraf Trade sp. z o.o.", "Michail B. Brudno - Yukos", "Włodzimierz Ałganow, I sekretarz Ambasady ZSRR", "Alexei A. Lambin - Lukoil".

Kontrakt między Jukosem a Orlenem został zawarty. Śledczy nie ustalili jednak jeszcze czy i kto dostał z tego tytułu jakieś łapówki. Co ciekawe, prokuratorzy nigdy nie przeprowadzili też konfrontacji Baszniak - Sławomir Miller.

Brat premiera wraca do gry

Sławomir Miller opuścił krakowski areszt 7 czerwca br., w sobotę. Już we wtorek był w warszawskim hotelu Marriott, gdzie zwykł robić interesy. W nienagannie skrojonym garniturze, z sygnetem na palcu.

"Trzymali mnie dwa lata, abym coś zeznał na polityków lewicy" - powiedział DZIENNIKOWI. "Prokuratorzy pytali mnie o brata, o Oleksego, Kwaśniewskiego, Wiesława Kaczmarka, a nawet o Andrzeja Leppera, z którym się spotkałem pół roku przed aresztowaniem. 730 dni w areszcie to kawał czasu, ale Millerowie są twardzi. Wytrzymałem, choć nie miałem widzeń ani z synem, ani z matką. To było śledztwo polityczne. Chciałbym zeznawać przed sejmową komisją śledczą do spraw nacisków" - deklaruje.

Proces Sławomira Millera jeszcze się nie zaczął. A będzie niewątpliwie medialny. Na liście świadków są m.in. Aleksander Kwaśniewski, Leszek Miller, Józef Oleksy, Aleksander Gudzowaty, Roman Jagieliński, były śląski wojewoda z AWS Marek Kempski, Longin Pastusiak, Wiesław Kaczmarek, Tadeusz Iwiński, Zbigniew Sobotka, biznesmeni Andrzej Arendarski i Zbigniew Niemczycki oraz Krzysztof Baszniak.

Świadek pobity za zeznania

Baszniak swoje zeznania na temat łapówek za ropę i gaz złożył dwa i pół roku temu. Wkrótce potem został dwa razy napadnięty. Napastnicy pobili go w biały dzień na ulicy w Warszawie. Niczego mu nie ukradli. Stracił tylko ząb.

"Z urzędu stwierdza się, że na wysokości prawej skroni i prawego łuku brwiowego są ślady skrzepłej krwi" - odnotował prokurator, który przesłuchiwał Baszniaka.

"Miałem telefony z pogróżkami" - przyznaje Baszniak. "Ludzie, którzy do mnie dzwonili, wiedzieli co zeznałem. Śledczy zaproponowali Baszniakowi ochronę. Odmówił".

Co to jest mafia paliwowa

W sprawie mafii paliwowej prowadzonych było i jest w całej Polsce kilkaset śledztw. Mechanizmów przestępstw było wiele. Skutek zawsze taki sam - do stacji benzynowych trafiało gorszej jakości paliwo, a na niepłaceniu akcyzy i różnicy w cenach zarabiali oszuści.

Kolejne rządy problem lekceważyły. W ręce organów ścigania wpadały płotki, a organizatorzy pozostawali bezkarni.

W końcówce rządów SLD powołano zespół prokuratorów z całej Polski, którzy mieli zająć się prowadzeniem najpoważniejszych wątków - przeciwko szefom mafii paliwowej oraz wspierających ich pracownikom ministerstw m.in. finansów i rolnictwa, skorumpowanym funkcjonariuszom policji, ABW i WSI oraz politykom. Pojawiły się śledztwa dotyczące rafinerii, Orlenu, służb specjalnych.

Na czele zespołu stanął krakowski prokurator Marek Wełna. Niespodziewanie za rządów PiS zespół prokuratorski do ścigania mafii paliwowej praktycznie się rozsypał. W marcu 2006 r. Wełna złożył rezygnację. Uzasadnił ją problemami w porozumieniu się z nowym przełożonym oraz naciskami na wyłapywanie "pobocznych wątków" - m.in. z nazwiskami polityków. Potem z zespołu odeszli kolejni śledczy, m.in. Marcin Kowalski ze Szczecina i właśnie Miłoszewski, który woził akta do Zbigniewa Ziobry.

Teczki byłego wiceministra

Dotychczas o Krzysztofie Baszniaku głośno było raz - kiedy w 1995 r. na schodach Ministerstwa Pracy uderzył teczką w głowę fotoreportera "Super Expressu" i rozbił mu lampę błyskową. Gazeta napisała, że Baszniaka, podejrzanego o wyłudzenie kredytów, poszukuje policja, a ten "ukrył się w rządzie". Był wiceministrem pracy z ramienia PSL w rządzie Waldemara Pawlaka w 1994 r. Ministrem pracy był wówczas lider SLD Leszek Miller.

Baszniak po tym skandalu porzucił politykę dla biznesu.

"To bardzo cenny świadek" - mówią dziś o nim krakowscy prokuratorzy. I rzeczywiście. Z tego, co mówi on sam i jego znajomi, miał rozległe znajomości. Odgrywał rolę łącznika między politykami a światem gospodarczego podziemia. Prowadził interesy z Andrzejem Personą sprzedającym gaz do PGNiG i reprezentującym w Polsce rosyjskiego mafioso Siemiona Mogilewicza. Baszniak był w bliskich, przyjacielskich relacjach ze Sławomirem Millerem, przyrodnim bratem Leszka Millera i Edwardem Mazurem podejrzewanym o zlecenie zabójstwa generała Marka Papały.

Jest jeszcze inny ciekawy epizod w jego życiu. W grudniu 2003 r. Baszniak został prezesem wrocławskiej Jedynki, przedsiębiorstwa, które podpisało kontrakt na budowę osiedla w Iraku. Z irackiego kontraktu nic nie wyszło. Spółka zasłynęła z dziwnego porwania jej pracownika i w sierpniu 2004 r. upadła.

Baszniak ma w swoim życiorysie pracę w departamencie wojskowym MSZ.

"Miałem kontakty z wywiadem, ale nigdy nie współpracowałem ze specsłużbami" - mówi. "Czym pan się dziś zajmuje?" - pytamy. "Jestem 55-letnim emerytem" - odpowiada.

Kto jest kim

Uczestnicy negocjacji kontraktu na dostawy ropy między Jukosem a Orlenem z lipca 2002 r.:

Michaił Brudno - wiceprezes rosyjskiego koncernu Jukos.

Siemion Bloch - brat prezydenta koncernu Sibnieft, drugi uczestnik tych rozmów ze strony rosyjskiej.

Zbigniew Wróbel - prezes PKN Orlen za rządów SLD.

Janusz Szum - polski biznesmen, przez pewien czas oficjalny przedstawiciel Jukosu w Polsce.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Ślak w kontrataku

2009-11-30 13:12

Menedżer odrzuca oskarżenia prokuratury o uszczuplenia podatkowe i oszustwa. Wnosi o umorzenie.

Grzegorz Ślak, były prezes Rafinerii Trzebinia

Grzegorz Ślak, były prezes Rafinerii Trzebinia, biznesmen kojarzony z branżą biopaliwową, zebrał siły do kontrataku. 16 listopada do Sądu Okręgowego w Krakowie trafiło pismo jego prawników. Odrzucają zarzuty o uszczuplenia podatkowe i oszustwa, sformułowane w akcie oskarżenia przez prokuraturę apelacyjną. Wnioskują o umorzenie postępowania bez rozpatrywania sprawy. Wniosek przygotowała m.in. kancelaria prawna byłego ministra sprawiedliwości, Zbigniewa Ćwiąkalskiego.

- Z punktu widzenia prawa nie można oskarżać o uszczuplenie podatkowe w sytuacji, gdy uszczuplenia nie wykazały żadne organy kontroli skarbowej ani sąd. Nie ma też podstaw prawnych, by oskarżać mnie o oszustwa - twierdzi Grzegorz Ślak, obecnie prezes spółki Bioeton.

Sąd nie podjął decyzji w sprawie wniosku.

- Jeszcze w październiku data rozprawy została wyznaczona na 13 stycznia 2010 r. Tu na razie nic się nie zmieniło. Prowadzący sprawę sędzia dopiero zapozna się z wnioskiem o umorzenie postępowania - mówi sędzia Rafał Lisak. rzecznik sądu okręgowego w Krakowie.

W czym rzecz? Po trzech latach od postawienia zarzutów Grzegorz Ślak (wraz z grupą innych byłych członków zarządu Rafinerii Trzebinia) doczekał się 30 czerwca aktu oskarżenia. Byłemu zarządowi rafinerii - jak informowała wtedy PAP - prokuratura zarzuciła narażenie skarbu państwa na uszczuplenie akcyzy o 298 mln zł w związku z produkcją i dystrybucją tzw. olejów technologicznych.

Członkowie zarządu zostali oskarżeni także o współudział w wyłudzeniu 161 mln zł. Miało to nastąpić poprzez sprzedaż niepełnowartościowych wyrobów oszustom paliwowym. Prokuratura twierdzi, że menedżerowie wiedzieli, iż wyroby będą wprowadzone do obrotu jako pełnowartościowe paliwa.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Obrona CBA paliwowców - bezkarność fiskusa

CBA złożyło w Prokuraturze Apelacyjnej w Warszawie zawiadomienie o nieprawidłowościach w Ministerstwie Finansów. Wyznaczony na ministra sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski ujawnił w TVN24, że sprawa dotyczy okresu od 2001 r. do listopada 2007 r. i nie obejmuje okresu rządów Donalda Tuska Według dziennika.pl sprawa ma dotyczyć Rafinerii Trzebinia, a resort "mógł narazić Skarb Państwa na straty rzędu nawet trzech miliardów zł". W 2006 r. b. prezes Zarządu Rafinerii Trzebinia SA Grzegorz Ś. został zatrzymany wraz z pięcioma innymi osobami. Byli wśród nich członek zarządu rafinerii - Marek M., zastępca dyrektora Instytutu Technologii Nafty w Krakowie Iwona S., dyrektor Urzędu Statystycznego w Krakowie Marian S. i dwaj pracownicy rafinerii. Sprawa dotyczy różnic w ustaleniu zaległości podatkowych rafinerii, jakie ujawniły się w toku śledztwa. Urząd Kontroli Skarbowej w Krakowie uznał, że Rafineria Trzebinia SA, należąca do grupy kapitałowej PKN Orlen, prawidłowo rozliczała podatek akcyzowy za lata 2003-2004. Dokument ten wzbudził podejrzenia prokuratury, ponieważ poprzednio w toku śledztwa paliwowego ten sam urząd informował o wielusetmilionowych zaległościach akcyzowych rafinerii, sięgających ponad 800 mln zł.

 Dlatego prokuratura wystąpiła do Głównego Inspektora Kontroli Skarbowej o przeprowadzenie postępowania wewnętrznego

WNP/PAP

http://finanse.wnp.pl/cba-oskarza-ministerstwo-finansow,91376_1_0_0.html

O sprawie pisałem wcześniej , sygnalizując problem 
http://jaron.salon24.pl/60887,rafineria-trzebinia-cba-ministerstwo-finansow-oleje

SPRAWA MA DRUGIE DNO

Reporter RMF FM Roman Osica rozmawiał z rzeczniczką resortu finansów Magdaleną Kobos. W piątek oficjalny komunikat brzmiał: Dzisiaj funkcjonariusze CBA stawili się w Ministerstwie Finansów. Otrzymaliśmy postanowienie o wydaniu informacji. Te informacje są dzisiaj przygotowywane dla funkcjonariuszy CBA. Nie ma żadnych przeszukiwań, nie ma żadnych zatrzymań. Jak się nieoficjalnie dowiedział nasz reporter, te informacje to konkretne dane z księgi wejść i wyjść w resorcie. CBA chce ustalić, kto i do kogo wchodził. To może potwierdzać nasze nieoficjalne ustalenia o rzekomym korupcyjnym zaangażowaniu urzędnika resortu w umorzenia podatkowe. Skomentowania tych informacji odmówił rzecznik CBA: Jedynie, co mogę państwu potwierdzić, to że funkcjonariusze CBA w Ministerstwie Finansów do tego postępowania zabezpieczają dokumentację - powiedział Temistokles Brodowski. Według naszej wiedzy, śledczy prowadzący sprawę umorzeń podatkowych podejrzewają, że umorzenie miliardowego podatku akcyzowego Trzebini było wsparte łapówką dla jednego z urzędników w ministerstwie, a także w krakowskim UKS. Urzędnik miał wziąć prawie milion złotych za tę decyzję - wynika z ustaleń prokuratorów.

Linkhttp://www.rmf.fm/fakty/?id=150985
 

Niech się dzieje, znam tło tej akcji może prawo a nie interpretacja prawa technicznego , statystycznego i podtkowego - będzie w końcu uznana.

Wojciech Stefan     Jaroń

komentarze (0) | dodaj komentarz

Zarzuty dla dziennikarza "Nie"

Dziennikarz "Nie" Andrzej Rozenek jest podejrzany o zniesławienie w tym piśmie zarzutem korupcji Marka Wełny - prokuratora, który ścigał mafie paliwowe.

Według mediów, w próbie kompromitacji Wełny miały uczestniczyć Wojskowe Służby Informacyjne, stojące za częścią spółek paliwowych.

Prokuratura Okręgowa Warszawa-Praga postawiła dziennikarzowi zarzut pomówienia w mediach innej osoby o postępowanie, które może narazić ją na utratę zaufania potrzebnego dla danego zawodu - poinformowała w środę PAP rzeczniczka prokuratury Renata Mazur. Za taki czyn grozi grzywna, ograniczenie wolności albo do 2 lat więzienia. Mazur nie podała żadnych szczegółów; ujawniła jedynie, że podejrzany nie przyznał się do zarzutów i złożył obszerne wyjaśnienia. Nie zastosowano wobec niego żadnych środków zabezpieczających.

Rozenek jest pierwszym podejrzanym w śledztwie w sprawie rzekomego wzięcia łapówki przez prokuratora. "Rzeczpospolita" pisała w 2005 r., że mafia paliwowa próbowała skompromitować Wełnę, który tropił jej przestępstwa, a kiedy to się nie udało, sięgnęła po pomoc WSI.

Wełna prowadził w krakowskiej Prokuraturze Apelacyjnej śledztwa w sprawie oszustw paliwowych. Według "Rzeczpospolitej", zaczął zdobywać dowody na to, że za częścią spółek paliwowych zajmujących się przestępczym procederem stoją oficerowie WSI. Dwa lata temu oszuści paliwowi mieli przekupić świadków, by złożyli fałszywe zeznania, że Wełna wziął 2 mln zł łapówki za uchylenie aresztu jednemu z baronów paliwowych. Zeznał tak m.in. jeden z bliskich współpracowników tego "barona" Dariusz P.

Według "Rz", w grudniu 2005 r. Wełna dostał telefon od mężczyzny podającego się za współpracownika WSI, który stwierdził, że służby przygotowały przeciw Wełnie prowokację. Zapowiedział, że w procesie Dariusza P. zgłoszą się nowi świadkowie, przygotowani przez WSI, którzy przedstawią fałszywe okoliczności, że Wełna jednak wziął łapówkę.

Wełna notatkę z tej rozmowy przekazał do Ministerstwa Sprawiedliwości, które zdecydowało, że sprawą zajmie się prokuratura na Pradze. Śledztwo wszczęto z doniesienia samego Wełny, który ma w nim status pokrzywdzonego.

Zdaniem "Rz", Dariusz P. rzeczywiście miał kontakty z oficerami WSI. Swoje spotkania z nimi miał konsultować z Rozenkiem, dziennikarzem "Nie", który napisał cykl tekstów o rzekomej łapówce, jaką miał dostać Wełna od barona paliwowego. Zdaniem "Rz", oparł się on na zeznaniach Dariusza P. i jego dwóch kolegów, którzy m.in. właśnie za składanie fałszywych zeznań odpowiadają przed sądem.

"Rzeczpospolita" twierdzi, że warszawscy śledczy sprawdzili akta śledztwa przeciw Dariuszowi P., które toczyło się w Katowicach. Odkryli, że ich koledzy z Katowic - mimo, że mieli informacje wystarczające do postawienia zarzutów - nie oskarżyli dziennikarza "Nie" i prawniczki powiązanej z paliwową spółką, która atakowała Wełnę o zniesławienie prokuratora.

Według "Rz", w aktach śledztwa mają być dokumenty przekazane przez Zbigniewa Wassermanna, koordynatora służb specjalnych. Zdaniem gazety, b. szef WSI gen. Marek Dukaczewski miał rozmawiać z Wassermannem o rzekomych dowodach, jakimi dysponują WSI nt. korupcji Wełny. Minister temu zaprzeczał; Dukaczewski nie komentował sprawy. Wassermann mówił jednak PAP w 2005 r., że do "szokujących działań wobec Wełny" doszło w okresie rządów Dukaczewskiego. Dodawał, że "pewne związane z tą sprawą działania były powodem energicznego domagania się przeze mnie odwołania gen. Dukaczewskiego".

W marcu 2005r. Wełna złożył "z powodów osobistych" rezygnację z funkcji szefa zespołu prokuratorów prowadzących śledztwo paliwowe. Zaprzeczył spekulacjom, by do rezygnacji skłoniły go zmiany w kierownictwie prokuratury lub informacje medialne dotyczące pomówień o przyjęcie łapówki.

Zdaniem naczelnego "Nie" Jerzego Urbana, materiały pisma o Wełnie "były dobrze udokumentowane, a dziennikarz dysponuje protokołami przesłuchań i kilkoma godzinami nagrań rozmów ze świadkami".

http://www.wirtualnemedia.pl/article/134487_Zarzuty_dla_dziennikarza_Nie.htm

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (0) | dodaj komentarz

Dziwna decyzja skarbówki

Ministerstwo Finansów broniło Rafinerii Trzebinia przed zapłatą fiskusowi ponad 200 mln zł akcyzy

Prokuratura Apelacyjna w Katowicach sprawdza, czy krakowski Urząd Kontroli Skarbowej prawidłowo ocenił rozliczenia należącej do PKN Orlen Rafinerii Trzebinia z podatku akcyzowego - dowiedziała się "Rz". W grudniu 2008 r. skarbówka orzekła bowiem, że przedsiębiorstwo nie musi płacić fiskusowi żadnych pieniędzy.

Zawiadomienie w tej sprawie skierował Marek Wełna, obecny szef Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, prowadzącej śledztwo w sprawie tzw. mafii paliwowej.

Jak twierdzi rzecznik krakowskiej apelacji Józef Radzięta, wątpliwości prokuratury wzbudziła korzystna dla rafinerii decyzja, mimo że wcześniej ten sam UKS stwierdził nierzetelność jej ksiąg podatkowych na kwotę blisko 200 mln zł.

- Uzasadnienie wyniku kontroli nie przekonało o zasadności ostatecznego stanowiska skarbówki, a przesłuchania pracowników UKS odpowiedzialnych za wydanie rozstrzygnięcia wątpliwości te pogłębiły - tłumaczy.

- Sprawa jest badana - potwierdził "Rz" Zbigniew Pustelnik z Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach.

Śledczy oskarżają

Rafineria Trzebinia to według śledczych jedno z ważnych ogniw działającej w Polsce mafii paliwowej. Przedsiębiorstwo produkowało oleje techniczne, które miały być wykorzystywane m.in. w procesie wzbogacania węgla. Jednak faktycznie trafiały one na stacje benzynowe jako olej napędowy (paliwo), gdyż miały zbliżone do niego parametry. A ze względu na pierwotną klasyfikację produktu jako olej techniczny rafineria nie odprowadzała należnej akcyzy.

Śledczy twierdzą, że władze rafinerii świadomie wprowadziły do obrotu gigantyczne ilości nielegalnego paliwa, a klasyfikację towaru mówiącą o przeznaczeniu go m.in. do wzbogacania węgla sfałszowano, by uniknąć płacenia akcyzy.

- Dowodem może być to, że roczne zapotrzebowanie rynku na oleje techniczne wynosi kilka tysięcy ton, tymczasem w Trzebini produkowano ich rocznie 200 - 250 tysięcy ton - mówi "Rzeczpospolitej" prokurator Łukasz Gramza z krakowskiej apelacji.

Podczas kilkuletniego śledztwa prokuratorzy ustalili też, że oleje produkowane do celów m.in. wzbogacania węgla odbierały wyłącznie firmy zajmujące się handlem paliwem, a sam towar z rafinerii trafiał prosto na stacje benzynowe.

- Prywatne cysterny przyjeżdżały do rafinerii, odbierały produkt, a następnie od razu przewoziły go na stacje paliw. W międzyczasie wieziony towar w dokumentach przeistaczał się z oleju technicznego w napędowy - tłumaczy prokurator.

Gramza dwa miesiące temu przesłał do sądu akt oskarżenia wobec byłego kierownictwa rafinerii, któremu zarzuca m.in. gigantyczne oszustwa podatkowe. Oskarżeni nie przyznają się do winy. Twierdzą m.in., że nie wiedzieli o bezprawnym wykorzystaniu ich wyrobów jako paliwa. Ich zdaniem rafineria prawidłowo klasyfikowała wyroby.

MF wkracza do akcji

Stanowisko byłych szefów rafinerii podziela Ministerstwo Finansów, które, jak wynika z materiałów, do jakich dotarła "Rz", odegrało kluczową rolę w sprawie. Urzędnicy resortu przed wydaniem korzystnej dla rafinerii decyzji starali się znaleźć odpowiednią interpretację przepisów, która uratowałyby przedsiębiorstwo przed koniecznością zapłaty gigantycznego podatku. Spotykali się też w tej sprawie z przedstawicielami rafinerii i krakowskiego UKS.

Według urzędników ministerstwa rafineria powinna zapłacić akcyzę, tylko gdyby udowodniono, że jej kierownictwo wiedziało o wykorzystywaniu jej produktów do celów napędowych lub gdyby sama zadeklarowała dany produkt jako np. olej napędowy. Takie stwierdzenie znajduje się w dokumentach sporządzonych w sierpniu 2008 r. przez dyrektorów: Departamentu Kontroli Skarbowej oraz Departamentu Podatku Akcyzowego i Ekologicznego. Informacje trafiły na biurko Andrzeja Parafianowicza, wiceministra finansów i głównego inspektora kontroli skarbowej (GIKS).

Jednocześnie jednak urzędnicy resortu potwierdzili część ustaleń krakowskich śledczych. Z ich pism wynika m.in., że wyroby "zakupione w rafinerii były dostarczane bezpośrednio do stacji paliw" i były dostępne "jedynie dla ograniczonego kręgu odbiorców, głównie firm dokonujących obrotu paliwami".

Do kluczowego rozstrzygnięcia w sprawie rafinerii doszło 26 listopada 2008 r. Wówczas w Ministerstwie Finansów odbyło się spotkanie przedstawicieli resortu z szefami krakowskiego UKS. Obecni jednogłośnie stwierdzili, że rafinerii ukarać nie można. Dlaczego? "Brak [jest] jednoznacznych dowodów z dokumentów, iż rafineria w momencie podejmowania decyzji o produkcji wyrobów jako ich przeznaczenie określiła cele pędne, a zapisy wynikające z kart technologicznych (że mają służyć m.in. do wzbogacania węgla - red.) są fikcyjne" - napisał w notatce służbowej ze spotkania Mariusz Piątkowski, szef krakowskiego UKS. Podkreślił, że w takim przypadku wątpliwości powinny być rozstrzygnięte na korzyść rafinerii. Niedługo potem UKS wydał korzystną dla niej decyzję.

Casus Kluski?

Dlaczego resort finansów tak mocno interesował się rafinerią w Trzebini? - Nie chcieliśmy powtórzyć sprawy z Romanem Kluską. Mieliśmy świadomość, że konieczność zapłaty tak dużych pieniędzy może doprowadzić rafinerię do bankructwa - tłumaczy "Rz" wiceminister Parafianowicz, który jako GIKS nadzoruje działanie służb skarbowych. I podkreśla, że decyzję o braku konieczności zapłaty akcyzy wydał UKS w Krakowie, a resort finansów nie miał na nią żadnego wpływu.

- Nie zajmowaliśmy żadnego stanowiska w tej sprawie - mówi. I zaznacza, że resort rozpatrywał sprawę jedynie w ramach reakcji na skargę, jaką do ministerstwa przesłały władze rafinerii.

- Sensacji w sprawie doszukują się tylko prokuratorzy z Krakowa, którym burzy to ustalenia śledztwa. Zresztą byli zapraszani na spotkanie do Ministerstwa Finansów. Ale się nie zjawili - mówi Parafianowicz.

komentarze (0) | dodaj komentarz

O mafii paliwowej - gł. dla dziennikarzy śledczych..

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (1) | dodaj komentarz

Podejrzane okoliczności umorzenia wielkiej afery paliwowej

Jedno z największych w kraju śledztw dotyczących tzw. mafii paliwowej zostało umorzone. Liczącą 300 tomów akt sprawę zamknął prokurator zajmujący się na co dzień wypadkami drogowymi, a ściągnięty na miesiąc do prowadzenia tej sprawy - podaje TVN24.

Dzięki jego decyzji oczyszczeni z zarzutów biznesmeni odzyskali część gigantycznego majątku: 30 mln zł w gotówce, samolot, helikopter, a także luksusowy jacht pełnomorski - pisze "Dziennik".

Sprawą kontrowersyjnego umorzenia już zainteresował się minister sprawiedliwości Andrzej Czuma. - Prokurator krajowy sprawdza, czy było ono zasadne - powiedział portalowi tvn24.pl.

Decyzja o umorzeniu jednego z głównych wątków w gigantycznym śledztwie dotyczącym mafii paliwowej (obejmuje ponad 170 wątków) zapadła 15 maja w Prokuraturze Okręgowej w Ostrowie Wielkopolskim. Podjął ją delegowany tam prokurator Aleksander Głuchow z Prokuratury Rejonowej w Pleszewie. „Dziennik" ustalił, że nigdy wcześniej nie prowadził spraw aferalnych, specjalizuje się w wypadkach drogowych. Umorzył śledztwo tuż przed końcem delegacji.

Dzięki jego decyzji właściciel poznańskiej spółki Ekoenergia Marek B. wraz z trzema najbliższymi współpracownikami mógł odetchnąć z ulgą. Po trzech latach przestał być podejrzany o udział w zorganizowanej grupie przestępczej i pranie brudnych pieniędzy. Odzyskał także zarekwirowaną na poczet roszczeń Skarbu Państwa część gigantycznego majątku - 30 mln zł, cessnę cittation wartą ponad 2 mln zł oraz helikopter Mi-2, a także luksusowy jacht pełnomorski.

Śledztwo zostało umorzone mimo, że jeszcze na przełomie lutego i marca prokuratorzy zapewniali, że paliwowy gang stanie wkrótce przed sądem. Jednak sprawa szła, jak po grudzie. Dwukrotnie odsuwano od sprawy prokuratorów: pierwszego w 2008 r., drugiego na wiosnę 2009 r. Z jakich przyczyn? - O kulisach odsunięcia mnie, mojego kolegi i umorzenia tej sprawy mogę mówić jedynie przed swoimi najwyższymi przełożonymi, np. prokuratorem krajowym i ministrem sprawiedliwości. Obowiązuje mnie rygorystyczna tajemnica służbowa - tłumaczy „Dziennikowi" prokurator Grzegorz Florczak.

Śledczy chcieli skierować do sądu akt oskarżenia, prokurator Głuchow, który jako ostatni przejął śledztwo, zdecydował inaczej.

- Sprawa zajmuje 300 tomów akt. To drobiazgowe analizy przepływów finansowych między spółkami rejestrowanymi m.in. na Białorusi, Łotwie, w Uzbekistanie i USA. Ten prokurator nigdy wcześniej nie prowadził spraw aferalnych. Jak w tak krótkim czasie mógł podjąć merytoryczną decyzję? - pyta jeden ze śledczych znających dokładnie sprawę.

Co na to Głuchow? - Sprawa Ekoenergii? Nie kojarzę... Proszę ewentualnie pytać w prokuraturze okręgowej - odpowiedział „Dziennikowi" prokurator. Pytany, czy w swojej karierze prowadził już poważne sprawy aferalne, stwierdził: - Nie odpowiem.

Tłumaczenia szefów prokuratury w Ostrowie Wielkopolskim też są lakoniczne. - Chodziło o sprawne poprowadzenie śledztwa, dlatego sięgnęliśmy po prokuratora z rejonu. Podjął czysto merytoryczną decyzję. Niestety prokuratorzy zajmują się wszystkim, nie ma u nas specjalizacji: raz się robi sprawę wypadku, raz zabójstwa i poważną aferalną - mówi szef pionu śledczego Agata Kobiela-Kurczaba.

Prokuratorzy interweniują u Czumy

Kilku prokuratorów z Ostrowa uważa, że śledztwo ws. Ekoenergii zostało umorzone w podejrzanych okolicznościach. I dlatego napisali list do ministra sprawiedliwości Andrzeja Czumy z prośbą o spotkanie. - Jestem już z nimi umówiony. Spotkam się, bo mam do nich zaufanie - mówi portalowi tv24.pl Czuma.

- Zażądałem, by akta tej sprawy trafiły do biura przestępczości zorganizowanej, gdzie decyzja o umorzeniu zostanie zbadana - dodaje zastępca prokuratora generalnego Edward Zalewski. Prokuratura Krajowa może w pół roku po umorzeniu śledztwa podjąć je na nowo.

Wielowątkowe śledztwo

Mafia paliwowa - jak pisał doniosły media - uszczupliła Skarb Państwa o 90 mln zł. Proceder szeroko opisała m.in. „Gazeta Wyborcza" i "Rzeczpospolita". Jak zarabiali paliwowi baronowie? Sprowadzali z zagranicy olej opałowy i zużyty olej lotniczy, które następnie wykorzystywali do nielegalnej produkcji benzyny lub oleju napędowego. i rozprowadzali po Polsce jako pełnowartościowe paliwo. Baronowie paliwowi zapewniali swojej organizacji ochronę policji i służb specjalnych.

Początkowo - w latach 90. - mafia paliwowa działała tylko we Wrocławiu, Szczecinie i na Śląsku. Od 2000 r. zaczęła się to rozszerzać na cały kraj, by w końcu przekroczyć granice Unii Europejskiej.

Przestępcy zakładali fikcyjne firmy na całym świecie, dzięki którym unikali bezpośredniego przelewania pieniędzy z paliwowego interesu na prywatne konta. Ostatecznie trafiały one na prywatne konta w tzw. rajach podatkowych, takich jak Wyspy Owcze czy Szwajcaria. Dodatkowo dla zatarcia śladów dokumenty i towar wędrowały przez różne kraje - jedna z baz, przez które przepływało trefne paliwo znajdowała się właśnie w Ostrowie Wielkopolskim.

Jeden z wątków mafii paliwowej dotyczył korupcji związanej z akcyzą w Ministerstwie Finansów.

komentarze (2) | dodaj komentarz

Afera paliwowa - druga odsłona

 ANNA MARSZAŁEK -

 Nie jestem szefem żadnej mafii paliwowej - mówił w lipcowej publikacji "Rzeczpospolitej" pt. "Miliardy utopione w benzynie" Arkadiusz Grochulski ze szczecińskiej spółki BGM. W tym tygodniu krakowska prokuratura rozesłała za nim list gończy.

Pięciu baronów paliwowych, kilkunastu łączników i tzw. praczy oraz ponad ośmiuset członków - taka struktura mafii paliwowej wyłania się z ustaleń w ponad stu śledztwach, które prowadziły lub dalej prowadzą prokuratury w całej Polsce.

- Postawiliśmy mu zarzuty prania pieniędzy pochodzących z przestępstw paliwowych w kwocie co najmniej 110 mln zł oraz kierowania od czerwca 2000 do marca 2002 r. zorganizowaną grupą przestępczą - mówi prokurator Marek Wełna z Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie.

Prokurator Wełna prowadzi jedno z najważniejszych, bo dotyczące głównych organizatorów procederu, śledztw. Wcześniejszą działalnością założycieli BGM, z lat 1998 - 2000, zajmuje się prokuratura w Szczecinie, jednak dotychczas nie przedstawiła im zarzutów. - Czekamy na wyniki kontroli skarbowej - wyjaśnia prokurator Marcin Kowalski z Prokuratury Okręgowej w Szczecinie.

Po lipcowej publikacji "Rzeczpospolitej" Prokuratura Krajowa odnotowała lub wszczęła 107 śledztw paliwowych. Do sądów skierowano 19 aktów oskarżenia, 67 śledztw dalej jest prowadzonych. 330 osobom postawiono zarzuty, a 50 aresztowano. Według prokuratury w nadużycia paliwowe zamieszane są 1263 firmy.

Baronowie To właśnie krakowska Prokuratura Apelacyjna przełamała niemoc organów ścigania w walce z przestępczością paliwową, wszczynając śledztwo w sprawie prania pieniędzy. - Mafia paliwowa od co najmniej 1998 roku tworzyła ogólnopolską zorganizowaną strukturę, podzieliła kraj na strefy wpływów - potwierdzają dziś policja i prokuratura.

Pod zarzutem kierowania zorganizowaną grupą przestępczą aresztowani zostali w Krakowie dwaj pozostali wspólnicy z BGM - Jan Bobrek i Zdzisław Marszałek. Grochulski jednak zniknął. Ci trzej oraz Przemysław Knaś i Artur Kawalec ze Śląska tworzyli, według ustaleń organów ścigania, ścisłe kierownictwo mafii paliwowej. Nazwano ich baronami paliwowymi.

Przeciwko Knasiowi (firma Note) i Kawalcowi (Arti) katowicka prokuratura wysłała już do sądu akt oskarżenia, zarzucając im kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą. Teraz Kawalec jest aresztowany pod zarzutem kierowania grupą także w Krakowie.

Za szóstego barona CBŚ i prokuratura uważały Zdzisława Majkę. - Znałem Majkę. Mówił mi, że chce się wycofać z tej działalności i szukał kontaktów z prokuraturą i służbami. Nie został jednak przesłuchany. Zmarł dziesięć minut po rozmowie z Knasiem, w mieszkaniu współpracownika Knasia w Częstochowie - opowiada były prokurator Andrzej Czyżewski. Czyżewski latem 2000 r. wraz z Danutą Bryś zawiadomił prokuraturę o nadużyciach paliwowych, w które wciągnięta została spółka Dansztof z Bogatyni. Jesienią 2000 r. opowiedzieli o ogólnopolskiej aferze paliwowej także "Rzeczpospolitej".

BGM, działające od 1998 r., w ostatnich latach zdominowało prywatny import paliwa (miało ok. 80 proc. udziału w rynku, dostarczając paliwo prywatnym hurtownikom). Po publikacji "Rz" jego rolę przejęły inne firmy, w tym Petro Cargo, powiązane jednak z BGM lub jego pracownikami.

Łącznicy Na podstawie zarzutu przedstawionego Grochulskiemu możemy odtworzyć kolejny, po baronach, stopień struktury mafii paliwowej. Są to tzw. łącznicy, których zadaniem było pośrednictwo między baronami a wykonawcami.

Takimi łącznikami byli m.in. Tomasz Kunicki z Wrocławia (przejął tę funkcję po aresztowaniu Krzysztofa Lemańskiego z Jeleniej Góry) oraz Cezary Gadzaliński ze Szczecina (działał w firmie Melbud), który odpowiadał za zachodnią Polskę, od Szczecina po Opole i Jelenią Górę. Obaj zostali aresztowani w krakowskim śledztwie. - Wątek Cezarego G. i Melbudu chcę zakończyć w ciągu najbliższych sześciu miesięcy i skierować do sądu akt oskarżenia - mówi prokurator Wełna.

To na zlecenie łączników członkowie grupy zakładali firmy, rejestrowali działalność gospodarczą, wyszukiwali tzw. słupy (najczęściej bezdomnych, na których nazwiska rejestrowano spółki krzaki), zakładali konta bankowe, dokonywali przelewów, wystawiali faktury, mające potwierdzać rzekome transakcje kupna-sprzedaży paliwa. Dokumentacja przechodziła przez łańcuch spółek, by w końcu w jednej z nich, nazywanej przez CBŚ Kaną Galilejską, paliwo wprowadzone do Polski bez akcyzy, nagle na papierze stawało się paliwem z rzekomo opłaconą akcyzą.

- W rzeczywistości towar szedł prostą drogą - od importera do odbiorcy paliwa, czyli stacji benzynowych - opowiada oficer CBŚ.

Nad obiegiem faktur czuwali "księgowi", planując komputerowo łańcuchy spółek, przez które przechodziły dokumenty. - Takie operacje robiono czasem w jednym pokoju, gdzie zbierano się w kilku i wypisywano wszystkie potrzebne dokumenty - mówi policjant.

Łącznicy dostawali około 3 - 5 procent zysków z obrotu paliwem.

Wykonawcy i podorganizatorzy Według danych Prokuratury Krajowej w bazie komputerowej grupy koordynującej zwalczanie przestępczości paliwowej przewija się 817 osób. Większość z nich to uczestnicy grupy ze średnich i dolnych szczebli. Ci z samego dołu mieli od 0,2 do 0,5 proc. udziału w zysku z procederu.

Do wykonawców poleceń wydawanych przez baronów za pośrednictwem łączników należy m.in. pięciu mężczyzn poszukiwanych obecnie przez krakowską prokuraturę listami gończymi. Adam Derecki z Jeleniej Góry, działający przez firmę Pamar z Wrocławia, wystawiał fałszywe dokumenty, które pozwoliły mafii przejąć z kont bankowych około 30 mln złotych, pochodzących z nielegalnego handlu paliwem. Podobny jest udział w sprawie Marka Wojnowskiego z Tuczna, działającego przez firmę Womark z Katowic, oraz Jarosława Markla z Jeleniej Góry, działającego przez firmę Tech-Lex z Krakowa i Przemysława Frąca ze Szczecina, prowadzącego firmę Pro Eco z Poznania. Z kolei Tomasz Rostkowski z Zaświatycz, wykorzystując spółki Arkaw z Częstochowy, Bałtyk z Gorzowa Wielkopolskiego, Renko, PHU Marco i Biss Pol ze Szczecina oraz Pamar z Wrocławia i Tech-Lex z Krakowa, pomógł Kawalcowi przejąć z kont bankowych 30 mln złotych.

Jako duży odłam mafii paliwowej, początkowo tylko wiążący się z BGM, traktują prokuratury grupę tzw. szczecińsko-ostrołęcką. Pod zarzutem kierowania nią został aresztowany w Szczecinie Tomasz Kawecki (firma T. Kawecki). W tej samej sprawie zarzuty postawiono także Jarosławowi Rajewskiemu (firma Reinex z Płocka, o której pisaliśmy w lipcu, że organizowała spotkania "na szczycie") oraz Stanisławowi K., Józefowi K. i Jerzemu N. z Best Oil. Główne śledztwo w sprawie Best Oil, firmy również powiązanej nielegalnymi interesami z BGM, prowadzone jest w Ostrołęce.

Słupy Najniżej w hierarchii stoją tzw. słupy - bezdomni, narkomani, alkoholicy - którzy za niewielką opłatą zgadzają się, by na ich nazwisko zarejestrowano działalność gospodarczą lub spółkę. Taka spółka wykazuje np. duże obroty paliwem, niekiedy nawet dostaje od urzędów skarbowych zwrot VAT. Kiedy jednak skarb państwa lub inni wierzyciele chcieliby odzyskać należności, trafiają na słupa bez pieniędzy.

Do takich spółek krzaków należały m.in. Wrocpol i Urban z Wrocławia. Zdarzało się, że dokumenty były wystawiane przez firmę nawet wiele miesięcy po tym, jak podstawiony słup zapił się na śmierć. Jego podpisy fałszowano także, kiedy jeszcze żył. W działalności mafii paliwowej nie brakuje też wątków kryminalnych. Świadkowie są zastraszani lub giną w tajemniczych okolicznościach.

Nie wiadomo, gdzie przebywa Jerzy K., człowiek, który rzekomo kupił firmę Wrostar. Zniknął dyrektor jednego z oddziałów banku w południowo-zachodniej Polsce.

Przedstawiciel spółki ERZET z Częstochowy został zamordowany przez nieznanych sprawców, a dwóch innych ludzi związanych z tą firmą zniknęło. Wspólników tej spółki oskarżono o oszustwa dotyczące obrotu tzw. olejem używanym. Straty skarbu państwa oceniono na 47 mln zł, a w aferę zamieszane są rafinerie w Trzebini i Gorlicach.

Spotkania bossów całego procederu ochraniali gotowi na wszystko uzbrojeni bandyci.

Pracze i bankierzy Bardzo ważną rolę w hierarchii grupy odgrywali tzw. pracze. Byli to ludzie zaufani, którym baronowie powierzali zadanie wyciągnięcia pieniędzy z łańcuchów paliwowych. Zakładali oni spółki, np. faktoringowe, które m.in. tworzyły całą siatkę umów kompensacyjnych.

 Przez wytworzenie setek dokumentów o faktycznych i fikcyjnych zobowiązaniach i zadłużeniach oraz korekty faktur wcześniej wystawionych brali pieniądze od firm - uczestników procederu. Przejmowali także pieniądze z kredytów bankowych, branych na ich polecenie przez firmy oraz majątek spółek, z właścicielami których przestawano się liczyć lub chciano ich ukarać. Wyprowadzone w ten sposób pieniądze przekazywali baronom paliwowym.

Jak ustaliła policja, założyciele BGM zgromadzili na zagranicznych kontach miliony dolarów. Knaś i Kawalec inwestowali pieniądze w nieruchomości. Członkowie mafii paliwowej w całym kraju kupowali pałace, dworki, hotele i ośrodki wypoczynkowe, a także ziemię od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Grochulski wziął też udział w prywatyzacji przedsiębiorstw, będących w nadzorze wojewody szczecińskiego, w tym m.in. Pomeranii.

W wyłudzeniach kredytów z banków brali udział m.in. bracia Żelazkowie, którzy mieli dobre kontakty w bankach. W całym kraju w nadużycia paliwowe zamieszane są setki oddziałów banków, których szefowie za łapówki dawali kredyty, przymykając oczy na braki w dokumentach. Ile banki straciły na działalności mafii paliwowej i swoich nieuczciwych pracowników, nigdy nie ujawniono. Niektóre z nich zawiadomiły jednak prokuratury, że na ich kontach odbywa się pranie pieniędzy.

Rafinerie nad BGM Kiedy w lipcu, powołując się na szacunki CBŚ, podaliśmy informacje, że na aferze paliwowej od 1998 r. skarb państwa stracił 10 mld złotych, Ministerstwo Finansów zaprotestowało, twierdząc, że chodzi o mniejsze kwoty. Ostatecznych swoich wyliczeń nie podało jednak do dziś.

 - Straty podliczone na podstawie postawionych już zarzutów karnych wynoszą 1 mld 150 mln zł - mówi dyrektor Biura do Walki z Przestępczością Zorganizowaną Prokuratury Krajowej Ryszard Rychlik. - Mogę mówić tylko o ustaleniach procesowych - zaznacza.

CBŚ podtrzymuje jednak szacunki, wyjaśniając, że w zarzutach prokuratorskich ciągle jeszcze brakuje m.in. ustalenia strat spowodowanych działalnością rafinerii. Bez ich udziału afera paliwowa na taką skalę nie byłaby - zdaniem CBŚ - możliwa. To właśnie z rafinerii na polski rynek trafia największa ilość komponentów do paliw. Wokół każdej z rafinerii powstaje sieć spółek, często powiązanych z kierownictwem rafinerii. Są one odbiorcami komponentów, które po blendowaniu (mieszaniu z innymi składnikami) trafiają do stacji benzynowych jako rzekomo pełnowartościowy olej napędowy. Dokumentacja jest jednak tak samo fałszowana, jak w przypadku paliwa importowanego, a faktury przepuszczane przez łańcuchy spółek.

Według ustaleń organów ścigania, w strukturze mafii paliwowej rafinerie należałoby postawić nad spółką BGM, która nie tylko importowała paliwa, ale i kupowała je na rynku wewnętrznym. O roli rafinerii w nadużyciach paliwowych latem ubiegłego roku informował w piśmie do "Rzeczpospolitej" także Jan Bobrek z BGM, odrzucając wtedy zarzuty wobec BGM i siebie. Później został jednak aresztowany.

Jego zdaniem polskie rafinerie sprzedają nieobjęte akcyzą zasiarczone komponenty, które chętnie są kupowane i wprowadzane do obrotu jako domieszki do paliw. Zarabiają na tym i rafinerie, i firmy produkujące pseudopaliwa. Marże wynoszą - jak twierdzi Bobrek - nawet 50 procent. Jego zdaniem rocznie skarb państwa traci z tytułu sprzedawanych przez rafinerie i importowanych komponentów około 430 mln zł, ponieważ trafiają one na rynek jako pełnowartościowe paliwo, tyle że bez akcyzy.

Zaangażowanie rafinerii, szczególnie z południa Polski, w działalność mafii paliwowej wskazuje także ABW. - Ma to m.in. związek z trudnym położeniem tych spółek - tłumaczą przedstawiciele Agencji.

Największe śledztwo dotyczące nadużyć w rafineriach południowych, m.in. w Jaśle i Gorlicach, prowadziła prokuratura w Krakowie, jednak zostało ono przeniesione do Rzeszowa. W śledztwie tym występuje m.in. spółka zależna PKN Orlen - Orlen Petro Tank z Widełki pod Rzeszowem.

Korupcja i osłona polityczna Jak wynika z ustaleń organów ścigania, każda większa podgrupa w mafii paliwowej (odpowiedzialna za łańcuchy spółek paliwowych) miała lub ma swoje dojścia do urzędników skarbowych i policji.

 - Nieprzypadkowo w Częstochowie większość firm skupiona była na jednym terenie, by podlegać pod konkretny urząd skarbowy, a działalność organizował były prokurator - opowiada oficer jednego z wydziałów CBŚ. Urzędnicy skarbowi z Częstochowy zostali nawet na krótko aresztowani za współpracę z Knasiem (firma Note). Wątpliwości co do uczciwości niektórych pracowników organów skarbowych pojawiły się także we Wrocławiu i Szczecinie. W niektórych śledztwach ustalono powiązania uczestników mafii paliwowej z urzędnikami nawet ze szczebla Ministerstwa Finansów. Kancelaria związana z byłą wiceminister finansów, jak ustalono w śledztwie w Ostrołęce, doradzała spółce Best Oil, jak nie płacić podatku VAT.

Kiedy u Jana Bobrka znaleziono tajne policyjne dokumenty dotyczące afery paliwowej, nie było wątpliwości, że mafia ma swoich informatorów także w policji. Tych, którzy przekazali dokumenty, na razie nie wskazano po nazwiskach, ale kilku policjantów trafiło już do aresztu. Są to m.in. oficer CBŚ z Gdańska i policjanci z Komendy Wojewódzkiej we Wrocławiu.

Część nielegalnych operacji paliwowych odbywa się w bazach Orlenu lub w dawnych bazach wojskowych. Wśród zamieszanych w ten proceder są także emerytowani oficerowie wojska i Wojskowych Służb Informacyjnych.

Np. Andrzej K., były funkcjonariusz WSI, do 2001 r. właściciel firmy Wrostar, jest podejrzany we wrocławskim śledztwie o kierowanie zorganizowaną grupą, która wyłudziła 32 miliony złotych zwrotu podatku VAT. Stefan Żelazek, lubuski przedsiębiorca (Unipol), podejrzany o wyłudzenia kredytów, jest byłym żołnierzem zawodowym; żagańską jednostkę opuszczał w stopniu podoficera.

- Dla mnie niejasna jest także rola niektórych prokuratorów i sędziów, którzy z niewiadomych powodów albo umarzali sprawy, albo prowadzili je głównie przeciwko naszym świadkom - opowiada oficer CBŚ.

- A organa skarbowe?

- Są setki kontroli krzyżowych. To wyjątkowo żmudna i długotrwała praca.

- Ale czy państwo odzyskuje zagrabione miliardy?

- Tego nie wiem. Prokuratury zabezpieczają majątek zatrzymywanych przez nas ludzi, ale nie wiem, jak to wygląda w skarbówce.

- Czy myśli pan, że Grochulski został ostrzeżony i dlatego wyjechał z Polski?

- Chyba nie, ale niczego nie mogę wykluczyć. Dotarła do nas jego wypowiedź, że ma kilkadziesiąt milionów dolarów na kontach w Szwajcarii i może dać na łapówki milion, czy ile będzie trzeba. Zresztą, kiedy chodzi o takie pieniądze, zainteresowani mogą zrobić wszystko, łącznie z prowokacją przeciwko tym, którzy próbują im przeszkodzić.

- Ma pan na myśli konkretną sytuację?

- Tak, ale nie mogę na razie powiedzieć, o co chodzi.

Z ustaleń śledztw w różnych prokuraturach wynika, że każda z podgrup w mafii paliwowej tworząca oszukańcze łańcuchy próbowała sobie zapewnić nie tylko ochronę ze strony organów skarbowych i policji, ale także ochronę polityczną. W Rzeszowie w aferę zamieszany jest syn byłego posła SLD. Za prezesów Petro Tanku poręczyli m.in. politycy miejscowej PO. W inną sprawę zamieszany jest asystent posła SLD z Lublina i syn działacza lewicy z Podlasia. W Ostrołęce zarzuty postawiono kandydatowi na posła z UP. Próbę prywatyzacji jednej z południowych rafinerii podjęła grupa polityków związanych z AWS. Sam Grochulski nie ukrywał, że jego firma sponsorowała kampanie wyborcze.

Współpraca Michał Stankiewicz

Adam Derecki, urodzony 2 listopada 1972 r. w Jeleniej Górze. Działał w spółce Pamar z Wrocławia. Krakowska prokuratura stawia mu zarzut działania w zorganizowanej grupie, wystawiania fałszywych dokumentów i umożliwienia wyprania co najmniej 30 mln zł. Krakowski sąd zdecydował o jego aresztowaniu, a prokuratura wystawiła list gończy.

Przemysław Frąc, urodzony 23 listopada 1973 r. w Szczecinie, działający przez firmę Pro Eco z Poznania. Krakowska prokuratura stawia mu zarzut działania w zorganizowanej grupie wspólnie i w porozumieniu m. in. z Arturem Kawalcem, wystawiania fałszywych dokumentów i umożliwiania wyprania co najmniej 30 mln zł. Krakowski sąd zdecydował o jego aresztowaniu, a prokuratura wystawiła list gończy.

Jarosław Markl, Krakowska prokuratura stawia mu zarzut działania w zorganizowanej grupie, wystawiania fałszywych dokumentów i umożliwienia wyprania co najmniej 30 mln zł. Krakowski sąd zdecydował o jego aresztowaniu, a prokuratura wystawiła list gończy.

urodzony 29 kwietnia 1973 r. w Jeleniej Górze. Działał przez firmę Tech-Lex z Krakowa.

 Tomasz Rostkowski, urodzony 5 lipca 1972 r. w Nysie, zamieszkały w Zaświatyczach, gmina Hanna. Działał przez spółki Arkaw z Częstochowy, Krakowska prokuratura stawia mu zarzut działania w zorganizowanej grupie wspólnie m.in. z Adamem Dareckim i Jarosławem Marklem, wystawiania fałszywych dokumentów, czym umożliwił Arturowi Kawalcowi i innym wypranie co najmniej 30 mln zł.Krakowski sąd zdecydował o jego aresztowaniu, a prokuratura wystawiła list gończy.

Marek Wojnowski, urodzony 1 grudnia 1952 r. w Złotnikach Kujawskich. Zamieszkały w Tucznie. Działał przez firmę Womark z Katowic. Krakowska prokuratura stawia mu zarzut działania w zorganizowanej grupie, wystawiania fałszywych dokumentów i umożliwienie wyprania co najmniej 30 mln zł. Krakowski sąd zdecydował o jego aresztowaniu, a prokuratura wystawiła list gończy.

Arkadiusz Grochulski, urodzony 26 kwietnia 1962 r. w Cedyni, mieszkaniec Szczecina, założyciel spółki BGM Petrotrade Poland. Prokuratura krakowska stawia mu zarzut kierowania procederem prania pieniędzy pochodzących z przestępstw paliwowych. Chodzi o co najmniej 110 mln zł i udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Zaliczany do czołówki mafii paliwowej w Polsce, tzw. baronów. Krakowski sąd wydał postanowienie o jego aresztowaniu, a prokuratura wystawiła za nim list gończy. Wcześniej Grochulski został dwukrotnie oskarżony o inne przestępstwa przez prokuraturę w Szczecinie.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Kupowałeś paliwo od mafii, możesz stracić firmę

Transportowcy z województwa łódzkiego założyli stowarzyszenie, które bron i ich przed bezdusznością fiskusa. Niektórzy przedsiębiorcy po decyzjach inspektorów skarbowych zamykają firmy. Inni ograniczają zatrudnienie czekając na korzystne rozstrzygnięcia w sądach administracyjnych.

Wieńczysław Jończyk założył niewielką firmę transportową: miał dwa tiry i zatrudnił dwóch kierowców. Od dwunastu lat wozili stal, elektronikę, artykuły gospodarstwa domowego aż urząd skarbowy w listopadzie zablokował firmowe konto domagając się zaległego VAT i odsetek, razem 120 tys. zł . - Za co - oburzył się pan Wieńczysław i napisał odwołanie. Bez pieniędzy wytrzymał do stycznia, po czym zamknął firmę, a kierowców zwolnił. - Miałem dosyć szarpania się z urzędem, który mnie nękał - dodaje Jończyk.

Tak jak blisko 400 przedsiębiorców z regionu łódzkiego jego firma kupowała paliwo od spółek związanych z Andrzejem K. Nie raz i nie dwa zamiast oleju napędowego, który był wpisany na fakturach, do baków wlewano im olej opałowy. - Zarówno legalne, jak i nielegalne paliwo nabywaliśmy z tych samym magazynów, skąd zatem mogliśmy wiedzieć, że część handlujących ropą spółek istniała tylko na papierze - mówią przedstawiciele Stowarzyszenia Transportowców Ziemi Łódzkiej, które zrzesza już 80 firm.

Policjanci z Centralnego Biura Śledczego widzą sprawę inaczej. - Część transportowców rzeczywiście nie była świadoma, że bierze udział w przestępstwie, ale niektórzy kupowali z rozmysłem tańsze paliwo z nielegalnego źródła, bo chcieli ograniczyć koszty.

Izba Skarbowa w Łodzi nie prowadzi podziału na świadomych i nieświadomych nabywców paliwa i bezwzględnie nalicza VAT z odsetkami. Przedsiębiorcy składają odwołania, ale kto nie zapłaci kary, jest dłużnikiem fiskusa. - Jeśli prowadzone są postępowania podatkowe zgodnie z ordynacją nie możemy wydać zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach - tłumaczy Agnieszka Pawlak, rzecznik łódzkiej izby.

Leszkowi Posiewale z Sieradza z tego powodu bank nie przedłużył kredytu obrotowego na 150 tys. zł. - Ograniczam działalność czekając aż sprawa się wyjaśni, ale nie wiem jak długo będzie to możliwe bez kredytu - mówi Posiewała. - Dziś potrzebuję 90 tys. zł, by firma mogła działać jak w ubiegłym roku, pod warunkiem że nadal będą zamówienia.

W kwietniu zwolnił trzech pracowników, a pozostali pracują tylko na półetatu. Stowarzyszenie transportowców wynajęło prawników skutecznie walczących z fiskusem w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, który uchylił już cztery decyzje dyrektora Izby Skarbowej. - Sąd uzasadnił, że właścicieli firm transportowych można pozbawić prawa do odliczania VAT pod warunkiem, że świadomie naruszali prawo, a w tym przypadku takich dowodów nie ma - tłumaczy radca prawny Krzysztof Byjoch.

Dyrektor izby nakazał wszczęcie tych samych spraw od początku, więc mogą ciągnąć się latami. - Mamy w Polsce problem z systemem, bowiem urzędy zaskakująco często nie respektują wyroków sądów administracyjnych - mówi Tomasz Michalik z niezależnej spółki doradztwa podatkowego MDDiP. - Zdarzało się, że dyrektor izby skarbowej wziął pod uwagę orzeczenie sądu dopiero po trzecim wyroku. Podatnicy, którzy nie znają się na zawiłościach prawnych czują się w takich sytuacjach niczym bohater „Procesu" Kafki.

Przedsiębiorcy są przekonani o własnych racjach, ale nie chcą by wygrana sądowa przyszła po zamknięciu przedsiębiorstw, więc zgłosili się do sejmowej komisji przyjazne państwo. - Nie możemy dopuścić do upadku firm, które są w części rodzinne i nawet przy załamaniu koniunktury gospodarczej zachowają miejsca pracy - mówi Hanna Zdanowska, poseł PO z Łodzi. - Rozmawiamy z wiceministrem finansów Maciejem Grabowskim, żeby do czasu wyjaśnienia sporu czy firmy transportowe mają zapłacić zaległy VAT, mogły prowadzić działalność gospodarczą czyli posiadać nieobciążone konta bankowe.

Lokalna mafia paliwowa

 

Transportowcy kupowali paliwo firm związanych z Andrzejem K. ze Zduńskiej Woli, który według organów ścigania był ojcem lokalnej chrzestnym mafii paliwowej. Konglomerat związanych z nim spółek sprzedawał w latach 2003 - 2006 więcej oleju napędowego niż Orlen. Stworzoną przez Andrzeja K. grupę przestępczą rozpracowali funkcjonariusze łódzkiego Centralnego Biura Śledczego. Ustalili, że część paliwa do sprzedaży trafiała na rynek poprzez łańcuch spółek zarejestrowanych w różnych miastach Polski (Łódź, Katowice, Poznań, Sosnowiec, Wodzisław Śląski) zamieniając się po drodze z opałowego w napędowy. Odliczanie podatku VAT od fikcyjnych faktur jest naruszeniem ordynacji podatkowej i ścigane przez urzędy skarbowe. Przedsiębiorcy odliczyli podatek VAT, którego urzędy nie uznały, więc naliczyły transportowcom także karne odsetki.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Mafia paliwowa po gorzowsku: Wpadli przez lewe faktury

Piotr Żytnicki

2008-08-25, ostatnia aktualizacja 2008-08-25 20:39

Korzystając ze sfałszowanych faktur Wiesław B. wprowadził do obrotu paliwo warte ponad 4 mln zł! Nie wiadomo, skąd pochodziło. Proceder kwitł na stacji tuż przy... gorzowskim sądzie

komentarze (3) | dodaj komentarz

Prokuratura postawi zarzuty Zbigniewowi Ziobrze

komentarze (0) | dodaj komentarz

Staszak zbierał haki na ludzi PiS?

"Rz" dotarła do treści oświadczenia, które złożył w sądzie dyscyplinarnym Wojciech Miłoszewski - oskarżany o ujawnienie akt śledztwa prezesowi PiS

Prokurator Miłoszewski na polecenie ówczesnego ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry w styczniu 2006 r. zreferował Jarosławowi Kaczyńskiemu stan śledztwa w sprawie mafii paliwowej.

Ziobro, który zrezygnował z immunitetu, usłyszał w tej sprawie zarzuty w styczniu. Prokuratorzy wystąpili też do Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym o uchylenie immunitetu Miłoszewskiego. W lipcu go uchylono. Po odwołaniu śledczego w styczniu Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny (druga instancja) uznał, że nie ma podstaw do pozbawienia go immunitetu.

Powodem takiej decyzji prawdopodobnie było pisemne oświadczenie złożone przez Miłoszewskiego. Aleksander Herzog, przewodniczący Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego, przyznaje: - Sąd bazuje na dokumentach przedłożonych przez strony.

"Rz" dotarła do oświadczenia śledczego. Sugeruje w nim, że były prokurator krajowy Marek Staszak zbierał informacje od prokuratorów zajmujących się mafią paliwową na temat ich kontaktów z politykami PiS. - Prokuratorzy krajowi mają prawo kontaktować się osobiści lub telefonicznie z podległymi im prokuratorami - ucina Katarzyna Szeska, rzecznik prokuratora generalnego.

- To wykorzystywanie prokuratury do działań politycznych, jak w PRL - komentuje Ziobro.

Rzeczpospolita link  http://www.rp.pl/artykul/2,272250_Staszak_zbieral_haki_na_PiS_.html

komentarze (0) | dodaj komentarz

Szef centrum im. Adama Smitha. Robert Gwiazdowski doradzał jednocześnie PKN Orlen i spółce barona paliwowego podejrzewanego m.in. o oszustwa na szkodę płockiego koncernu

Znany z występów w mediach ekspert ekonomiczny, 49-letni Robert Gwiazdowski, prezydent Centrum im. Adama Smitha, we wrześniu 2006 r. i listopadzie 2008 r. składał zeznania w charakterze świadka w jednym z wątków sprawy tzw. mafii paliwowej - dowiedziała się „Rz".

Doradca Jerzego K.

Gwiazdowski był bowiem doradcą finansowym działającej w branży paliwowej spółki Ship Service. Spółką kierował Jerzy K., przedsiębiorca dobrze znany w branży naftowej. Śledczy badający sprawę mafii paliwowej zainteresowali się tym zachodniopomorskim biznesmenem (dziewięć miesięcy spędził w areszcie) m.in. ze względu na prowizje, które otrzymywał z tytułu pośrednictwa w handlu ropą.

Jedna ze spółek Jerzego K. (JFK Investment, potem zmieniła nazwę na Brends) zarobiła krocie na prowizji od kontraktu na dostawy ropy dla PKN Orlen od niemieckiej firmy BMP Trading. Wartość kontraktu, zawartego w 2000 r., szacowano na 400 mln dolarów.Działalnością Jerzego K. oraz spółki Ship Service zainteresowała się również sejmowa komisją śledcza ds. PKN Orlen. Nie udało jej się nic ustalić w tym wątku.

Praca dla córki

Gwiazdowski w rozmowie z „Rz" twierdzi, że rozpoczął współpracę z Ship Service, zanim jeszcze szefem firmy został Jerzy K. Przyznał również, że w jednej ze swoich firm zatrudniał córkę K. - Darię.

Zaznaczył jednak, że nie rekomendował jej ojciec. Daria była studentką Gwiazdowskiego, która początkowo odbywała u niego praktyki. Potem została zatrudniona na jedną czwartą etatu z pensją 750 zł miesięcznie. Jak mówił Gwiazdowski, miała szukać w Internecie informacji dotyczących sektora naftowego.

Kontrowersje budzi to, że Robert Gwiazdowski w tym samym czasie, kiedy doradzał Ship Service, pracował również dla PKN Orlen, czyli de facto pomagał... obu stronom.Dla płockiego koncernu Gwiazdowski przygotowywał m.in. projekt przejęcia spółki Ship Service.

Przejęcie, które badają śledczy

W 2002 r. PKN Orlen wykupił 6 tys. akcji spółki od Jerzego K. za około 6 mln złotych. Ich wartość miała być dużo niższa. Prokuratura postawiła w tej sprawie zarzuty działania na szkodę PKN Orlen dwóm byłym członkom zarządu koncernu, w tym m.in. Krzysztofowi C. Były wiceprezes Orlenu to znajomy Gwiazdowskiego, który w jednej ze swoich firm zatrudnia jego żonę Tamarę.

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w tej sprawie złożył pod koniec 2005 r. zarząd Orlenu kierowany przez Igora Chalupca. Śledczy cały czas sprawdzają wykup akcji Ship Service. Za rządów Chalupca PKN Orlen rozstał się z Gwiazdowskim.

- Sprawa wykupu Ship Service nie miała wpływu na zakończenie współpracy - mówi „Rz" Chalupec. - Po prostu, aby wydawać pieniądze na doradców, musi być jakiś temat, a takiego nie było - tłumaczy. Pytany o kupno przez PKN Orlen akcji spółki Jerzego K., w której brał udział Gwiazdowski, odpowiada: - Pamiętam, że było mnóstwo niejasności, co dało podstawę do skierowania sprawy do prokuratury.

Sprawy związków Gwiazdowskiego z Ship Service i Jerzym K. nie chce oceniać Zbigniew Wróbel, były prezes Orlenu, który korzystał z jego rad w czasie kierowania koncernem. Właśnie za kadencji Wróbla doszło do kupna części akcji tej spółki.

- O kontrowersjach wokół sprawy dowiedziałem się już po odejściu z koncernu - mówi Wróbel. - Mam nadzieję, że Gwiazdowski robił wszystko zgodnie z zasadami etycznymi. Jednak rzeczywiście na początku cała sprawa mocno mnie skonfundowała.

Były prezes PKN Orlen nie ma najlepszego zdania o Jerzym K. - On wielokrotnie działał na niekorzyść Orlenu i dlatego też byliśmy w konflikcie - przyznaje Wróbel.

Prokurator Maciej Dończyk ze szczecińskiego Wydziału ds. Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Krajowej, który bada wątek mafii paliwowej, poinformował „Rz", że Jerzy K. ma postawione obecnie trzy zarzuty: oszustwa na szkodę PKN Orlen, wyrządzenia znacznej szkody majątkowej w mieniu spółki Brends oraz Ship Service.

Kilka miesięcy temu szczeciński sąd skazał K. na sześć miesięcy więzienia i grzywnę w wysokości 2 tys. zł za działanie na szkodę Ship Service. Obecnie przed sądem toczy się sprawa, w której K. jest oskarżony o wyłudzenie kredytu. - Zapadł już wyrok skazujący, ale sąd odwoławczy go uchylił i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez sąd - mówi „Rz" Elżbieta Zywar, rzecznik szczecińskiego Sądu Okręgowego.

Niedoszły świadek

Robert Gwiazdowski doradzał trzem kolejnym prezesom PKN Orlen: Andrzejowi Modrzejewskiemu, Zbigniewowi Wróblowi i Igorowi Chalupcowi. W 2001 roku UOP zatrzymał Modrzejewskiego (od tego rozpoczęła się głośna afera nazwana przez media Orlengate. Prezesa zatrzymano tuż przed posiedzeniem rady nadzorczej, która go później odwołała. Jak twierdził Wiesław Kaczmarek, ówczesny minister skarbu, powodem zatrzymania i odwołania miała być chęć zablokowania kontraktu na dostawy ropy).Modrzejewski pierwszy telefon po zatrzymaniu wykonał właśnie do Gwiazdowskiego.

Aferę z zatrzymaniem ówczesnego prezesa koncernu badała powołana pod koniec maja 2004 roku sejmowa komisja śledcza ds. PKN Orlen.Gwiazdowski nie był przesłuchiwany przez zasiadających tam posłów. - Nie wystarczyło nam czasu, może też nie doceniliśmy tego, co miałby nam do powiedzenia - mówi „Rz" Zbigniew Wassermann (PiS), członek komisji śledcze ds. PKN Orlen. - To był błąd, ale nie zdążyliśmy także przesłuchać kilku innych ważnych świadków w tej sprawie.Brak przesłuchania Gwiazdowskiego przed komisją dziwi także z innego powodu: ekspert należał do grona najbardziej zaufanych doradców Modrzejewskiego.

Kilka tygodni przed akcją UOP o dobrowolnym ustąpieniu Modrzejewskiego z funkcji szefa koncernu z Gwiazdowskim rozmawiał Andrzej Kratiuk - prominentny prawnik, nieformalny doradca ministra Wiesława Kaczmarka. - To nie ja dzwoniłem do Gwiazdowskiego, ale on do mnie, próbując jeszcze cokolwiek wynegocjować. Kaczmarek nie zgodził się wtedy na podjęcie rozmów - mówi „Rz" Kratiuk.

Przekonywanie przekonanych

Robert Gwiazdowski, absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, to nie tylko rozchwytywany przez media ekspert w sprawach podatkowych i paliwowych, ale również lobbysta.

Z należącej do Skarbu Państwa Nafty Polskiej (kontrolującej grupę Lotos) pobierał kilka tysięcy złotych za każde spotkanie np. z urzędnikiem Ministerstwa Gospodarki. - Wiem, że wystawiał faktury za spotkania ze mną na Naftę Polską. Poinformował mnie o tym jeden z moich pracowników będących wówczas w radzie nadzorczej tej spółki - mówi „Rz" Przemysław Wipler, były dyrektor Departamentu Dywersyfikacji w Ministerstwie Gospodarki. - Dziwi mnie jego twierdzenie, że przekonywał mnie do rozwiązania, którego byłem gorącym zwolennikiem od dawna, o czym dobrze wiedział. Chodziło o przekazanie rurociągów produktowych z PERN do OLPP.Interesy Gwiazdowskiego nie ograniczają się tylko do lobbingu i doradztwa. Zarabia też w radach nadzorczych spółek.

Wraz z generałem Leonem Komornickim, byłym wiceszefem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, zasiada w radzie nadzorczej spółki doradczej DGA SA. W zarządzie tej spółki znajduje się m.in. Janusz Wiśniewski, były wiceszef PKN Orlen. Wiśniewski podobno żartował wtedy w rozmowach ze znajomymi, że z usług Gwiazdowskiego nie skorzysta, bo wszyscy, którym pomaga, trafiają do więzienia. Chodziło tu nie tylko o zachodniopomorskiego biznesmena Jerzego K., ale także o aresztowanego prezesa jednej z rafinerii, której doradzał Gwiazdowski. - Nie potwierdzam tych informacji - śmieje się dziś Wiśniewski. - Bardzo cenię sobie pana mecenasa, mam z nim dobre relacje. Gwiazdowski współpracuje także ze Sławomirem Smołokowskim, który na początku lat 90. wraz z Grzegorzem Jankilewiczem założył na Cyprze spółkę J&S (dziś grupa Mercuria). Firma stała się monopolistą w dostarczaniu ropy polskim rafineriom. Robert Gwiazdowski nie chce jednak mówić o szczegółach tej współpracy. Przyznaje tylko, że chodzi o pewien projekt z branży medycznej.

Gwiazdowski zgodził się początkowo na rozmowę z „Rz". Potem odmówił jednak autoryzacji swoich wypowiedzi.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Kilkudziesięciu żołnierzy, pracowników ochrony i policjantów w ciągu ponad dwóch lat ukradło ponad półtora miliona litrów paliwa z dwóch samolotów prezydenckich, które stacjonowały na praskim lotnisku wojskowymProceder wyglądał zawsze tak samo. Po wylądowaniu w Pradze, w baku samolotu prezydenckiego, zostawało kilka ton paliwa. Pracownicy przed lotem zgłaszali zamówienie na pełen bak, argumentując, że przestarzałe silniki rosyjskich tupolewów spalają nadmierną ilość paliwa. Dodatkowe paliwo ukrywano w cysternie stojącej nieopodal samolotu, a potem wywożono z płyty lotniska jako odpad ekologiczny. Paliwo trafiało do dwóch małych stacji benzynowych rolniczych spółdzielni produkcyjnych. Tam było mieszane z olejem opałowym i sprzedawane kierowcom.

Franciszek Ovczaczak z praskiego wydziału policji ujawnił, że w ciągu dwóch i pół roku cysterna wykonała ponad sto kursów a pracownicy lotniska sprzedali na lewo półtora miliona litrów paliwa o wartości miliona  EURO Taka ilość paliwa wystarczyłaby na 18 lotów prezydenckiego samolotu z Pragi do Kanady i z powrotem.

Zródło IAR
Czesi ujawnili kulisy jednej z najbardziej sensacyjnych afer ostatnich lat.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Po przeczytaniu mi, jako niewidomemu, pana artykułu pt. „Hak Dukaczewskiego" zamieszczonego w numerze 50 Tygodnika „WPROST" z dnia 16.12.2007 roku, chciałem jako ofiara eksperymentalnych przestępstw i urzędowego terroryzmu Marka Wełny - według artykułu aktualnie „szeregowego" prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie - głośno krzyknąć „Chwała generałowi Dukaczewskiemu !".
 

---

Wrocław, 21.12.2007r

Sz.Pan Redaktor
Jan Piński
Tygodnik „WPROST"
Milenium Plaza
Al.Jerozolimskie 123a
02-017 Warszawa

Leszek Szlachcic

komentarze (1) | dodaj komentarz

Kto sprzyjał mafii paliwowej Opublikowano: 10 października, 2005

Ujawnione przez "Głos" kulisy szczecińskiego wątku działalności mafii paliwowej wywołały spore zainteresowanie Centralnego Biura Śledczego i prokuratury, ale też oburzenie jednego z podejrzanych - Jerzego K., aresztowanego prezesa firmy Ship Service ze Szczecina.      Zaniepokoiły się także władze koncernu PKN Orlen, którego niejasną rolę w kulisach władzy Jerzego K. w Ship Service wyjaśnia obecnie krakowska Prokuratura Apelacyjna. Wadliwe akty prawne, niejasne transakcje handlowe, gigantyczne łapówki i pisane pod zamówienie rozporządzenia ministrów - to materiał dowodowy już zebrany w tym śledztwie.      Parasol ochronny nad Szczecinem      Przypomnijmy, że pod zarzutem przyjęcia 2,5 mln zł łapówki od mafii paliwowej, oficerowie Centralnego Biura Śledczego zatrzymali w połowie września naczelnika III Urzędu Skarbowego w Szczecinie Jarosława J. oraz doradcę podatkowego Stanisława B., związanego z firmami Trans-Sad i BGM - imperium paliwowym Arkadiusza G.      Wcześniej aresztowano dwóch byłych funkcjonariuszy SB, którzy pośredniczyli w przekazaniu 2,4 mln zł łapówki dla policjantów, by ci zamienili tajne dokumenty znajdujące się w aktach śledztwa paliwowego. Pieniądze miał wyłożyć Jan B. ze Szczecina - wspólnik Arkadiusza G. Prokuratura krakowska wydała też nakaz aresztowania Jerzego K. - prezesa szczecińskiej spółki Ship Service, podejrzanego o działalność na szkodę PKN Orlen oraz wyłudzenie gigantycznego kredytu.      Kontrolujący firmy paliwowe inspektorzy skarbowi przekonują jednak, że to przede wszystkim państwo - a nie skorumpowani urzędnicy i funkcjonariusze - roztoczyło nad mafią paliwową parasol ochronny.       Świadczyć ma o tym rozporządzenie z dn. 22 grudnia 2000 roku w sprawie podatku akcyzowego, w którym ówczesny minister finansów Jerzy Bauc zarządził: "W okresie do dnia 31 grudnia 2001 r. zwalnia się od podatku akcyzowego sprzedaż oleju napędowego i opałowego, dokonywaną przez producenta tego paliwa na zamówienie: a) Polskiego Koncernu Naftowego "Orlen" S.A. b) BGM Petrotrade Poland sp. z o.o., (firma Arkadiusza G. - przyp. red.) c) Przedsiębiorstwa Usług Morskich "Ship-Service" S.A. (gdzie prezesem był Jerzy K. - przyp. red), d) Porta Baltic Service S.A. (mniejszościowy akcjonariusz Ship Service-przyp. red.)       Przeciwko wprowadzonym przez ministra niezrozumiałym ulgom pogrążającym konkurencję protestowała czwarta z wymienionych w rozporządzeniu firm. - Wpisano nas dla zamydlenia oczu. Nasz protest poparł sam minister transportu, który głośno mówił, że to bezprawie. Nikt go nie słuchał, a ustawione na zamówienie przepisy obowiązywały przez cały rok - mówi proszący o anonimowość akcjonariusz Porta Baltic Service S.A (istotne zapisy z tego rozporządzenia, jeszcze przed opublikowaniem znaleziono w komputerze firmy BGM Arkadiusza G.). - Rozporządzenie jest przed miotem naszego zainteresowania w legislacyjnym wątku śledztwa dotyczącym mafii paliwowej - mówi prokurator Marek Wełna z Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie. Z ustaleń śledztwa wynika, że nie był to pierwszy ukłon państwa w stronę paliwowych baronów. Pierwsze wadliwe akty prawne pojawiły się już w 1996 roku - dodaje prokurator Wełna.      O co chodzi w Ship Service      Jednym ze szczecińskich wątków śledztwa paliwowego stała się - po naszej publikacji - sprzedaż koncernowi PKN Orlen 6000 akcji na okaziciela od spółki Brends należącej do Jerzego K.. Do transakcji, która dała Orlenowi 60 procent udziałów w Ship Service, doszło 19 lutego 2002 roku. Mniejszościowy akcjonariusz Ship Sernice - Porta Baltic zawiadomił niedawno prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przestępstwa - udowadnia, że operacja ta była nie tylko sprzeczna ze statutem spółki, ale że akcje Jerzego K. były zajęte na mocy orzeczenia sądowego, a ich sprzedaż Orlenowi była nielegalna - zmierzała tylko do ucieczki spod egzekucji roszczeń zarządzonej przez sąd.       Akcjonariusze Porta Baltic zaalarmowali prokuraturę, że poprzednie władze Orlenu podpisały z Jerzym K. zadziwiające porozumienie, w którym - jak twierdzą - zagwarantowano mu szereg uprawnień korporacyjnych kosztem nawet PKN Orlen (m.in. decydujący wpływ na obsadę zarządu i rady nadzorczej Ship Service). "Troska o dobro Jerzego K, jaką wykazali członkowie zarządu PKN Orlen zadziwia i wymaga dogłębnego wyjaśnienia rzeczywistych motywów. Treść podpisanego z nim porozumienia budzi podejrzenie, że członkowie PKN Orlen mieli świadomość kłopotów Jerzego K. z wierzycielami (...) Obecne władze koncernu nie tylko nie naprawiają błędnej i szkodliwej decyzji poprzedników, ale nadal wspierają poczynania Jerzego K., które zmierzały do wyprowadzania pieniędzy z Ship Service S.A. Więcej - kierując się posłuszeństwem wobec Jerzego K. członkowie aktualnego zarządu PKN Orlen wykonują jego polecenia słane z aresztu śledczego i powołują do rady nadzorczej i zarządu spółki osoby przez niego wskazane" -donoszą akcjonariusze.        Jerzy K. zaprzecza       Aresztowany 1 czerwca Jerzy K. w liście nadesłanym z celi przy ul. Kaszubskiej do redakcji "Głosu" wszystkiemu zaprzecza: "Nieprawdą jest, że faktyczną władzę w Ship Service Orlen miał przypisać jej prezesowi Jerzemu K. Nieprawdą jest, że Orlen pozbawił się tym samym wszelkich uprawnień wynikających z pakietu większościowego. Nieprawdą jest, że głos przebywającego w areszcie śledczym Jerzego K., pomimo zawieszenia go w funkcji prezesa wciąż jest decydujący (w radzie nadzorczej obsadził kilka dni temu swojego brata" czytamy w liście z aresztu.        Dotychczasowy prezes firmy bunkierskiej Ship Service zaprzecza nawet temu, jakoby jego działalność jest przedmiotem zainteresowania śledczych z Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, którzy demaskują mafię paliwową w Polsce - także tę ze Szczecina (taką informację podaliśmy w "Głosie" w połowie września). Nasze ustalenia potwierdza jednak prokurator Marcin Kowalski z Prokuratury Okręgowej w Szczecinie: - Śledztwo dotyczące Ship Service i działalności prezesa Jerzego K. prowadzi krakowska prokuratura. Ja zostałem do tej sprawy oddelegowany.       Orlen wycofuje poparcie       Władze Orlenu są zaniepokojone zainteresowaniem mediów i prokuratury spółką Ship Service. Członek zarządu PKN Orlen Dariusz Witkowski przyznaje, że podpisując z Jerzym K. porozumienie z 2002 roku, pomimo posiadania większościowych udziałów (60 proc), koncern zrzekł się wpływu na zarządzanie spółką Ship Service, w tym również - na powoływanie prezesa zarządu (był nim "z klucza" Jerzy K.) - Obecnie koncern nie posiada kontroli operacyjnej nad spółką, adekwatnej do wysokości zaangażowania kapitałowego. Motywy podpisania takiej umowy przez ówczesne władze koncernu nie są dla nas w chwili obecnej jasne - zaznacza Dariusz Witkowski. Wiceprezes PKN Orlen dodaje, że w Ship Service trwają obecnie liczne kontrole, a po zakończeniu analiz prawnych PKN Orlen podejmie kroki prawne, łącznie ze skierowaniem spraw na drogę postępowań sądowych. - W maju zarząd koncernu podjął decyzję o zamiarze wycofania zaangażowania kapitałowego z spółki Ship Service. Wyznaczeni doradcy prawni i finansowi pracują nad realizacją tej niełatwej -ze względu na historycznie zagmatwany stan prawny - transakcji - podkreśla Dariusz Witkowski.         Autor: Ewa Ornacka Ale został uniewinniony

komentarze (2) | dodaj komentarz

komentarze (0) | dodaj komentarz